เหตุไม่คาดฝัน
หวังจื่อไข่ผูกเชือกไว้ที่เอว ห้อยหัวลงมาจากหน้าต่างห้อง 601 ถูกยิงเข้าที่หน้าอกเต็มแรง
ชิงหลิงตอบสนองรวดเร็ว เธอควบคุมกริชให้ตัดเชือก รับตัวหวังจื่อไข่ไว้ แล้วดึงเข้ามาทางหน้าต่าง เธอหันไปตะโกนใส่เกาหยางว่า "อย่ามัวยืน! มาช่วย!"
……
หนึ่งนาทีก่อนหน้า
หวังจื่อไข่ที่อยู่ในห้อง 601 หลังจากแพ้เกมจัดอันดับติดต่อกันสามเกม ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล!
เกาหยางน่ะขึ้นชื่อเรื่องจีบหญิงไม่เป็น! รู้จักกับหลี่เวยเวยที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กมากี่ปีก็ยังเอาไม่อยู่ แต่พริบตาเดียวกลับลงเอยกับชิงหลิงดอกไม้ประจำโรงเรียน แถมตรงมาที่โรงแรมอีก! มันไม่สมเหตุสมผล!
สองคนนี้ ต้องมีลับลมคมในแน่!
หรือว่าพวกเขาจะแอบมาโรงแรมเพื่อติวหนังสือกัน?!
ไม่ใช่ละ ชิงหลิงเป็นเด็กโควต้านักกีฬา ผลการเรียนไม่ดีก็ไม่เป็นไร ยังไงก็เข้ามหาวิทยาลัยได้อยู่แล้ว ส่วนเกาหยางผลการเรียนก็พอใช้ได้ แต่เขาทำอะไรก็สบายๆ ไม่ใช่คนที่จะแอบขยัน
หวังจื่อไข่นอนหมอบกับพื้น แนบหูฟังอยู่นาน ข้างล่างเงียบเกินไป ไม่เหมือนกำลังมีอะไรกันเลย! แถมต่อให้มี มันก็ไม่น่าจะมีกันทั้งคืนนี่ เสร็จแล้วเกาหยางก็น่าจะโทรกลับหาเขาได้
งั้น ความจริงก็มีเพียงหนึ่งเดียว!
——ไอ้เกาหยางนี่มันหาเพื่อนเล่นเกมใหม่ได้ชัวร์ มันรังเกียจที่ฉันฝีมือกาก เลยจะทิ้งฉัน! ตอนนี้มันคงกำลังเล่นเกมกับชิงหลิงอย่างเมามันแน่!
บัดซบ!
ให้อภัยไม่ได้!
ถามต่อหน้ามันก็คงไม่ยอมรับ หวังจื่อไข่เลยคิดแผนได้หนึ่งอย่าง เขาหาเชือกที่เป็นของใช้ในโรงแรมม่านรูดได้ในห้อง มัดตัวเอง แล้วตัดสินใจปีนลงมาจากหน้าต่างชั้นหก เพื่อจับผิด!
เขาค่อยๆ ไต่ลงมา ใกล้จะถึงหน้าต่างชั้นห้าแล้ว ทันใดนั้น ม่านห้อง 501 ก็เปิดออกเป็นช่องเอง แล้วก็มีบางอย่างคล้ายปากกระบอกปืนยื่นออกมา