ตอนนี้เจียงเยี่ยนอยู่ฝั่งตรงข้ามถนนจากร้านหม้อไฟ
พอเห็นหลี่เฟิงหยิบบุหรี่ขึ้นมาคาบอย่างไม่ลังเล จุดไฟแล้วสูดเข้าไปหนึ่งคำ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็ยังอดสูดปากด้วยความเสียวแทนไม่ได้
แม่งเอ๊ย ไอ้หมอนี่ใจกล้าจริง ๆ!
ไม่ผิดจากที่คิดหรอก สูบบุหรี่ที่ยัดผงพริกเข้มข้นไว้ข้างในเข้าไป ความรู้สึกคงแสบสะใจสุด ๆ!
ตอนนี้หลี่เฟิงรู้สึกซับซ้อนสุด ๆ
หลอดลมราวกับถูกมีดเล็กนับไม่ถ้วนกรีดกระชากอย่างแรง ทั้งเผ็ด ทั้งเจ็บ ทั้งสำลัก
แสบถึงใจจริง ๆ
หลี่เฟิงทรมานจนใช้มือทั้งสองข้างบีบคอตัวเองแน่น แลบลิ้นออกมาสุดชีวิต ร่างงอเป็นกุ้งด้วยความเจ็บปวด ไอโขลกอย่างหนัก!
ไอจนทั้งน้ำตาและน้ำมูกพุ่งกระฉูด
ถึงขั้นไอจนเหมือนน้ำย่อยในท้องจะทะลักออกมาด้วย!
“เชี่ย... เชี่ยเอ๊ย... แค่ก ๆ ๆ!!”
“เผ็ด... แค่ก ๆ! น้ำ!!”
“มีคนวางยาบุหรี่ฉัน รีบเอาน้ำมาให้หน่อย!!”
หลี่เฟิงพูดแทบไม่ไหวแล้วยังด่าพึมพำไม่หยุด ตอนนี้ลำคอของเขาร้อนเหมือนถูกไฟเผา เจ็บจนกระทืบเท้าอยู่กับที่
เซี่ยเยว่เหอมองสภาพน่าอนาถที่เหมือนคนชักกระตุกของเขา แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย
เธอไม่รู้เลยว่าเจียงเยี่ยนสลับบุหรี่ของหลี่เฟิง แถมยังยัดผงพริกเข้าไป
เซี่ยเยว่เหอคิดเพียงว่าหลี่เฟิงจงใจแกล้งบ้า ทำท่าทำทางข่มขู่เธอ!
แววตาเย็นชาของเธอชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะขมวดคิ้วแล้วเอ่ยว่า
“หลี่เฟิง นี่นายกำลังเล่นลูกไม้อะไรอีก? ตอนนี้นายดูเหมือนตัวตลกชัด ๆ ไม่ว่านายคิดจะทำอะไร ฉันแนะนำให้หยุดซะ นายคิดว่าฉันนั่งลงเพราะยอมอ่อนข้อให้นายหรือไง?”
หลี่เฟิงไอโขลกไปพลาง เงยหน้าขึ้นมาทั้งน้ำตาน้ำมูกไหลพราก ดวงตาแดงก่ำจ้องเธอ
ตอนนี้เขาอยากพูดอะไรสักอย่าง แต่พูดไม่ออกเลย
ความเผ็ดร้อนแสบซ่ากระจายเต็มโพรงจมูก ปาก และแม้แต่ปอด
“แค่ก ๆ แค่ก ๆ ๆ... เธอ... เธอ... แค่ก ๆ ๆ!”
เซี่ยเยว่เหอมองเขาอย่างเย็นชาแล้วพูดต่อ
“หลี่เฟิง ฉันรู้ว่าก่อนหน้านี้นายมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงหลายคน แถมผู้หญิงบางคนในโรงแรมว่านหาวก็เคยถูกนายรังแก แต่ฉันอยากบอกนายว่า เซี่ยเยว่เหอคนนี้ไม่ใช่ผู้หญิงที่ใครจะมารังแกได้ง่าย ๆ เหมือนคนอื่น!”
“ถ้าคิดจะรังแกฉัน ก็เตรียมรับมือกับการที่ฉันตอบโต้เพื่อป้องกันตัวไว้ได้เลย!”