# บทที่ 22 ของที่เยี่ยมกว่าเดิมกำลังจะมาแล้วนะ!
“พี่น้อง ถวายหัว!”
เหมาเหวินหลงหน้าตาบิดเบี้ยวดุร้าย ชูดาบใหญ่คำรามด้วยความเดือดดาล
เบื้องหลังเขา เหมาเฉิงจั้ว เหมาเฉิงหรู เหมาเฉิงโต้ว และคนอื่นๆ ติดตามเขาออกไปสู้ตาย
เกาหลีแตกพ่าย พวกเจี้ยนหนูหันกลับมาโจมตีเกาะผีทันที
ศึกนี้ ฝั่งพวกเจี้ยนหนูใช้หมัดเด็ดคืออ๋าวไป้
อ๋าวไป้ครานี้ดุดันมาก พุ่งออกหน้า หาคู่ต่อสู้ยาก หางหมูเล็กๆ สะบัดไปมาอย่างเหิมเกริม
สู้เสิ่นโหย่วหรงไม่ได้ สู้หวังเชาไม่ได้ ยังจะสู้แกเหมาเหวินหลงไม่ได้อีกหรือ?
เหมาเหวินหลงแกจะเทียบป้าถูหลู่หมายเลขหนึ่งแห่งทุ่งหญ้าได้หรือ?
บางทีความคิดของอ๋าวไป้อาจทะลุขึ้นไปถึงสวรรค์
หลังระลอกลูกธนู ข่งโหย่วเต๋อซึ่งปล่อยมือจากการรบแล้วก็คว้าดาบตัดม้าพุ่งออกไป เป้าหมายชี้ตรงไปที่อ๋าวไป้
ดาบตัดม้าหนักอึ้งทั้งหนักทั้งทื่อ...
ค่ายธงฮั่นที่โถมเข้ามาร้องหลอนล่าถอย
ไม่ทันให้คนพวกนี้จัดขบวนอีกครั้ง เกิ่งจ้งหมิงก็นำหน่วยย่อยเข้าตี
ปืนสามตาส่งควันดำคลุ้ง กระสุนกระทบเกราะดังเปาะแปะ ตามด้วยเสียงร้องโหยหวน
ฆ่าได้เด็ดขาด แต่ที่ตายกลับเป็นเปาอีข้าทาสเสียมาก
กำลังหลักของพวกเจี้ยนหนูอยู่ด้านหลัง รอคอยโอกาสอย่างหมาป่าหิวโหย
ทันทีที่ฝั่งเหมาเหวินหลงแสดงท่าทีอ่อนแรง พวกมันจะพุ่งตะครุบเข้าใส่ทันที พลางร้องก้องว่า “เต็มหมื่นไม่มีใครต้านได้”!
เมื่อเห็นอ๋าวไป้พุ่งเข้ามา ข่งโหย่วเต๋อก็พุ่งเข้าหาทันที
ท่ามกลางเสียงกระทบของโลหะและเหล็กกล้าที่บาดหู ข่งโหย่วเต๋อและอ๋าวไป้ประจัญบานกันยกหนึ่ง
ทั้งคู่ถอยหลังไปด้วยกันหลายก้าว สะบัดแขนที่ชาเมื่อยด้วยกัน จ้องตากัน แล้วคำรามพุ่งออกไปอีกครั้ง
ในใจของอ๋าวไป้เกิดความสงสัยขึ้นมา มันรู้สึกว่าเจ้าหมอนี่มันดุเดือดมาก!
หนหวี่เจินแปดเผ่าเพิ่งจะมีกี่คนกัน หนึ่งพันคนเลือกได้สักคนก็ยากเย็นแล้ว แต่ฝั่งต้าหมิงไม่เหมือนกัน สามารถเลือกจากหนึ่งหมื่นคนได้หนึ่งคน
ขนาดนี้ก็ยังมีคนที่ถูกคัดออก
ถึงอย่างนั้น อ๋าวไป้ก็ไม่กลัวเลยสักนิด ถ้าจะบอกว่ากลัว สิ่งที่มันกลัวที่สุดคือหวังเชา
หากไม่วิ่งหนีเร็ว หากไม่โชคดี วันนั้นมันคงจบสิ้นไปแล้ว!
เพราะว่าหวังเชามีกำลังเด็ดขาดในการสังหารมันกลางสนามรบจริงๆ