# บทที่ 20 กำเนิดราชัน (3)
"บ้านี่! อวี๋ลิ่งบ้านี่ นี่มันคนบ้านะ!"
เมื่อกระโจมหลักของหลินตันเข่อหานปรากฏชัดเจน สงครามเข่นฆ่าความเป็นความตายก็เริ่มต้นขึ้น!
เพราะกำลังทั้งหมดของหลินตันเข่อหานถูกแสดงออกมา ทั้งหมดขึ้นสู่สนามรบ
บนฟ้ามีฝนศร ทหารม้าและกองร้อยต่างดึงรั้งกันอยู่ซ้ายขวาของสนามรบ
เสียงกลมศึกดังก้องทั้งวัน คนและม้าทั้งหมดของฝั่งอวี๋ลิ่งบุกเข้าไป
เซียวอู่และพรรคพวกคุ้มกันธงใหญ่เริ่มรุกไปข้างหน้า เป้าหมายเล็งตรงไปที่กระโจมหลักของข้าศึก!
เมื่ออวี๋ลิ่งเคลื่อนไหว หลินตันเข่อหานก็ไม่กล้าขยับ
สิ่งเดียวที่หลินตันทำได้ในตอนนี้คือการรุกไปข้างหน้า
หากเขาถอยหลัง แม้แต่นิดเดียว นั่นก็คือการหนีโดยไม่รบ
คนที่เขาเทลงไปในสนามรบพวกนี้ล้วนจบสิ้นกันหมด
ลู๋เซี่ยงเซิงรออยู่ก็คือวินาทีนี้!
ธงคำสั่งโบกสะบัด เขาพาพลพรรคของตนพุ่งออกไปในทันที
หนึ่งพันคนของเขาเพิ่งเข้าสู่สนามรบก็ถูกหมู่ทหารพวกต๋าจึกลืนหายไป
ถึงเวลานี้คำสั่งใดๆ ล้วนไร้ผล ทุกคนมองอยู่ที่ธงใหญ่ ธงใหญ่รุกหน้า นั่นก็คือสู้ตายไม่ถอย
"โอหัง!"
เฉาติ่งเจียวยิ่งคำรามพลางพุ่งไปข้างหน้า
ห้าร้อยคนในมือเขาคือห้าร้อยคนที่เก่งที่สุดของทั้งทัพ เป็นห้าร้อยคนที่อาวุธยุทโธปกรณ์ดีที่สุด พวกเขาสวมเกราะหนา เปิดศึกก็เริ่มสับฟันทันที
ไม่มีปืนไฟ ไม่มีม้าศึก พวกเขาคือสนามรบแห่งกำลัง
หวังปู้เอ้อร์ก็ขึ้นไปแล้ว พาปืนไฟตระเวนไปรอบๆ เฉาติ่งเจียว พวกเขาเลือกที่ที่มีคนเยอะๆ ขึ้นไปเป็นพิเศษ ลูกระเบิดดินปืนขว้างออกไปไม่กลัวตาย!
"หลบไปให้หมด หลบไปให้หมด บอกแม่ข้า ข้าเป็นลูกอกตัญญู!"
ตู้น้ำมันดิบรั่วไหม้ คนเผาไฟคนหนึ่งคำรามพลางพุ่งเข้าใส่พวกต๋าจึ
เกาทัณฑ์ยิงเขาจนเป็นเม่น เขาใช้พลังคนเดียวทลายขบวนของข้าศึกหนึ่งขบวน
"ต้าเป่าเอ๋ย~~~"
ข้ากระทืบปู่นามสกุลเจ้า ขึ้น ขึ้น ขึ้น ข้ากระทืบปู่นามสกุลเจ้า!
หน่วยตู้น้ำมันดิบพุ่งขึ้น แม้ดูไปแล้วคนพวกนี้น้อย แต่กลุ่มนี้ดุดันแท้จริง
น้ำมันไฟพ่นไปได้ไกลสุดถึงสองวา พวกเขาใช้ระยะเท่านี้ย่างศัตรู
คนพวกนี้ต่างหากที่เป็นมารร้าย
เพราะคนที่อวบหน่อยสามารถไหม้ได้นาน นานมาก...
ทุกที่ที่พวกเขาผ่านไป ผู้คนกำลังเต้นระบำ ม้าศึกก็กำลังเต้นระบำ