เกมรุกราน: เริ่มต้นด้วยพรสวรรค์ระดับ SSS

ตอนที่ 51 บอส ผมเก่งไหม!

7 นาที· 1.5K คำ

ใต้แสงจันทร์ หลิงยืนอยู่ตรงหน้าประตู มองบ้านเห็ดเงียบ ๆ

ดวงตาคู่นั้นไม่มีลูกตา มีแต่ความมืดมิดราวกับบ่อน้ำแห้งขอด

หนังศีรษะของว่างซีชาวาบขึ้นมาทันที

เธอไม่ทันคิด ยกมือขึ้นเตรียมเรียกรถฟักทอง

มือข้างหนึ่งของว่างซีจับกรอบประตูรถม้าไว้แล้ว ส่วนอีกข้างยังคลำหายาที่เตรียมไว้ใช้ในกระเป๋าสัมภาระ ในหัวเริ่มคำนวณความเสียหายไปแล้ว

ทั้งบ้านเห็ด เมล็ดพืชพวกนั้น รวมถึงแก่นผลึกที่ลงทุนไปกับกำแพงหนามไฟและปืนใหญ่เถาหนาม รวมกันแล้วเธอต้องขายอุปกรณ์เพิ่มอีกสามชิ้นให้เฟยลั่วซือถึงจะคืนทุน

แต่ชีวิตมีค่ามากกว่าเงิน

ชาติก่อนเธอก็เข้าใจเรื่องนี้ดี

เธอต้องรีบเผ่น

หนีไปให้ไกลที่สุด

ห้ามไปหาเรื่องตัวอันตรายแบบนี้เด็ดขาด!

จังหวะที่ว่างซีกำลังจะหย่อนเหรียญทองลงในปากฟักทองน้อย

เสียง «ป๊อบ» ก็ดังขึ้น

ราวกับเสียงจุกแชมเปญกระเด็นออกมา

ไอคอนช่องเก็บสัตว์เลี้ยงที่เป็นสีเทามานานพลันสว่างวาบ แล้วก้อนสิ่งมีชีวิตสีดำสลับขาวก็พุ่งออกมาจากความว่างเปล่า ตีลังกากลางอากาศ ก่อนขาสั้นจุ๊มปุ๊กทั้งสี่จะแตะพื้นอย่างเซถลา เกือบหน้าคะมำลงไปด้วยซ้ำ

เสี่ยวเฮย?

ว่างซีชะงักงัน

เสี่ยวเฮยตัวใหญ่ขึ้นจากเดิมทั้งรอบ ดูราวกับลูกฟุตบอลที่ถูกเป่าลมจนกลมปุ๊กปิ๊ก ขนฟูนุ่ม ลวดลายขาวดำชัดเจนกว่าเดิมหลายเท่า ตรงที่ดำก็ดำสนิทราวกับหมึก ตรงที่ขาวก็ขาวราวหิมะ

ที่สะดุดตาที่สุดคือบนหัวของมัน ระหว่างหูกลมสองข้างมีเขาเล็ก ๆ งอกออกมา

สีดำ มีลายเกลียว ดูเหมือนเขาแกะจิ๋ว ยาวประมาณข้อแรกของนิ้วก้อยเท่านั้น เอนเอียงไปทางซ้าย ดูคล้ายยอดหน่อไม้ที่งอกเบี้ยว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป