# บทที่ 18 วาสนานักหนา
การประชุมเช้าเดือนสี่มีการเปลี่ยนแปลงใหม่
ทางด้านซ้ายของบัลลังก์มังกรมีโต๊ะเล็กเพิ่มขึ้นมาอีกตัว องค์ชายซิ่นอ๋องเข้าร่วมการประชุมเช้าในนามของการรับฟังราชกิจ
เว่ยจงเสียนยังคงอยู่ ยังคงยืนเงียบๆ อยู่ที่มุมซึ่งไม่เป็นที่สะดุดตา
จื่อฮุยสื่อแห่งจิ่นอีเว่ยลั่วหย่างซิ่งก็มาแล้ว ตำแหน่งยังอยู่ค่อนข้างหน้า
อีกด้านหนึ่ง ตู้เข่ออิงกั๋วจางเหวยเสียนซึ่งไม่ปรากฏตัวมานานก็มาถึงท้องพระโรงอีกครั้ง
ในคดีย้ายตำหนัก เขาตัดสินใจนำกำลังทหารเข้ากดดันจิงเฉิงด้วยกำลัง เลือกสนับสนุนคนของก๊กตงหลินอย่างเด็ดขาด
มองจากมุมของขุนนาง
คดีย้ายตำหนักคือการที่ก๊กตงหลินเพื่อปกป้อง "รากฐานของรัฐ" และขนบธรรมเนียม จึงขับไล่สนมหลี่ออกจากตำหนักเฉียนชิง
มองจากมุมของจูโหยวเซี่ยว...
นี่มันก็คือการล้างบางอย่างนองเลือดของกลุ่มขุนนางต่อความรู้สึกส่วนพระองค์ของฮ่องเต้ไม่ใช่หรือ
เพราะหลังจากนั้น ในวังหลวงทั้งวัง พระองค์ก็ไม่มีใครให้พึ่งพาอีกเลย
ตอนจักรพรรดิว่านลี่ขึ้นครองราชย์ยังมีไทเฮาให้พึ่ง จูโหยวเซี่ยวไม่มีอะไรเลย
พวกเขาไม่เพียงขับไล่สนมหลี่ออกจากตำหนักเฉียนชิง แต่ยังอาศัยจังหวะนี้ชำระสะสางกำลังในวังจำนวนมากที่จักรพรรดิกวงจงทิ้งไว้ให้โอรส
กลุ่มขุนนางฉวยโอกาสช่วงเปลี่ยนผ่านการขึ้นครองราชย์ของฮ่องเต้
กวาดล้าง "กำลังส่วนพระองค์" ทั้งหมดที่อาจห้อมล้อมอยู่ข้างกายฮ่องเต้และคุกคามสถานะผูกขาดของกลุ่มขุนนางในคราวเดียว
เช่นนี้ ฮ่องเต้วัยเยาว์นอกจากจะพึ่งพาพวกเขาแล้วก็ไม่มีใครให้พึ่งอีก
ดังนั้น สามคดีใหญ่จึงถกเถียงกันมาหลายปีจนถึงทุกวันนี้ก็ยังเถียงกันไม่เลิก
เอาตามตรง ใช้ข้ออ้างนี้มากำจัดคนที่ไม่เข้าพวกนี่มันชะงัดนัก!
ครั้งนี้ ตู้เข่อจางก็มาอีกแล้ว เว่ยจงเสียนมองดูชายชราผู้นี้ หัวใจดั่งตายด้าน
เว่ยจงเสียนเข้าใจดี ต่อให้องค์ชายซิ่นอ๋องได้ขึ้นนั่งตำแหน่งนั้น คนที่นายจะใช้ได้จะมีสักกี่คนกัน?
ท้องพระโรงคึกคักอีกครั้งแล้ว!
ไม่ต้องมีใครทำหน้าที่ประธาน ขุนนางในท้องพระโรงก็แยกเป็นสองฝ่ายใหญ่ทันที
ฝ่ายหนึ่งเห็นว่า องค์รัชทายาทยังอยู่ ควรให้องค์รัชทายาทเสด็จมา ให้ขุนนางผู้ช่วยราชการมาหารือราชกิจ