# บทที่ 60 ข้าน้อยพูดถูกต้องหรือไม่
ข่าวการพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ในที่สุดก็ส่งมาถึง!
เสียงแตรเขาสัตว์ดังสนั่นครืนคราง หัวหน้าเผ่า บาทุรู่ ผู้นำ ขุนนางน้อยใหญ่ล้วนมาประชุมกัน
ภายในกระโจมขนาดมหึมา สีหน้าของทุกคนมืดครึ้มจนบีบน้ำออกมาได้
ต่งกั่วเอ้อตาแดงก่ำกวาดตามองไปทั่วทุกทิศ
"ข้าจะบอกให้พวกเจ้ารู้ว่าตัวเอ้อจี้ตายยังไง ไอ้หมา ฮั่นยัดดินดำใส่ตูดตัวเอ้อจี้ ข้าเห็นกับตาต่อหน้าต่อตาเลยว่าเขาหายไปต่อหน้าข้า!"
เสียงไอของหม่างกู่ซือดังก้องอยู่ในกระโจมใหญ่
เขาคำนวณไว้ก่อนหน้านี้แล้ว ต่อให้อู๋เค่อซ่านไปถึงเสิ่นหยางแล้ว ต่อให้ไอ้ทาสนั่นส่งทหารมาสนับสนุนแล้ว แต่เร็วที่สุดก็ต้องใช้เวลาสิบห้าวัน!
นั่นก็คือ ทุกคนต้องยันต่อไปอีกสิบห้าวัน!
เผ่าเคออ่อร์ชิ่นดูเหมือนกว้างใหญ่และดูเหมือนร่ำรวย
แต่ความร่ำรวยของเผ่าเคออ่อร์ชิ่นนั้นตกอยู่กับหัวหน้าเผ่าแต่ละเผ่า อยู่กับผู้นำ อยู่กับลามะ หาได้อยู่กับคนเลี้ยงสัตว์แต่ละคนไม่
ในยามที่ทุกคนกำลังหยุดกิจกรรม ซุกตัวหนีหนาวอยู่นี้ การปรากฏตัวของอวี๋หลิ่งก็ไม่ต่างอะไรกับฝูงหมาป่าที่หิวโหยในคืนหิมะ!
ถ้าแข็งแกร่งจริง เผ่าเคออ่อร์ชิ่นก็คงไม่เลือกที่จะส่งบรรณาการและยอมเป็นเมืองขึ้นให้ไอ้ทาสนั่นในปีหน้า
หม่างกู่ซือเหลือบมองหัวหน้าเผ่าอ้าวปา อ้าวปาก้มหน้าต่ำ ไม่ได้แสดงท่าทีที่ชัดเจนออกมา
จนกระทั่งตอนนี้ อ้าวปาถึงได้รู้สึกขึ้นมาว่าอวี๋หลิ่งช่างแข็งแกร่งน่าสะพรึงถึงเพียงนี้
กลุ่มคนที่เขาพามาด้วยนี้ แตกต่างจากชาวต้าหมิงทั้งปวง
เดิมทีเผ่าเคออ่อร์ชิ่นคิดจะสถาปนาอาณาจักร อยากเป็นข่านอิสระ
ระหว่างหลินตันเข่อหานกับไอ้ทาสนั่น เขาเลือกเล่นลูกไม้สองหน้า
ทางหนึ่งใช้เจ๋อเจ๋อไปสมรสเชื่อมสัมพันธ์ ทางฝั่งหลินตันเข่อหานก็ใช้ไห่หลานจู เขาหวังจะยืนกลาง แอบพัฒนาตนเองอย่างเงียบ ๆ
ตัวเขา อ้าวปา เองก็มีสายเลือดทองคำไหลเวียนอยู่ เขาก็มีความฝันที่จะเป็นมหาข่านเช่นกัน
ดังนั้น การสมรสจึงไม่ใช่การยอมจำนน แต่คือการลวงศัตรูให้ตายใจ เตรียมการเพื่อที่จะเป็นใหญ่ในทุ่งหญ้าสักวันหนึ่ง
ผลลัพธ์คือสวรรค์เล่นตลก...
ไอ้ทาสนั่นใช้เวลาเพียงไม่กี่ปีก็ยึดครองเหลียวตง