มะเขือเทศที่กินแล้วหลับปุ๊บเลยมีที่ไหนกัน? เธอน่ะ...เธอมีสิ!!!
ในมิติของเธอมีอยู่เยอะมาก
แถมยังมีเมล็ดสนที่กินแล้วเปลี่ยนรูปร่างได้อีก เธอก็มีอยู่เยอะมากเหมือนกัน
แต่ยังไงก็ไม่ค่อยเหมือนกับที่เขียนไว้ในนิยายวันสิ้นโลกเรื่องอื่น ๆ ที่เธอเคยอ่าน
อาหารในมิติของเธอล้วนกลายพันธุ์ กินได้ก็จริง
แต่มีสรรพคุณแปลกประหลาดสารพัดอย่าง
ในโลกปกติแบบนี้ จะกินส่งเดชไม่ได้
ไม่อย่างนั้นจะเกิดอะไรขึ้น เธอเองก็ไม่รู้แน่ชัด
รู้แค่สรรพคุณบางส่วนเท่านั้น
มิติของเธอเพิ่งเปิดใช้ได้ในปีที่สองของวันสิ้นโลก เพราะเลือดของเธอเผลอหยดลงบนจี้หยกที่แม่ให้มา
ตอนเพิ่งเปิดใช้ ข้างในมีแค่ผืนดินโล่ง ๆ กับบ่อน้ำพุวิญญาณ นอกนั้นเรียกได้ว่าไม่มีอะไรเลย
ตอนนี้ดีจริง ๆ ในที่สุดก็ได้มาอยู่ในโลกปกติสักที จะได้กักตุนของปกติบ้าง
เธอต้องหาทุกวิถีทางเพื่อเพิ่มเสบียงในมิติให้มากขึ้น
“เฮอะ อยากได้ตั้งไม่น้อยเลยนะ! รอก่อน...” พูดจบ ชายคนนั้นก็วางงานไม้ในมือลง แล้วเดินเข้าไปในบ้านคนเดียว พอออกมาก็ถือกล่องไม้มาด้วย
หลังจากแลกเงินกับของเรียบร้อย อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวก็เอ่ยขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ราวกับไม่ใส่ใจอะไรเลย
“ขอซื้อของที่ไม่ต้องใช้คูปองอีกหน่อย”
ชายคนนั้นมองอวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวร่างยักษ์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพาเธอไปยังห้องเล็ก ๆ ต่อ
ข้างในกองสินค้าไว้เต็มไปหมด
อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวมองจนตาเป็นประกาย มีความสุขสุด ๆ
อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวซื้อข้าว 200 ชั่ง แป้งสาลี 200 ชั่ง แป้งข้าวโพด 200 ชั่ง หม้อเหล็กใบใหญ่ 2 ใบ ผ้าลายตารางสีดำ ขาว เทา และเขียวทหาร 5 พับ กระติกน้ำอุ่น 2 ใบ ผ้าห่มนวมบาง หนาปานกลาง และหนา 3 ผืน กระบอกเคลือบ 3 ใบ อ่างเคลือบ 2 ใบ กระติกน้ำทหาร 2 ใบ และมุ้ง 3 หลัง
เสื้อผ้าสำหรับฤดูร้อน ทั้งชายและหญิงอย่างละ 5 ชุด เสื้อผ้าฤดูใบไม้ร่วงก็อย่างละ 5 ชุด ส่วนฤดูหนาวก็เช่นกัน อย่างละ 3 ชุด
รองเท้าหนังหุ้มข้อเล็ก รองเท้าผ้า รองเท้าบูต รองเท้าผ้าสีขาว และรองเท้าปลดแอก อย่างละ 2 คู่
หัวหน้าตลาดมืดมองจนตะลึง อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวยังซื้อรถเข็นคันใหญ่ก่อนเข็นออกไปตอนกำลังจะกลับ
ตอนห้าวจึพาอวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวมา เขาก็กลับไปที่ทางเข้าแล้ว
ทางออกไม่ได้อยู่ที่เดียวกัน จึงไม่ได้เห็นภาพอลังการนี้
ทันทีที่อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวเข็นของออกไป หัวหน้าตลาดมืดก็เรียกลูกน้องคนหนึ่งมา แล้วส่งสายตาเป็นสัญญาณให้ตามไป
อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนปลาจะฮุบเหยื่อแล้ว
ตลาดมืดแห่งนี้ขึ้นชื่อเรื่องปล้นกันเอง ไม่อย่างนั้นจะมีสินค้าเยอะขนาดนี้มาจากไหน
โดยเฉพาะเหยื่อรายใหญ่อย่างเธอ
ใครจะไม่หวั่นไหวล่ะ
คิดหรือว่าอวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวจะนึกไม่ถึง?
