พ่อหลัวร้อนใจจนไม่สนใจอะไรอีก เขาตรงเข้าไปหมายจะผลักประตูห้องของอวี๋เหมี่ยวเหมี่ยว แต่ไม่ว่าเขาจะออกแรงแค่ไหน ประตูก็ไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว
ดูไม่ออกเลยว่าอวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวออกแรงอยู่ เธอเพียงใช้มือดันประตูไว้เบา ๆ ก็เอาอยู่แล้ว
พ่อหลัวโมโหจนแทบคลั่ง น้ำเสียงเต็มไปด้วยคำข่มขู่ “สหายสาว ทำแบบนี้เอาตัวดันประตูไว้ มีความลับอะไรที่บอกใครไม่ได้หรือไง!”
อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวไม่ใช่คนที่ตาแก่คนนี้จะมาข่มขู่ได้ตามใจ จึงสวนกลับไปว่า
“พวกผู้ชายหลายคนจะเข้าห้องสาวน้อยอย่างฉันกลางดึกแบบนี้ อย่าบอกนะว่าคิดจะลวนลามฉัน!”
อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวเห็นอยู่ชัด ๆ ว่าท่าทางแบบนี้อีกฝ่ายคงไม่คิดปล่อยเธอไปง่าย ๆ พาผู้ชายร่างกำยำมาด้วยตั้งหลายคน คิดจะขู่ใครกัน!
พนักงานของที่พักได้ยินคำพูดของอวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวแล้ว แม้จะสะใจอยู่บ้าง แต่ก็อดเป็นห่วงเธอไม่ได้
สาวน้อยคนนี้กล้าจริง ๆ เธอรู้หรือเปล่าว่าคนที่ไปหาเรื่องด้วยเป็นคนแบบไหน?
แม้แต่หัวหน้าของพวกเธอยังต้องพูดจากับพ่อหลัวอย่างนอบน้อม
แต่อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวไม่เห็นจะกลัวเลย พ่อหลัวมีสิทธิ์โดนเป่ากบาลในไม่ช้านี้แล้ว!
เป็นอย่างที่คิด ตอนที่ทั้งสองฝ่ายกำลังยื้อกันไม่ยอมถอย ตำรวจก็มาถึง ดูจากท่าทางแล้วเหมือนมาจัดการคดีใหญ่
พอเดินมาถึงหน้าห้องของอวี๋เหมี่ยวเหมี่ยว พ่อหลัวก็ใจหายวาบ
เขายังนึกไม่ถึงว่าตำรวจอาจมาจับตัวเอง คิดแค่ว่าพวกเขามาตรวจห้อง
พอเจอเรื่องแบบนี้เข้า ตำรวจย่อมต้องสอบถาม บางทีถ้าหาหลักฐานเจอ อาจมาแย่งตัวคนไปจากเขาด้วย
แต่แล้วเขาก็นึกขึ้นได้ว่าไม่ใช่ครั้งแรกที่ต้องแย่งคนกับตำรวจ