อีแจมินเป็นบุคคลสำคัญอย่างยิ่ง นอกจากญาติและผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มอาทิตย์อุทัยแล้ว ยังมีตัวแทนจากตระกูลกลุ่มทุนชั้นนำและบุคคลในแวดวงการเมืองมาร่วมงาน แม้แต่ชุยมยองฮเยซึ่งกำลังจะพ้นจากตำแหน่งก็ยังส่งพวงหรีดมาแสดงความอาลัย
ราวกับต้องการปลอบประโลม เธอแถลงต่อสื่อมวลชนว่าอีแจมินเป็นแบบอย่างของนักธุรกิจเกาหลี การจากไปของเขาน่าเศร้าใจอย่างยิ่ง และขอให้ประชาชนให้เวลากลุ่มอาทิตย์อุทัย เพื่อรอคอยการเปลี่ยนแปลงของพวกเขา
ด้วยฐานะอันสูงส่งและพิธีการที่ซับซ้อน กว่างานศพของอีแจมินจะเสร็จสิ้นก็ผ่านไปห้าวันแล้ว ในช่วงนั้น การลงคะแนนเลือกผู้สืบตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งบลูเฮาส์ก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ และเข้าสู่ช่วงเข้มข้นที่สุด
ซอจีแอไม่ได้กลับไปที่ตระกูลหลี่ ยังคงพักอยู่ที่ชองดัมดงเหมือนเดิม เพราะการกอดตอบเธอที่โถงทางเดินในโรงพยาบาล ทำให้อีแท็กมยองเข้าใจผิดไปว่าเธอให้อภัยและเป็นห่วงเขาแล้ว เขาจึงขับรถมาหาเธอด้วยตัวเองหลายครั้ง เพื่อชักชวนให้เธอกลับไปฮันนัมดงกับเขา
แต่ซอจีแอกลับไม่สะทกสะท้าน ราวกับก้อนน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลาย เธอเพียงมองเขาอย่างเงียบงัน ขณะเขาเสแสร้งทำเป็นอ่อนแอ เสียใจ และไร้ที่พึ่ง
ตอนแรกอีแท็กมยองคิดว่า ขอแค่จัดการเรื่องโรงงานเซมิคอนดักเตอร์ให้เรียบร้อย เมื่อเวลาผ่านไปซอจีแอก็คงหายโกรธ เขาพูดจาอ่อนหวานกับเธออีกสักสองสามคำ อย่างไรก็น่าจะพาเธอกลับบ้านได้
ทว่ากลอุบายที่เคยใช้ได้ผลกลับไม่ได้ผลอีกต่อไป เธอตั้งใจแน่วแน่ที่จะหย่ากับเขาจริง ๆ เด็ดขาดเสียจนชวนให้หวาดหวั่น แววตาที่ซอจีแอมองเขาจากขั้นบันไดหน้าประตูเย็นชาเกินไป จนอีแท็กมยองอดรู้สึกไม่ได้ว่า—เธอเกลียดเขา