เธอเคยชินกับการใช้ชีวิตในวันสิ้นโลก ที่ยึดคติว่าใครไม่ล้ำเส้นฉัน ฉันก็ไม่ล้ำเส้นใคร แต่ถ้าใครกล้าล้ำเส้นฉัน รับรองว่าบ้านจะไม่เหลือแม้แต่ฝาผนัง
ชั่วขณะนี้คงเปลี่ยนนิสัยไม่ได้หรอก
ใช่แล้ว เธอตั้งใจซื้อของอย่างโจ่งแจ้งขนาดนี้เอง
ไม่ใช่แค่พลังพิเศษที่ติดตัวมาด้วย มิติที่เปิดใช้งานตอนอยู่ในวันสิ้นโลกก็ตามมาถึงโลกนี้ด้วย
ในระยะที่พลังจิตของเธอแผ่ไปถึง มีคน 5 คนกำลังตามเธออยู่ห่าง ๆ
อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวหยุดอยู่ในที่ที่ไม่มีใครอยู่รอบ ๆ แล้วรอคนกลุ่มนั้น
นี่มันอะไรกัน??? การกระทำแบบนี้ทำเอาคนข้างหลังงงไปหมด
“พี่เฉียง ดูสิ เรายังจะลงมือไหม?”
พวกเขาเพิ่งเคยเจอสถานการณ์ประหลาดแบบนี้ จนทำอะไรไม่ถูก ปกติใครเจอแบบนี้ก็วิ่งหนีไปอย่างรวดเร็วทั้งนั้น
แต่นี่กลับยืนรออยู่ หมายความว่ายังไง?
โจวเฉียงครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนตอบว่า “ลงมือสิ เสี่ยงสักตั้ง เผื่อรถเข็นจะกลายเป็นจักรยาน อีกอย่าง ถ้าไม่ทำแล้วกลับไปจะอธิบายกับหัวหน้าได้ยังไง”
อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวเลิกคิ้ว ดูท่าหัวหน้าตลาดมืดจะเป็นคนสั่งจริง ๆ แบบนี้เธอจะย้ายของเขาจนเกลี้ยงก็ไม่เกินไปสักนิด
เธอมองคนทั้งห้ารวบรวมความกล้าแล้วพุ่งเข้ามา แต่กลับยืนนิ่งรออยู่ตรงนั้น
ในสายตาของทั้งห้า เธอคงตกใจจนขยับไม่ได้
ใครจะคิดว่าพอพวกเขามาถึงตรงหน้า อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวจะยกมือขึ้นอย่างใจเย็น แล้วกดปุ่มฉีดสเปรย์ใส่ทั้งห้า คนทั้งห้าล้มสลบพร้อมกัน
ตอนนี้ไม่เหมาะจะลงมือ ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดเสียงดังขึ้นมา จะเก็บของลำบาก
เธอใช้เท้าเขี่ยคนที่นอนอยู่บนพื้น แต่ไม่มีปฏิกิริยาแม้แต่น้อย
ฮึ แม้แต่ซอมบี้ยังล้มได้ แค่คนไม่กี่คนจะไปยากอะไร เรื่องกล้วย ๆ...
อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวตรวจดูอีกครั้งว่ารอบ ๆ ไม่มีคน แล้วถอดเสื้อผ้าของทั้งห้าออกจนเหลือแค่กางเกงชั้นใน
ช่วยไม่ได้ เธอเคยชินกับการอยู่ในวันสิ้นโลกที่ขาดแคลนทรัพยากร การประหยัดฝังลึกอยู่ในกระดูกแล้ว
ทนเห็นอะไรสูญเปล่าไม่ได้แม้แต่นิดเดียว
ทั้งที่ในมิติของเธอมีเสบียงกองพะเนินเป็นภูเขาอยู่แล้ว นอกเหนือจากอาหารปกติ
พูดง่าย ๆ ในบรรดาปัจจัยสี่ นอกจากอาหารปกติที่ไม่มี อย่างอื่นในมิติของเธอมีครบทุกอย่าง
ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังเลิกนิสัยเห็นอะไรแล้วต้องเก็บเข้ามิติไม่ได้
ตอนที่มิติเปิดใช้งาน เธอไม่ได้กักตุนอาหารจากก่อนวันสิ้นโลกไว้เลยแม้แต่นิดเดียว
กลับเก็บทองเงินเครื่องประดับ เสื้อผ้าและผ้า ของใช้ในบ้านและเครื่องนอน รถยนต์ เครื่องบิน อุปกรณ์โรงงาน และของอีกกองใหญ่ ๆ เข้าไปไม่หยุด
โชคดีที่มิติมีพื้นที่ไร้ขีดจำกัด ไม่อย่างนั้นคงรองรับงานอดิเรกเล็ก ๆ ของเธอไม่ไหว
ก่อนหน้านี้เธอคิดว่ามิติปลูกพืชได้แล้วมีประโยชน์อะไร มีน้ำพุวิญญาณแล้วจะมีประโยชน์อะไร
เมล็ดพันธุ์ในวันสิ้นโลกล้วนกลายพันธุ์ ปลูกพืชปกติไม่ได้
ถึงน้ำพุวิญญาณจะหวานชื่นแค่ไหน สุดท้ายก็เป็นแค่น้ำใสจืด ๆ
ดื่มนาน ๆ เข้าก็ไม่รู้สึกถึงรสชาติอะไรแล้ว
แถมเอาน้ำพุวิญญาณไปใช้กับพืชกลายพันธุ์หรือสัตว์กลายพันธุ์พวกนั้นน่ะหรือ?
มันช่วยเพิ่มระดับของพวกมันได้ แต่เปลี่ยนคุณสมบัติที่กินแล้วทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงพิเศษไม่ได้
มะเขือเทศที่เธอกินตอนเพิ่งมาถึงเป็นมะเขือเทศกลายพันธุ์ระดับ 1 ผลไม้ชนิดนี้ทำให้คนหลับลึก 12 ชั่วโมง ราวกับหมดสติ
พืชที่ปลูกในมิติของเธอ เมื่อรดด้วยน้ำพุวิญญาณแล้ว แม้แต่ต้นที่มีระดับสูงสุดก็ขึ้นไปถึงระดับ 8
กินเข้าไปแล้วจะยังตื่นขึ้นมาได้ไหมก็ไม่รู้ เธอไม่กล้าลอง ในวันสิ้นโลกนั้น ถ้าลองก็เท่ากับตาย
เธอยังรู้จักแยกแยะว่าอะไรควรไม่ควร
นักวิจัยของฐานที่มั่นเคยทดลองมะเขือเทศระดับ 5 แล้วพบว่ามันทำให้คนหลับได้หนึ่งปี
เมล็ดสนกลายพันธุ์ระดับ 1 ทำให้คนเปลี่ยนรูปลักษณ์ได้ 3 ชั่วโมง
เพราะงั้นอาหารกลายพันธุ์ไม่ใช่ของที่จะกินส่งเดชได้ เธอพึ่งพาสารละลายสารอาหารที่แลกมาจากฐานที่มั่นเพื่อประคองชีวิตบัดซบในวันสิ้นโลกมาตลอด
อย่าเพิ่งพูดถึงรสชาติเลย แค่ดื่มแล้วไม่แย่ก็ถือว่าโชคดีแล้ว
สเปรย์ที่ใช้เมื่อกี้เป็นสเปรย์รุ่นเสริมประสิทธิภาพที่พัฒนาจากมะเขือเทศกลายพันธุ์ระดับ 2
มันทำให้ซอมบี้ระดับ 2 หลับไป 10 ชั่วโมง เป็นอาวุธจำเป็นสำหรับเก็บกวาดซอมบี้ เธอกักตุนไว้เยอะมาก
คนธรรมดาคงต้องหลับสัก 2-3 วันล่ะมั้ง รายละเอียดเธอก็ไม่รู้เหมือนกัน
ตอนนี้ดีจริง ๆ ในเมื่อได้มาอยู่โลกนี้แล้ว ถ้าไม่ใช้มิติกักตุนของให้มากหน่อย ก็เท่ากับเสียเปล่าที่มีมิติ
เธอจัดการคนตรงหน้าเสร็จ ก็ลากพวกเขาไปทิ้งไว้ในมุมอับที่คนไม่ค่อยพบ
