# บทที่ 30 ความขัดแย้งได้เริ่มต้นขึ้น
บางคนละจากทุ่งหญ้าไป บางคนมุ่งหน้าสู่ทุ่งหญ้า
คนที่เว่ยเหลียงชิงต้องการ เว่ยจงเสียนก็หาเรียบร้อยแล้ว พวกเขากำลังลากสัมภาระมุ่งหน้ามายังเมืองกุยฮวา
แม้คำโบราณว่า แผ่นดินเกิดนั้นจากยาก แต่สุภาษิตไม่ได้บอกอีกหรือ?
บนโลกนี้ไม่มีเรื่องใดที่เงินแก้ไม่ได้!
ถ้ามี นั่นก็เพราะเงินยังไม่มากพอ
แม้คำพูดเหล่านี้ไม่สมเหตุผลนัก ออกจะเกินจริง และไม่ใช่ทุกคนจะชอบเงิน
แต่หากมีเงิน ก็แก้ปัญหายุ่งยากมากมายได้จริงๆ
หลัวเหวินเชิงวิ่งเหยาะๆ ตามเกวียนไป เขานั่งเกวียนนานเกินไป เจ็บก้น ต้องการลงมาขยับแข้งขยับขาบ้าง
เขาไม่เคยเดินทางไกลขนาดนี้ และไม่เคยไปไหนมาไหนไกลถึงเพียงนี้
หลายปีมานี้ ที่ไกลที่สุดที่เขาเคยไปคือกองเทียนจิน ที่นั่นเขาได้เห็นทะเล
ครานี้หากเดินทางถึงเมืองกุยฮวาโดยสวัสดิภาพ...
หลัวเหวินเชิงรู้สึกว่าตนเองได้เติมเต็มเรื่องสำคัญในชีวิตอีกอย่างหนึ่งแล้ว
ไม่เพียงเส้นทางที่ไกลที่สุดถูกทำลายสถิติ เขายังจะได้เห็นทุ่งหญ้า ใจของเขาเปี่ยมด้วยความคาดหวัง
ในเวลาเดียวกัน เขาก็อยากพบกับอวี๋ลิ่ง
ตอนท่านปู่ยังมีชีวิตเคยพร่ำถึงอวี๋ลิ่ง บอกว่าอวี๋ลิ่งเป็นคนไม่เลวเลยทีเดียว
แม้ในจิงเฉิงชื่อเสียงของอวี๋ลิ่งจะเน่าเหม็นจนทนไม่ได้แล้ว!
แต่ท่านปู่กลับเอาแต่พร่ำถึงคนคนนี้
อวี๋ลิ่งไม่รู้ว่าคนกลุ่มนี้กำลังจะมา ยิ่งไม่รู้ว่าจะมาถึงมากมายเพียงนี้
หากอวี๋ลิ่งรู้ว่าคนเหล่านี้กำลังจะมา เขาจะต้องเดินทางไปด่านซาหู่โข่วเพื่อต้อนรับด้วยตนเองแน่นอน!
อวี๋ลิ่งยิ่งกว่าใครๆ ล้วนเข้าใจดีว่าคนเหล่านี้เก่งกาจเพียงใด ต่อให้ให้เกียรติมากกว่านี้ก็ไม่ถือว่าเกินเลย
แม้พวกเขาเชี่ยวชาญด้านดาราศาสตร์และคณิตศาสตร์ แต่วิธีการคำนวณนั้นแท้จริงแล้วแตกฉานในสิ่งหนึ่งก็แตกฉานได้ทุกสิ่ง
อวี๋ลิ่งไม่รู้ว่าคนกลุ่มนี้กำลังจะมา ตอนนี้กำลังดูเมิ่งสืออีเชือดแกะอยู่
ในทุ่งหญ้า คนชอบดูเชือดแกะมีอยู่มากมาย
เมิ่งสืออีฝึกจนชำนาญแล้ว
ฝีมือถลกหนังแกะของเขาคล่องแคล่วนัก ขาแกะทั้งสี่ข้างมีดกรีดเป็นแผลตื้นๆ แล้วลากจากหางแกะวกขึ้นไปตามท้องแกะอีกหนึ่งเส้นยาว...
ฉับๆ ฉับๆ เพียงไม่กี่อึดใจ หนังแกะหนึ่งผืนก็เสร็จเรียบร้อย!