# บทที่ 68 แยกครัวเรือนคือหนทางที่ดีที่สุด
(เริ่มเป็นไข้ตั้งแต่เมื่อวาน ตอนนี้ไข้ก็ยังไม่ลด ประสาทรับรสก็หายไปหมด ทุกคนดูแลสุขภาพด้วยนะ ช่วงนี้ไข้หวัดใหญ่ระบาด!)
“ท่านพี่ลิ่งรับสมัครทหารอาสา เจ้าจะไปหรือไม่ไป ที่ลานนวดข้าวน่ะ!”
“เจ้าอย่ามาหลอกข้านะ เจ้าแน่ใจนะว่าไม่ได้ฟังผิด เป็นท่านพี่ลิ่งจริงๆ หรือ”
“จะไปก็ไป ไม่ไปก็ไม่ไป!”
เฉียนเชียนอี้กลายมาเป็นจู่ปู้ในกรมทหารอีกครั้ง
เพราะในค่ายทหารมีสตรีอยู่ไม่ได้ เขากับเสี่ยวอ้ายจึงอยู่ด้วยกันในเร็ววันนี้ไม่ได้ ต้องแยกกันสักพัก
ภารกิจสำคัญอันดับแรกของฉางอานในตอนนี้คือความสงบเรียบร้อย
หากปัญหาความสงบเรียบร้อยไม่ได้รับการแก้ไข ทุกสิ่งที่เหลือก็เป็นเพียงดอกไม้ในกระจก จันทร์ในน้ำ
มีเพียงการรักษาความสงบเรียบร้อยให้มั่นคงเสียก่อน จิตใจของทุกคนจึงจะมั่นคง สิ่งที่จะทำต่อไปจึงจะขับเคลื่อนได้
อวี๋ลิ่งคิดจะรีบทำเรื่องพวกนี้ให้เสร็จ แล้วเดินทางไปยังกองอวี๋หลินทันที ให้คนในกองบัญชาการเคลื่อนไหว
เหยียนอิงหยวนรับหน้าที่รักษาเมืองฉางอาน
“ท่านพี่จิ้ว รบกวนเจ้าขี่ม้าของข้าไปหาจางเซี่ยนจงหน่อย บอกเขาว่า เวลาเลือกคน ไม่ใช่เลือกแต่จากชาวบ้านฉางอาน ในหมู่คนพลัดถิ่นก็ต้องดูแลด้วย!”
“ท่านพี่หยวน คนพวกนี้ไม่รู้หัวนอนปลายเท้า!”
เหยียนอิงหยวนหัวเราะ ปัญหานี้ไม่ใช่ปัญหา เหอเถาตอนนั้นก็วุ่นวายยังสามารถหลอมรวมเป็นเชือกเส้นเดียวได้
ที่นี่มีชาวบ้านที่อาศัยอยู่มาหลายชั่วอายุคนนับไม่ถ้วนเป็นฐานราก
ถ้าปัญหานี้ยังแก้ไม่ได้ เรื่องอื่นก็ไม่ต้องทำแล้ว
“ไปเถอะ ปัญหานี้ไม่ใช่ปัญหาของข้า แต่เป็นปัญหาของพวกเขาที่ต้องฝึกทหาร!”
โกว์จิ้วโหย่วไปแล้ว เขาไม่เข้าใจว่าปัญหานี้จะแก้ไขอย่างไร!
ตอนนี้ฉางอานต้องเพิ่มกำลังทหารอาสาอีกสองกอง
เสี่ยวเฝยจัดตั้งกองหนึ่ง เสี่ยวหวงเหลียนจัดตั้งกองหนึ่ง แต่ละกองกำหนดกำลังพลไว้ที่หนึ่งพันคนก่อน
รอให้อวี๋ลิ่งจัดการพวกเจ้าสัวทั้งหลายให้อยู่หมัดแล้วค่อยขยายกองทัพ
การประชุมที่ศาลาว่าการเสร็จสิ้น อวี๋ลิ่งย่อมต้องออกตรวจตราตามอำเภอต่างๆ
บรรดาผู้ที่ลาออกไปก่อนหน้านี้ พออวี๋ลิ่งกลับมาถึงก็เข้ารับตำแหน่งทันที โครงสร้างก็ตั้งขึ้นได้ในทันใด นี่คือกำลังพลชุดแรกของอวี๋ลิ่ง