หวนคืนทะเล: ฉวยจังหวะเศรษฐีนีสาวยังไร้เดียงสา หลอกให้เธอยอมมอบกาย

ตอนที่ 17 จับทะเล: ตอนสาวเศรษฐีนียังใสซื่อ หลอกให้เธอยอมมอบตัวให้

8 นาที· 1.9K คำ

พ่อลูกพายเรือไปถึงเกาะเล็กอีกแห่ง

ตอนเจียงหย่งเหนียนขึ้นเกาะ เขายังคงคิดเหมือนเดิมว่าเกาะโล้น ๆ แบบนี้จะมีของดีอะไรได้ แต่คราวนี้ต่างออกไป เขาระวังตัวไว้ ไม่พูดออกมาต่อหน้าลูกชาย

หลัก ๆ ก็เพราะคราวก่อนโดนตบหน้ากลับเร็วเกินไป

เพิ่งพูดจบก็เจอหอยนางรมยักษ์กับหอยเป๋าฮื้อเต็มพื้น

คราวนี้เขากลัวว่าจะโดนลูกชายตบหน้ากลับเร็วอีก

“พ่อ ไปดูป่าข้างหน้ากันเถอะ” เจียงเยี่ยนชี้ไปทางป่า

“ป่าเหรอ? ต้องระวังหน่อยนะ ต้นไม้พวกนั้นขึ้นอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำ ระวังจะจมลงไป แล้วก็ระวังหลุมหินอะไรพวกนั้นด้วย เดี๋ยวเท้าจะติด” เจียงหย่งเหนียนบอก

พ่อลูกเดินมุ่งหน้าเข้าไปในป่าบนเกาะ

ต้นไม้เหล่านี้ขึ้นอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำบนเกาะ จึงทนแช่น้ำได้โดยธรรมชาติ

เจียงเยี่ยนเองก็ดูไม่ออกว่าเป็นพันธุ์อะไร

ยิ่งเดินเข้าไปลึกเท่าไร เจียงหย่งเหนียนก็ยิ่งรู้สึกว่ามาเสียเที่ยว

แต่แล้ววินาทีถัดมา

เจียงเยี่ยนชี้ไปยังเจ้าตัวใหญ่ที่กำลังเกาะลำต้นไม้ตากแดดอยู่ไม่ไกล แล้วร้องอย่างตื่นเต้น

“พ่อ! ดูเร็ว!”

“ของดีชิ้นใหญ่เลย!!”

ของดีชิ้นใหญ่?

เจียงหย่งเหนียนหันไปมองตามสัญชาตญาณ จากนั้นก็ขยี้ตา แล้วสบถคำหยาบท้องถิ่นออกมา

“เชี่ยเอ๊ย! นั่นตัวอะไรเนี่ย!”

ดูเหมือนปูก็ไม่ใช่ปู ดูเหมือนกุ้งก็ไม่ใช่กุ้ง

เจียงเยี่ยนรู้ดีอยู่แล้วว่ามันคือตัวอะไร แต่ก็ยังแสร้งทำเป็นครุ่นคิดก่อนพูดว่า

“ดูแล้วน่าจะเป็นปูมะพร้าวนะ”

“เจ้าตัวใหญ่ที่ใช้มือเปล่าแกะมะพร้าวได้ไงล่ะ!”

“ปูมะพร้าว?!”

เจียงหย่งเหนียนตกตะลึง พอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็พลันนึกอะไรขึ้นมาได้

หลายปีก่อนเขาเคยออกทะเลไปกับเรือลำใหญ่ ดูเหมือนจะเคยเห็นอยู่ครั้งหนึ่ง

แต่เพราะหายากมาก เขาเลยไม่ได้ใส่ใจ

พอมานึกย้อนดูตอนนี้ ก็ใช่จริง ๆ

“ไอ้ลูกบ้า แกรู้จักเจ้าตัวนี้ได้ยังไง?”

“ฮะ ๆ ดูมาจากทีวีน่ะสิ”

“ได้ยินว่าแถวเกาะใต้มีเยอะ แต่บ้านเราไม่ค่อยเจอ ไม่นึกเลยว่าเราจะโชคดีขนาดนี้ ได้เจอเจ้าตัวนี้เข้า!”

“ตัวนี้ดูแล้วหนักอย่างน้อย 8 ถึง 10 ชั่ง ของดีแน่นอน!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป