“ข้าบำเพ็ญมากว่า 3,900 ปี ภูมิถึงกึ่งจักรพรรดิชั้นเก้าสุดยอดขั้นสมบูรณ์ ห่างจากเทียนจวินก็เพียงก้าวเดียว
ด้วยพลังของข้า ย่อมได้อยู่บนบันไดนั้นและรับรางวัลจากเต๋าสวรรค์ การบรรลุเต๋าก็หวังได้”
ในทะเลดาวอันไร้นาม บรรพชนผู้ถึงขีดสุดของกึ่งจักรพรรดิเงยหน้ามองบันไดทองบนท้องฟ้า ดวงตาที่แสนวิโหกลับเปี่ยมด้วยเปลวร้อนและความหวัง
เขาเชื่อมั่นว่าตนต้องได้อยู่บนบันไดแน่นอน กึ่งจักรพรรดิขั้นสมบูรณ์ 3,900 ปี ผลงานเช่นนี้มองไปทั่วทุกภพก็ถือเป็นยอดสุดแห่งยอดสุด ไม่มีเหตุผลที่จะถูกตัดออกจากบันได
ทั่วทุกมุมของทุกภพ เหลือผู้ยิ่งใหญ่ไร้เทียมทานนับไม่ถ้วนต่างคิดและหวังในทำนองเดียวกัน
ทุกคนล้วนเป็นผู้เกรียงไกรที่เหาะเหินครองดาวระดับหนึ่งมาหลายพันปีโดยไม่แพ้ใคร มั่นใจในพลังของตนเต็มเปี่ยม
ทั้งหลายแอบคำนวณในใจว่า รางวัลจากเต๋าสวรรค์ย่อมไม่ธรรมดา อาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับโอกาสแห่งการเป็นจักรพรรดิ
แม้เพียงรางวัลธรรมดา ก็ย่อมทำให้พลังของพวกเขาเปลี่ยนไปราวฟ้ากับเหว ได้เปรียบคนอื่นในการแข่งขันแห่งเส้นทางจักรพรรดิ
มีผู้คาดหวัง ย่อมมีผู้วิตก
คนกลุ่มนี้ไม่ได้เมามายกับรางวัลจากเต๋าสวรรค์ กลับตื่นตัวอย่างยิ่ง
พวกเขามีชีวิตยืนยาวหลายพันปีหรือนานกว่านั้น เคยเห็นแผนการอันซ่อนเลศและความโหดร้ายมานักต่อนัก รู้ดีว่าเต๋าสวรรค์ไม่เคยประทานอะไรใครโดยไม่มีเหตุผล
“รางวัลจากเต๋าสวรรค์ ไม่อาจรู้ว่าจะเป็นบุญหรือบาป”
มีผู้ยิ่งใหญ่ระดับสูงสุดในห้วงดาราถอนหายใจหนึ่งครา ดวงตาลึกล้ำของเขาฉายแววกังวลอย่างที่สุด
รางวัลจากเต๋าสวรรค์ย่อมดี แต่จะรักษาไว้ได้หรือไม่คือปัญหาใหญ่ยิ่งกว่า
ผู้ได้รางวัลนั้น ย่อมถูกเหล่าผู้ยิ่งใหญ่ทั่วทุกภพจ้องมองอยากได้ หรือแม้แต่อาจถูกเจ้าแห่งเขตต้องห้ามจ้องเล็งด้วยก็เป็นได้
จักรพรรดิฟ้าแห่งเขตต้องห้าม ผู้นั้นคือสิ่งมีชีวิตไร้เทียมทานที่สูงส่งกว่าจักรพรรดิฟ้า
ถ้าหากพวกเขาลงมือแย่งชิง ในทุกภพนี้จะมีใครต้านทานได้อีกสักกี่คน?
เมื่อเป็นเช่นนั้น ผู้ได้รางวัลย่อมอยู่ในอันตราย
ไม่เพียงรางวัลจะหาย ชีวิตก็อาจต้องเสียไปด้วย