# บทที่ 98 รู้มานานแล้ว
(ยุ่งมาก วันนี้ไม่แยกตอน รวมสองตอน)
เสี่ยวเหล่าหู่ไม่ได้รายงานสิ่งที่ตนค้นพบในทันที!
หลังจากสงบจิตใจลงได้ เสี่ยวเหล่าหู่ก็ทุบภาชนะทั้งหมดที่ปาหนี่อู้มเข้ามาจนแตก
พอเครื่องกระเบื้องแตกเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้ว เสี่ยวเหล่าหู่ก็ยังไม่หยุด กลับยิ่งทุบอย่างตั้งอกตั้งใจมากขึ้น!
บน "ลูกบิด" ของกาชงใบหนึ่ง เสี่ยวเหล่าหู่ค้นพบรูเล็กขนาดเท่าเมล็ดข้าวสารรูหนึ่ง!
มองดูลูกปัดเล็กสีเงินวาววับในฝ่ามือที่เปื้อนฝุ่น เสี่ยวเหล่าหู่สูดลมหายใจยาวต่อเนื่องสามครั้ง
นี่ไม่ใช่ความบังเอิญเด็ดขาด มันเป็นการวางแผน มีการเตรียมการมาก่อนแล้ว
ดูท่า คนในวังที่ฆ่าไปยังไม่พอ ต้องฆ่าเพิ่มอีก
ทุบของที่แตกแล้วเผาต่อ ร่างกายของเสี่ยวเหล่าหู่ก็เริ่มสั่นเทาเล็กน้อย
ในเปลวเพลิงมีจุดสีน้ำเงินจาง ๆ กะพริบอยู่ นั่นหมายความว่าอาจมีตะกั่ว
การค้นพบนี้ทำให้เสี่ยวเหล่าหู่ไม่กล้าหายใจแรง
ก่อนหน้านี้ถ่านในวังเคยสังหารราชโอรส สาวใช้เคยสังหารฮ่องเต้ เรือมังกรที่ฮ่องเต้ประทับเคยพลิกคว่ำ
ตอนนี้ในวังเกรงว่าคงจะมีเรื่องแปลกประหลาดเพิ่มอีกหนึ่งเรื่อง!
ฮ่องเต้จะทรงพระประชวรหนักขณะที่ยังอยู่ในวัยฉกรรจ์!
เสี่ยวเหล่าหู่ชอบอ่านพงศาวดารนอกตำราในวันหยุด
พงศาวดารนอกตำรากล่าวว่าซ่งเหรินจงไม่มีโอรสก็เพราะถูกวางแผน ปัญหาอยู่ที่ตำหนักใหม่ที่ซ่งเจินจงมอบให้เขา
เพราะการตกแต่งตำหนักใหม่มีปรอทอยู่มหาศาล
เสี่ยวเหล่าหู่ไม่ได้ใส่ใจนัก แต่หลังจากอ่านประวัติศาสตร์ซ่งแล้ว เสี่ยวเหล่าหู่ก็ค้นพบว่าพงศาวดารนอกตำราอาจเป็นเรื่องจริง
สารเคลือบที่ใช้ตกแต่งพระราชวังซ่งมีปรอทจริง ๆ ไม่ใช่แค่เล็กน้อย แต่เป็นจำนวนมาก
ไม่เพียงมีปรอทมาก ยังมีชาดและตะกั่วอีกด้วย
พวกเขาใช้ป้องกันแมลงกัดกินและป้องกันผุพัง ไม่ใช่เพราะพวกเขาไม่รู้ว่าสิ่งเหล่านี้มีพิษร้ายแรง
เพียงแต่พิษแบบนี้ไม่สามารถตรวจพบได้ทันที
พวกเขาดูเหมือนจะรู้สึกว่าไม่เป็นอะไร
ดังนั้นฮ่องเต้ราชวงศ์ซ่งเหนือและราชวงศ์ต้าหมิงจึงดูเหมือนจะเหมือนกัน องค์ชายมีค่อนข้างน้อย
ซ่งเหรินจงไม่มีโอรสตลอดพระชนม์ชีพ ต้องรับบุตรบุญธรรมจากราชสกุลมาสืบทอด
ข้อนี้เหมือนกับข้อถกเถียงเรื่องพระราชพิธีใหญ่ของรัชศกเจียจิ้งมาก