ระหว่างทางกลับหมู่บ้าน
เจียงเยี่ยนขับรถสามล้อเครื่องไป พลางคิดคำนวณเรื่องภัตตาคารว่านหาวกับหลี่เฟิงไปด้วย
คืนนี้ตอนจัดการหลี่เฟิง เขาจะเอากระสอบคลุมหัวอีกฝ่ายไว้ก็จริง
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์
อำเภอนี้มีพื้นที่แค่นิดเดียว ปกติหลี่เฟิงวางอำนาจบาตรใหญ่ในภัตตาคารว่านหาวจนเคยตัว พอเสียเปรียบหนักขนาดนี้ คงไม่ยอมเลิกราง่าย ๆ ไม่แน่ว่าตอนนี้อาจกำลังสืบอยู่ว่าใครเป็นคนเอากระสอบคลุมหัวเขา
ถ้าพรุ่งนี้ตอนเที่ยงเขาไปเป็นเพื่อนเซี่ยเยว่เหอที่ภัตตาคารว่านหาวเพื่อยื่นใบลาออก ต่อให้หลี่เฟิงไม่มีหลักฐานตรง ๆ ก็ต้องสงสัยเขาอยู่ดี อย่างไรเสีย ผู้ชายที่สนิทกับเซี่ยเยว่เหอก็มีแค่เขาคนเดียว
สำหรับคุณชายเสเพลอย่างหลี่เฟิงที่ชอบวางอำนาจบาตรใหญ่
การแก้แค้นใครสักคนไม่จำเป็นต้องมีหลักฐานจริงจังด้วยซ้ำ
แค่สงสัยขึ้นมาในใจ
ก็เพียงพอให้เขาลงมืออย่างไม่ยำเกรงอะไรแล้ว
เจียงเยี่ยนไม่กลัวการแก้แค้นอะไรอยู่แล้ว เขาเกิดมาสองชาติ ผ่านแม้กระทั่งความตายมาแล้ว ยังจะกลัวลูกเศรษฐีที่ถูกสุราและนารีสูบจนร่างกายโทรมอย่างนั้นหรือ?
สิ่งที่ทำให้เขากังวลจริง ๆ คือพี่น้องตระกูลเซี่ย
หลี่เฟิงเหมือนแมลงสาบตัวเหม็นที่สลัดไม่หลุด ต่อให้เอาชนะเขาซึ่งหน้าไม่ได้ แต่ลับหลังก็ยังคิดหาทางโผล่มากวนประสาทได้ทุกวัน
หลี่กั๋วฟากับหลี่เฟิงผู้เป็นลูกชายอยู่ในอำเภอมาหลายปี มีเส้นสายทั้งในวงการมืดและวงการสว่าง หากแอบลงมือกับพี่น้องตระกูลเซี่ยขึ้นมา คงรับมือไม่ทันอย่างแน่นอน
เจียงเยี่ยนส่ายหน้าเล็กน้อย แววตาเย็นลง
“ฉันต้องหาทางจัดการให้เด็ดขาด”
“อย่างน้อยต้องรับประกันความปลอดภัยของสองพี่น้องให้ได้ ถ้าทำให้พ่อลูกตระกูลหลี่หดหัวทำตัวดี ๆ ได้ยิ่งดี”
“พรุ่งนี้เที่ยงไปว่านหาว ถ้าไอ้หมอนั่นรู้จักเจียมตัว จ่ายเงินเดือนให้ครบก็แล้วไป แต่ถ้ายังกล้าคิดเล่นตุกติกอยู่เบื้องหลัง ฉันมีวิธีทำให้ทั้งครอบครัวมันไม่มีวันลืมตาอ้าปากได้อีก!”
ยังต้องคิดหาวิธีต่อ ตอนนี้เขายังนึกอะไรไม่ออก
เจียงเยี่ยนกดความคิดที่พลุ่งพล่านลง เร่งรถกลับบ้าน
......
หมู่บ้านชิงไห่ ลานบ้านตระกูลเจียง
เจียงเยี่ยนเพิ่งขับรถสามล้อเครื่องเข้ามาในลานบ้าน