พลังทำลายล้างน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ผู้เปลี่ยนอาชีพระดับหนึ่งจะรับมือไหวเลย
นี่มันการแข่งขันแลกเปลี่ยนประสบการณ์ระหว่างนักเรียนตรงไหนกัน?
นี่มันการสังหารหมู่ฝ่ายเดียวชัด ๆ!
ด้านหลังอัฒจันทร์ผู้ชม
ผู้รับผิดชอบจากสถาบันพรหมันและสถาบันนักรบอาชีพทุ่งหญ้าลุกพรวดขึ้น สีหน้าค่อย ๆ ย่ำแย่ลง
ทั้งคู่จ้องเขม็งไปยังจอขนาดใหญ่ มองยอดฝีมือของฝ่ายตนถูกแสงสีขาวห่อหุ้ม ก่อนจะถูกส่งออกจากสนามแข่งอย่างไม่อาจขัดขืน
นั่นคือต้นกล้าชั้นยอดที่ทั้งสองประเทศทุ่มทรัพยากรมหาศาลเพื่อบ่มเพาะ เป็นไพ่ตายที่เตรียมไว้ข่มรัศมีของมหาประเทศต้าเซี่ยในการแข่งขันแลกเปลี่ยน!
แต่พอเข้าไปในดินแดนลับได้ไม่นาน ก็ถูกเสือขาวตัวหนึ่งที่ไม่รู้โผล่มาจากไหนสังหารในพริบตา
ทั้งสองชนโต๊ะน้ำชาตรงหน้าจนพลิกคว่ำ ก่อนจะพุ่งตรงไปยังแท่นควบคุมการแข่งขันเพื่อขอคำชี้แจง
เบื้องหน้าแท่นควบคุม ทหารจากกองทัพหลายสิบคนในชุดพร้อมรบยืนถือปืน คุ้มกันพื้นที่ทั้งหมดอย่างแน่นหนา
“หลีกไป! พวกเราต้องการพบท่านผู้บัญชาการ!”
ผู้รับผิดชอบจากสถาบันพรหมันผลักทหารที่ขวางทางออกอย่างแรง แล้วก้าวฉับ ๆ ไปยังแท่นควบคุม
ผู้รับผิดชอบการควบคุมการแข่งขันโดยรวมคือฉีเวย ผู้บัญชาการการแข่งขันในดินแดนลับจากกองทัพ
เขานั่งหลังตรงบนเก้าอี้บัญชาการ เครื่องแบบทหารบนร่างแผ่กลิ่นอายเหี้ยมเกรียมของผู้ผ่านสมรภูมิมาโชกโชน
“ผู้บัญชาการฉี!”
ผู้รับผิดชอบจากสถาบันพรหมันวางมือทั้งสองฟาดลงบนโต๊ะอย่างแรง แทบจะตะโกนจนสุดเสียงว่า
“พลังของเสือขาวตัวนี้เกินมาตรฐานไปมาก! นักเรียนกลุ่มหนึ่งไม่มีทางรับมือไหว การแข่งขันนี้ไม่ยุติธรรม!”
ผู้รับผิดชอบจากสถาบันนักรบอาชีพทุ่งหญ้าที่อยู่ข้าง ๆ ตะโกนตามอย่างเดือดดาล “โจมตีครั้งเดียวฆ่ายอดฝีมือไป 17 คน! สัตว์อสูรแบบนี้สมควรอยู่ในดินแดนลับฝึกฝนระดับเล็กตรงไหน? มหาประเทศต้าเซี่ยของพวกคุณจงใจโกงชัด ๆ ปล่อยสัตว์อสูรระดับขุนพลเข้าไปเล่นงานพวกเรา! ผลการแข่งขันครั้งนี้ต้องเป็นโมฆะ!”