# บทที่ 74 กลับบ้าน
“ท่าน ข้าก็เป็นชาวต้าหมิงนะ!”
“งั้นรึ จะบอกให้นะ ตอนนี้ต่อให้นายบอกว่าเป็นพ่อข้า ข้าก็ไม่ยกเว้นแล้ว
แม่งเถอะ มาถึงป่านนี้ยังบอกว่าเป็นคนต้าหมิง งั้นข้าเป็นอะไรเล่า?”
พูดพลาง ชายที่คีบหัวมนุษย์ไว้ใต้รักแร้ก็ชูขวานฟาดฟันในมือขึ้น!
“อ้า~อ๊าา~”
เมื่อเสียงร้องอันชวนขนลุกจบลง ร่างของชาวฮั่นที่ร้องขอชีวิตก็ถูกลากออกไป หัวของเขาถูกนำไปวางตรงมุมหนึ่ง
ศพถูกโยนลงไป กระแทกพื้นอย่างแรง!
สู้ไม่ได้ สู้ไม่ได้เลย!
พวกทาสเปาอีพวกนี้มีความกล้าอยู่หรอก แต่ตอนบุกเมืองกลับไม่ใช้ปืนไฟ แม้แต่ยุทโธปกรณ์ก็ย่ำแย่สุด ๆ
มีแค่เกราะผ้าฝ้ายบาง ๆ ตัวเดียว!
พวกมันไม่ได้รับสิ่งที่พวกเจี้ยนหนูสัญญาไว้เลย!
ตอนพวกเจี้ยนหนูเพิ่งสร้างรัฐ ตอนนั้นเพื่อขยายกำลัง เจ้าพวกเจี้ยนหนูยังรักษาสัญญากับชาวฮั่นที่ยอมจำนนอยู่บ้าง ให้ผู้ที่เข้าสวามิภักดิ์ได้ใช้งานบ้าง!
แม่ทัพต้าหมิงคนแรกที่ยอมแพ้อย่างหลี่หยงฟางก็เป็นตัวแทนเห็น ๆ!
สยงถิงปี้ว่า หลังจากหลี่หยงฟางยอมจำนนแล้ว ในการศึกใหญ่ทุกครั้งหลังจากนั้น หลี่หยงฟางแทบจะตามไปทุกศึก
กำลังพลฮั่นใต้บังคับบัญชาของหลี่หยงฟางมีมากกว่าหมื่นคน
หลี่หยงฟางเลยได้เป็นจ่งปิงขั้นสาม แต่งงานกับธิดาของเปยเล่ออาปาไท่!
ทว่าพวกนี้ก็แค่ภาพลวงที่พวกเจี้ยนหนูสร้างให้คนอื่นดูเท่านั้น ไม่ใช่ทุกคนจะได้แบบนี้
ก็เหมือนข่าวลือที่มันปล่อยออกไปว่าไปแล้วจะได้วัว!
ไปจริง ๆ ก็คือไปเป็นวัวให้แปดกองธง!
คำลวงเริ่มแตกออกหลังจากพวกเจี้ยนหนูตีเสิ่นหยางได้
ตอนนั้นมันเริ่มบังคับใช้ 《คำสั่งจัดสรรที่ดินตามกำลังแรง》 แปดกองธงยึดที่ดินดีที่สุดในเหลียวตงเป็น “ที่ดินธง” ของพวกมัน!
พวกมันไล่ต้อนชาวฮั่นไปอยู่ตามที่เปลี่ยวร้าง!
เพราะนโยบายนี้ ทำให้ชาวบ้านเหลียวตงที่ถูกหลอกเริ่มต่อต้านและหลบหนี
พวกเขาใส่ยาพิษในบ่อน้ำ ในเสบียง ใช้ทุกวิธีเพื่อต่อสู้
หลังคำสั่ง 《คำสั่งจัดสรรที่ดินตามกำลังแรง》 พวกเจี้ยนหนูเริ่มใช้แผนเข่นฆ่าเพื่อทำให้สถานการณ์สงบ
พวกเจี้ยนหนูไม่เคยมองชาวฮั่นเป็นคนตั้งแต่แรก!
กองค่ายธงฮั่นที่หลี่หยงฟางนำก็เหมือนกัน
ยุทโธปกรณ์ดี ๆ อาวุธดี ๆ ล้วนอยู่ที่แปดกองธง