# บทที่ 86 ข้าคือสายลับจริงๆ
หวงไท่จี๋ไม่รู้ว่าบิดาที่รักของเขาใกล้จะสิ้นชีพแล้ว!
หลังจากข่าวพ่ายแพ้ยับเยินถูกส่งกลับมา...
หวงไท่จี๋ภายใต้ความช่วยเหลือของฟ่านเหวินเจิ้งและคนอื่นๆ ให้คำมั่นสัญญาอย่างบ้าคลั่งเพื่อซื้อใจผู้คน จากนั้นก็รวบอำนาจอย่างบ้าคลั่ง
ในแปดกองธงของต้าจิน ตอนแรกเขาไม่ได้โดดเด่นอะไร
ถ้าว่ากันตามสถานะ เขาหวงไท่จี๋เป็นเพียงโอรสองค์ที่แปดของนู่เอ่อร์ฮาชื่อ
ไม่ว่าจะใช้ระบบสืบทอดโดยโอรสองค์โต หรือระบบสืบทอดโดยโอรสองค์เล็ก หรือการเสนอชื่อโดยสภาปาฉีอี้เจิ้ง...
โอกาสที่เขาจะสืบทอดบัลลังก์นั้นน้อยนิดจนแทบไม่มี
จากคำแถลงของนู่เอ่อร์ฮาชื่ออย่างเปิดเผย มีคนที่เขาเคยยอมรับว่าเป็นรัชทายาทเพียงสองคน
คนหนึ่งคืออ้ายซินเจวี๋ยหลัว ฉู่อิง อีกคนคืออ้ายซินเจวี๋ยหลัว ไต้ซ่าน ถึงแม้บัดนี้ทั้งคู่จะสิ้นชีวิตแล้ว...
แต่ทั้งคู่ต่างมีบุตรชายที่ยังมีชีวิตอยู่ ในนามของต้าหมิง บุตรชายของพวกเขามีข้อได้เปรียบที่เหนือชั้นกว่าผู้ใด
ดังนั้นตอนที่นู่เอ่อร์ฮาชื่อยังไม่ถูกจับเป็นเชลย แทบไม่มีใครคาดคิดว่าหวงไท่จี๋จะได้สืบทอดบัลลังก์
และนู่เอ่อร์ฮาชื่อก็ไม่เคยมีแถลงการณ์เปิดเผยใดๆ เช่นกัน
เยวี่ยวั่น โอรสคนโตของไต้ซ่านกลับมาแล้ว!
หอกของเฉาติ่งเจียวเกือบจะคร่าชีวิตเขา หลังจากกลับมาถึงเสิ่นหยางก็มีไข้สูงไม่หยุด
เมื่อเผชิญกับการมาเยือนที่มีความหมายแฝงของหวงไท่จี๋ มองดูผู้ถือดาบเฝ้าอยู่หน้าประตูบ้านตน...
เยวี่ยวั่นเลือกสนับสนุนอาแปดของตนในทันที
เมื่อเยวี่ยวั่นเลือกจุดยืนแล้ว บรรดาขุนนางของกองธงแดงแท้และกองธงแดงริมก็รีบออกมาแสดงท่าทีเช่นกัน
เป็นเช่นนี้ หวงไท่จี๋ที่ลงมือก่อนจึงได้เปรียบและกุมกำลังถึงสามสาย!
อาหมิ่นแม้จะเป็นเป้ยเล่อ ก็มีความหวังเช่นกัน!
แต่ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ต้องมีผู้รับผิดชอบ
ถงถูไหลที่กลับมาก่อนหน้านี้ยืนยันด้วยตัวเอง อาหมิ่นซึ่งไม่ใช่สายเลือดตรงของนู่เอ่อร์ฮาชื่อจึงถูกคุมขังทันที!
เมื่อต้องเลือกระหว่างเป็นกับตาย อาหมิ่นจึงยอมก้มหัว
"เป้ยเล่อสี่ อาเป้ยเล่ออาหมิ่นนั้นคิดง่ายๆ ว่าเขาจะใช้ระบบสี่เป้ยเล่อใหญ่เสมอกันตามจารีตบรรพบุรุษมาวางแผนการภายหลัง แนวคิดของข้าก็คือต้องหาโอกาสยกเลิกเสีย!"