เกมรุกราน: เริ่มต้นด้วยพรสวรรค์ระดับ SSS

ตอนที่ 46 รถคันนี้ไม่ชอบ

7 นาที· 1.6K คำ

หลี่ซือหยาสงบสติอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว

ตั้งแต่เห็นศพโชกเลือดในห้องใต้ดิน ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความสงบกดลงกับพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ ไปจนถึงถูกคนหิ้วแขนลากออกจากประตูคฤหาสน์

เหตุการณ์ทั้งหมดวนผ่านความคิดของเธอไปแล้วสิบเจ็ดสิบแปดรอบ

เธอตระหนักได้อย่างชัดเจนว่าตัวเองตกหลุมพรางเข้าแล้ว

คนวางกับดักคำนวณไว้แล้วว่าเธอจะรีบมาที่นี่เมื่อได้รับโทรศัพท์ และคำนวณไว้แล้วว่าเธอจะพุ่งลงไปชั้นใต้ดินเมื่อได้ยินเสียงดังมาจากข้างล่าง

ตอนถูกควบคุมตัวขึ้นรถของเจ้าหน้าที่รักษาความสงบตรงหน้าคฤหาสน์ หลี่ซือหยาไม่ได้ขัดขืน

เธอถึงขั้นลดท่าทีลงเอง ก้มตา ประสานนิ้วทั้งสิบวางไว้บนตัก นั่งตัวตรงราวกับกำลังเข้าร่วมการประชุมคณะกรรมการบริษัท

เธอรู้ดีเสียยิ่งกว่าใครว่าการขัดขืนเจ้าหน้าที่มีแต่จะทำให้ตระกูลหลี่ตกอยู่ในกระแสวิพากษ์วิจารณ์

ประตูรถปิดลง เสียงล้อบดผ่านก้อนกรวดดังสะท้อนขึ้นมาจากใต้ท้องรถ

ภายในรถมีแสงสลัว เจ้าหน้าที่รักษาความสงบสองคนนั่งประกบเธอคนละข้าง คนหนึ่งก้มหน้าจดบันทึก อีกคนจับตาดูทิวทัศน์ริมถนนนอกหน้าต่าง

ไม่มีใครมองเธอ แต่เธอรู้ว่ากล้องรูเข็มบนหลังคารถกำลังหันมาทางศีรษะของเธอ แม้แต่ความถี่ในการกะพริบตาก็ยังถูกบันทึกไว้ เพื่อใช้ประกอบการประเมิน “ท่าทีให้ความร่วมมือ”

หลี่ซือหยาหลับตาพิงพนักเบาะ ในหัวเล่นภาพเหตุการณ์ที่เสิ่นฟู่จวินเปิดประตูให้เธอซ้ำไปซ้ำมา

ใบหน้าถูกต้อง เสียงก็ถูกต้อง แม้แต่สีหน้าร้อนตัวเหมือนคนทำผิดก็ยังใช่

แต่เสิ่นฟู่จวินล็อกประตูอยู่ทางห้องน้ำแท้ ๆ ทำไมถึงไปตายอยู่บนล่อไม้ในห้องใต้ดินได้ล่ะ?

ตั้งแต่เธอเข้าบ้านจนได้ยินเสียงกรีดร้อง เวลาผ่านไปไม่ถึงนาที ไม่มีทางที่ใครจะย้ายคนเป็น ๆ จากห้องน้ำไปยังห้องใต้ดินได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป