กลืนกิน กลืนกิน แค่กลืนกินก็แข็งแกร่งได้

ตอนที่ 38 เข้าเมืองครั้งแรก

7 นาที· 1.7K คำ

เช้าวันถัดมา ฉินหลานเพิ่งตื่น ก็เห็นแม่หยิบเสื้อผ้าชุดหนึ่งออกมาเร่งให้เขาเปลี่ยน

ฉินหลานรับเสื้อผ้ามา เนื้อผ้าซักจนสีซีดไปบ้างแล้ว แต่ก็เป็นชุดที่มีรอยปะน้อยที่สุดในบ้าน

เขายกขึ้นดมใกล้ปลายจมูก ยังได้กลิ่นสบู่จาง ๆ

เห็นได้ชัดว่าเสื้อชุดนี้แม่ไม่เคยยอมใส่ จึงหยิบออกมาตากแดด แล้วตั้งใจซักใหม่อีกครั้ง

ฉินหลานสวมเสื้อผ้าแล้วพบว่าหลวมไปหน่อย เขาคาดว่าถ้าพ่อใส่คงคับเล็กน้อย แต่สองพ่อลูกก็พอทนใส่ได้

ช่วยไม่ได้

เสื้อผ้าชุดนี้เป็นชุดที่ดีที่สุดในบ้านแล้ว

เมื่อหลายปีก่อน ตอนเกิดภัยแล้ง ทั้งครอบครัวมีแค่กางเกงหนึ่งหรือสองตัว ใครออกจากบ้านก็เป็นคนใส่ ในยุควันสิ้นโลก เรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

ฉินหลานสวมเสื้อผ้าเงียบ ๆ แม้ฐานะของเขาในตอนนี้จะซื้อเสื้อผ้าสักสองสามชุดได้ไม่ลำบาก

แต่เขาไม่กล้าใช้เงินก้อนนั้นมาตลอด เพราะการได้กินเนื้อกับแป้งขาวยังถือเป็นเรื่องจำเป็น ส่วนการซื้อเสื้อผ้าใหม่ ในสายตาพ่อแม่ย่อมเป็นความฟุ่มเฟือยสิ้นเปลือง

มื้อเช้าของทั้งสองคนเป็นเนื้อตุ๋นกับแป้งแผ่นทำจากแป้งขาว และผักใบเขียวสดใหม่

ก่อนออกจากบ้าน ป้าสะใภ้ใหญ่ก็ดึงฉินเฟิงไปกำชับอยู่พักใหญ่

ฉินเฟิงยังคงพยักหน้ารัว ๆ สำหรับเขาแล้ว ขอแค่ผ่านการประลองครั้งนี้ไปได้ ก็จะได้เข้าโรงเรียน จากนั้นก็มีชีวิตที่ได้กินอิ่มทุกมื้อ

โดนซ้อมสักยกจะไปเป็นไร เมื่อเทียบกับการหิวจนเป็นลมในทุ่งนา?

ตอนทั้งสองไปถึงที่ทำการซึ่งนัดรวมตัวกันเมื่อวาน ก็มีคนมาถึงไม่น้อยแล้ว

ทุกคนดูฮึกเหิม แต่ก็หวาดหวั่นอยู่ในใจ

เห็นได้ชัดว่าทุกคนคิดเหมือนฉินเฟิง ขอแค่ทนโดนซ้อมได้ แพ้แบบไม่หมดรูปเกินไป ก็ยังมีโอกาสเข้าโรงเรียน

หลังนายกองพิทักษ์เมืองตรวจนับจำนวนคนแล้ว ก็ตะโกนเสียงดังว่า “อีกเดี๋ยวพอเข้าเมืองไปแล้ว ทำตัวให้เรียบร้อยหน่อย! ถ้าล่วงเกินท่านนักสู้เข้า ใครก็ช่วยพวกแกไม่ได้!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป