“โอ้!!!”
รายชื่ออันดับห้ายังไม่ทันได้ประกาศจนจบ ท้องฟ้าดาวแห่งทุกภพก็ระเบิดด้วยเสียงอึกทึกดังกึกก้องราวฟ้าถล่มแผ่นดินแตก ทั้งเสียงอุทานและความอื้ออึงมหาศาล
เสียงนั้นดังลั่น พร้อมเพรียง และสะเทือนใจยิ่งกว่า จนทั่วทั้งแววดาวต้องสั่นสะเทือนตาม
ผู้แข็งแกร่งแห่งอำนาจนับไม่ถ้วนในทุกภพ ไม่ว่าจะเป็นอำนาจชั้นนำ ตระกูลโบราณอมตะ ตระกูลจักรพรรดิที่แอบแฝง หรือสำนักเซิ่งผู้เหนือกว่าสรรพสิ่ง
แม้กระทั่งเขตต้องห้ามแห่งชีวิตผู้สูงส่งเหนือหมู่มนุษย์ ผู้ไม่เคยขยับใจง่าย ๆ ต่างก็มองจนตาค้าง
ต่างยืนตัวแข็งค้างด้วยความตกตะลึง สมองว่างเปล่าโบ๋ โลกทัศน์ทั้งหมดของพวกเขาถูกพลิกคว่ำลงอย่างสิ้นเชิงในตอนนี้
ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความสยอง ความตื่นตะลึง ความเชื่อไม่ได้ และความมึนงงที่เกือบจะคลุ้มคลั่ง
เทียนจวินชั้นหกรึ้งในวัย 120 ปี สิ่งนี้ไม่อาจเรียกว่าแค่อสูรกายอีกต่อไปแล้ว
สิ่งนี้คือตำนาน คือนิทานพันทุกภพ คือปาฏิหาริย์ที่ไม่ควรมีอยู่จริงในโลกนี้
“พระเจ้า! ข้ามองผิดหรือเปล่า? นี่มันอะไรกัน?
เทียนจวินชั้นหกในวัย 120 ปี? โลกใบนี้คลั่งแล้วหรือ? ข้าเกิดภาพลวงตาขึ้นหรือนี่?
ฝึกจนถึงเทียนจวินชั้นหกใน 120 ปี มันหมายความว่าอย่างไร?
ผู้ฝึกตนธรรมดาแม้ฝึก 120 ปีก็ยังไม่จำเป็นต้องสำเร็จจินตานเสียด้วยซ้ำ แต่นางกลับเป็นมหาเทียนจวินผู้เปิดประตูหกชั้นฟ้าไปแล้ว?”
มีผู้อุทานเสียงสั่น เสียงแหลมเสียดแทงเพราะตกตะลึงเกินกว่าจะระงับไว้ได้ ทั้งร่างสั่นเทสะทึนราวกับจะเป็นลมเมื่อไรก็ได้
“เทียนจวินชั้นหกในวัย 120 ปี? ไม่จริงใช่ไหม? วิถีแห่งสวรรค์ เจ้าไม่ได้ล้อเล่นกับข้าใช่ไหม?
ในโลกนี้จะมีสิ่งใดเหลวไหลถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?
ฝึกสำเร็จเทียนจวินชั้นหกใน 120 ปี นี่ยังเรียกว่ามนุษย์อยู่หรือ?”
เทียนจวินผู้เฒ่าอีกรายเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเทา
ใบหน้าที่เคยสงบนิ่งและน่าเกรงขามมาตลอด บัดนี้เขียนเต็มไปด้วยความตกตะลึงและความมึนงงที่กลั้นไว้ไม่อยู่
“วิถีแห่งสวรรค์คราวนี้ต้องพลาดแน่ ๆ แล้ว
เทียนจวินในวัย 120 ปี โลกนี้จะมีเรื่องเหลวไหลเช่นนี้ได้อย่างไร?
1,200 ปียังจะพอฟังขึ้นหน่อย?