เขาวงกตอสูร

ตอนที่ 9 กระดาษโน้ตแผ่นที่สอง

7 นาที· 1.6K คำ

กระดาษโน้ตแผ่นที่สอง

หลีเฉิงถูกแม่น้ำหลีเจียงตัดแบ่งครึ่งกลาง ชาวเมืองจึงเรียกฝั่งนั้นว่า "เหอตง" และ "เหอซี"

เหอตงเป็นเขตเมืองเก่า มีถนนคนเดิน โรงเรียนดัง สนามกีฬา พิพิธภัณฑ์ ห้างใหญ่ และศูนย์กลางการเงิน ส่วนเหอซีเป็นเขตเมืองใหม่ที่พัฒนาทีหลัง เน้นจุดท่องเที่ยว ช่วงไม่กี่ปีมานี้โตเร็ว ราคาบ้านไล่ตามเหอตงติด ๆ

หลีเฉิงแบ่งเป็น 9 เขต เกาหยางและชิงหลิงอาศัยอยู่ที่เขต 5 ของเหอตง นั่นคือเขตซานชิง

"สะพานชิงหยาง" เป็นสะพานสมัยใหม่แห่งแรกของหลีเฉิง เชื่อมเขตซานชิงของเหอตงกับเขตเฟยหยางของเหอซี

สะพานนี้มีอายุหลายสิบปีแล้ว เทียบกับสะพานที่สร้างทีหลัง มันราวกับชายชราที่ร่างกายซูบผอม ตัวสะพานทรุดโทรม ขาดการซ่อมแซมมานาน รถวิ่งผ่านไม่มาก แต่หลังเที่ยงคืน รถบรรทุกใหญ่บนสะพานจะคึกคัก เพราะเส้นทางนี้เลี่ยงด่านเก็บเงินได้ จึงเป็นตัวเลือกอันดับหนึ่งของธุรกิจขนส่งทางไกล

กลางดึก เกาหยางและชิงหลิงมาถึงใต้สะพานฝั่งตะวันออก เสียงรถบรรทุกด้านบนกระทบพื้นสะพานที่เป็นหลุมบ่อ ดัง "ครืนๆ" เป็นระยะ หูแทบดับ

เกาหยางหวั่นใจว่าสะพานจะถล่มลงมาจริง ๆ

ชิงหลิงนั่งขัดสมาธิบนคันกั้นน้ำ กำลังตั้งจิตหาของบางอย่าง

เนื้อหาในกระดาษโน้ตแผ่นแรกคือ:

——ปลายสะพานชิงหยางฝั่งตะวันออก ใช้พลัง[โลหะ]ของเธอ หาอะไรสักอย่าง

ครู่เดียว ชิงหลิงก็ลืมตาขึ้น: "เจอแล้ว น่าจะเป็นสิ่งนั้น"

เกาหยางอยากถามนักว่าคืออะไร อยู่ตรงไหน แต่จะถามก็ดูโง่เกินไป เลยได้แต่ยืนเฝ้าอยู่ข้าง ๆ ไม่พูดอะไร

ชิงหลิงเดินลงจากคันกั้นน้ำ ยื่นสองมือเล็งไปที่ผิวแม่น้ำเบื้องล่าง ไม่นานก็ขมวดคิ้ว

"อะไร" เกาหยางถาม

"ระยะมันไกลไปหน่อย เธอมากอดฉันที"

"กอดยังไง"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป