ยันต์ดำกองนั้นที่เย่อวิ๋นเฟยขว้างออกไป ณ ยามนี้ระเบิดจนหมดสิ้นแล้ว พลังงานสีดำที่ปลดปล่อยออกมาราวมหาสมุทรสีดำกว้างใหญ่ ชั่วขณะเดียวก็ปกคลุมฟ้าดินแถบนี้ไว้ทั้งหมด
ชาวเผ่าวิญญาณผู้นั้นซึ่งตั้งใจจะหลบหนีนั้น แต่กลับหนีไม่รอด เพราะพลังงานดำเหล่านั้นกดขี่มันไว้ทันที ทำให้อัตราความเร็วของมันช้าลงอย่างมาก
ยามที่เย่อวิ๋นเฟยขว้างยันต์ทำลายวิญญาณออกไปนั้น หนอนไหมมังกรเขาทอง หูเมี่ยว และผู้อาวุโสฮุ่น ทั้งสามก็ลงมือพร้อมกัน
หูเมี่ยวกำแผ่นศิลาขนาดมหึมาด้วยสองมือ ค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ แล้วปรากฏตัวขึ้นบนฟากฟ้าในทันที เล็งแผ่นศิลานั้นฟาดลงมาที่ชาวเผ่าวิญญาณผู้นั้น
ครืน ๆ ๆ...
แผ่นศิลานั้นในที่สุดก็ปลดปล่อยพลังงานมหาภาพอันกว้างใหญ่ออกมา พลังงานมหาภาพเหล่านั้นแปรกลายเป็นมายาวิมลนานาพันธ์ที่แปลกประหลาดตระการตา ทยอยคลุมไปที่ชาวเผ่าวิญญาณผู้นั้น
"นี่มันจิ้งจอกฟ้าบรรพกาลชะมัด!
แผ่นศิลาในมือเจ้าน่ะเป็นฝ่าเป่าระดับใดกันแน่ เหตุใดจึงให้ความรู้สึกน่าสะพรึงเช่นนี้?"
ชาวเผ่าวิญญาณผู้นั้นมองแวบเดียวก็จำได้ว่าหูเมี่ยวเป็นผู้ใด แล้วก็จับตามองแผ่นศิลาในมือของนาง รู้สึกใจสั่นขวัญหนี
จิ้งจอกฟ้าบรรพกาลในยุคโบราณก็เป็นเผ่าพันธุ์ที่ทรงพลังยิ่งนัก และแผ่นศิลาจิ้งจอกจริงแห่งปฐมกาลเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำเผ่า ย่อมไม่ใช่ของธรรมดา
ช่วงเวลานี้หูเมี่ยวใช้และศึกษาแผ่นศิลาจิ้งจอกจริงแห่งปฐมกาลอย่างต่อเนื่อง ยิ่งคุ้นเคยกับแผ่นศิลานี้มากขึ้น ใช้งานก็ยิ่งคล่องชำนาญขึ้น พลังอำนาจที่ปลดปล่อยออกมาจึงยิ่งทรงพลังขึ้นเรื่อย ๆ
ส่วนหนอนไหมมังกรเขาทองกับผู้อาวุโสฮุ่นนั้นใช้เคล็ดวิชาลับทางมิติของทั้งสอง กดขี่และผนึกฟ้าดินแถบนี้ไว้ ป้องกันมิให้ผู้แข็งแกร่งเผ่าวิญญาณผู้นั้นฉวยโอกาสหลบหนี
ซ่า ๆ ๆ...
ต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณขนาดสูงใหญ่นั้นยามนี้ยิ่งใหญ่ขึ้นไปอีก กิ่งก้านสีมรกตนับพันนับหมื่นราวฝนมหาพายุสีเขียว เหวี่ยงพุ่งเข้าปะทะเผ่าวิญญาณผู้นั้นอย่างรวดเร็ว