ไม่นานนัก หกผู้กล้าแห่งกวนจงก็กระจายข่าวออกไปตามคำสั่งของเย่อวิ๋นเฟย
ฝ่ายผู้พิทักษ์ สำนักเทียนไห่ สำนักเฮยเสวียน และมหาอำนาจใหญ่หลายแห่งมีศิษย์จำนวนมากถูกชายหนุ่มที่ไม่ทราบที่มาตนหนึ่งใช้อุบายสกปรกร้ายสังหาร!
เพื่อไม่ให้ลู่สือต้องเดือดร้อน เย่อวิ๋นเฟยจึงสั่งให้หกผู้กล้าแห่งกวนจงลดบทบาทชื่อของลู่สือให้มากที่สุด โดยอ้างว่าตนเองรับภาระความผิดไว้ทั้งหมด
เมื่อข่าวแพร่สะพัดออกไป ผู้ใดได้ยินก็ต้องตกตะลึงทั้งสิ้น
"ใครกันที่โอหังถึงเพียงนี้ กล้าไปยั่วโมโหมหาอำนาจใหญ่อย่างฝ่ายผู้พิทักษ์ สำนักเทียนไห่ และสำนักเฮย์เสวียน"
"ยิ่งไปกว่านั้นคือฝ่ายผู้พิทักษ์รักษา นั่นเป็นมหาอำนาจระดับสุดยอดที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งหนึ่งในม่านฟ้าที่หกของพวกเรา แท้จริงมีผู้กล้าฆ่าคนของฝ่ายผู้พิทักษ์รักษาไปเสียมากมายแบบเปิดเผย
นี่เทียบเท่ากับเอาไม้ยักษ์เสียบรังต่อ ผลร้ายย่อมหนักหน่วง!"
......
ในแดนลับหยางหมิง ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างพากันซุบซิบกันอื้ออึง
แม้เย่อวิ๋นเฟยจะได้สังหารคนของฝ่ายผู้พิทักษ์รักษาในแดนลับหยางหมิงไปแล้วนับมิถ้วน แต่สมาชิกรุ่นเยาว์ของฝ่ายผู้พิทักษ์รักษาที่เข้ามาในแดนลับหยางหมิงนั้นมีจำนวนมหาศาล อย่างน้อยก็หลายร้อยชีวิต
ฝ่ายผู้พิทักษ์ที่เหลือเมื่อได้รับข่าว ต่างโกรธจัดจนกระโดดโลดเต้น ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน สาบานต่อหน้าที่ต้องค้นหาให้เจอชายหนุ่มปริศนาตนนั้น หากไม่ฉีกศพเป็นพันท่อนก็ยากจะระบายความแค้นในใจ
สำนักเทียนไห่ สำนักเฮยเสวียน ตึกสี่ทิศ และมหาอำนาจใหญ่หลายแห่ง ล้วนสัมพันธ์ใกล้ชิดกับฝ่ายผู้พิทักษ์ ความจริงแล้วต่างแอบยอมสวามิภักดิ์ต่อฝ่ายผู้พิทักษ์ กลายเป็นอำนาจบริวาร
เพราะฉะนั้นเย่อวิ๋นเฟยจึงได้สังหารคนของมหาอำนาจเหล่านี้ไปมากมายเช่นกัน โดยเฉพาะผู้ที่สำนักเฮยเสวียนส่งเข้ามาในแดนลับหยางหมิง ถูกเย่อวิ๋นเฟยสังหารไปเสียครึ่งหนึ่ง ผู้ที่เหลือได้รับข่าวก็ตกใจพร้อมโกรธแค้น ทันทีที่รวมกำลังกัน มุ่งหน้าอย่างกองทัพมหาศาลไปยังทิศของเมืองร้าง
"แน่ใจหรือว่าเด็กนั่นอยู่ในเมืองร้างนั้นข้างหน้า?"
บนภูเขาสูงที่อยู่ไม่ไกลจากเมืองร้าง ศิษย์พี่ใหญ่ของสำนักเทียนไห่มองไปยังเมืองร้างข้างหน้า ถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่น