คืนนี้เธอยังต้องไปทำเรื่องใหญ่ คนพวกนี้จะให้ใครมาเจอแล้วทำแผนเธอพังไม่ได้
อาศัยจังหวะที่แถวนั้นไม่มีคน เธอก็เก็บของเข้ามิติ
ตอนนี้เหลือเวลาอีกไม่มากก็จะถึงกลางคืนแล้ว
อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวหาที่สักแห่ง เข้าไปพักผ่อนในมิติก่อน
พอตกกลางคืน เธอจะทิ้งความทรงจำที่ไม่มีวันลืมไว้ให้หัวหน้าตลาดมืด
เมื่อครู่นี้ในลานบ้านของหัวหน้าตลาดมืด แม้เธอจะไม่ได้เข้าไปในห้องที่เขาเก็บเงินกับคูปอง
แต่ด้วยพลังพิเศษทางจิต เธอมองเห็นทุกอย่างชัดเจน
พอตกค่ำ เธอก็เปลี่ยนเป็นชุดสีดำสำหรับอำพรางตัว แล้วพันตัวเองจนมิดชิด
เธอมาถึงลานบ้านที่เคยมาแล้ว ที่นั่นมีห้องอยู่ทั้งหมด 3 ห้อง
ทั้งสามห้องเต็มไปด้วยเสบียง
มีคนเฝ้าแค่ยี่สิบกว่าคน คนแค่นี้คงเป็นเพราะ “ความมั่นใจแบบประหลาด” ของพวกหัวหน้าใหญ่ล่ะมั้ง
อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวไม่รู้เลยว่า ที่ต้องส่งคนมาเฝ้าเพราะพวกที่ออกไปยังไม่กลับมาเสียที
พวกเขากังวลว่าอาจเจอคู่แข่งล่อคนไปสอบถามความเป็นจริงของพวกตน
ถ้าคนยังไม่กลับมาอีก หัวหน้าตลาดมืดก็เตรียมย้ายที่แล้ว
น่าเสียดายสถานที่ดี ๆ ที่อุตส่าห์ติดต่อจัดการจนลงตัว
เขายังอยากคิดเข้าข้างตัวเองว่า คงตามคนไปไกลเกินไปหน่อย เลยกลับมาช้า
รอดูอีกหน่อยแล้วกัน
ห้องที่หัวหน้าตลาดมืดใช้เก็บเงินกับคูปองวันนี้ นอกจากเสบียงในห้องแล้ว ยังมีกล่องเงินกับคูปอง 3 กล่อง และทองแท่งใหญ่ 2 กล่อง
นอกจากมีคนเฝ้าแล้ว ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ฮิ ๆ ๆ... ขอโทษด้วยนะ!
อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวคนนี้ขอรับไว้ทั้งหมด ขอบคุณมาก
เธอพูดแล้วทำจริง ใครกล้ามาหาเรื่องเธอ รับรองว่าจะย้ายจนเหลือแค่กำแพง
หัวหน้าตลาดมืด!!! เล่นใช้กฎหมายล่อจับคนตกเบ็ดแบบนี้ นายนี่ไม่มีน้ำใจนักเลงเอาซะเลย
ฮิ ๆ ๆ ใครใช้ให้นายติดกับเองล่ะ?
อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวใช้ของวิเศษล้มคนเฝ้าทุกคนทันที
จากนั้นก็เริ่มเก็บของไม่หยุด
เธอยังพบเงินกับคูปองที่จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ 5 กล่อง และทองแท่งใหญ่อีก 3 กล่องในช่องลับกับห้องใต้ดิน เธอไม่เหลือไว้แม้แต่ชิ้นเดียว เก็บไปทั้งหมด
เสบียงในห้องทั้งสามมากพอให้เธอใช้ชีวิตอย่างสุขสบายหลังลงชนบท
ข้าว แป้ง และน้ำมันอย่างละกว่าพันชั่ง ผ้ามากกว่า 50 พับ จักรยาน 10 คัน วิทยุ 15 เครื่อง จักรเย็บผ้า 20 เครื่อง นาฬิกาข้อมือกว่า 50 เรือน เสื้อผ้าสำหรับชายหญิงและคนทุกวัยกว่า 200 ชุด ผ้าห่มสำหรับฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว 150 ผืน ชุดผ้าปูที่นอนกับปลอกผ้านวมกว่า 100 ชุด
เนื้อหมูรมควัน 400 กว่าชั่ง ไก่กับเป็ดตากแห้ง 200 กว่าตัว
ลูกอมผลไม้กว่า 100 ชั่ง ลูกอมนมกว่า 50 ชั่ง ผลไม้กระป๋องกว่า 400 กระป๋อง เนื้อกระป๋องกว่า 200 กระป๋อง เหล้าชั้นดีหลากชนิด อย่างละ 40 กว่าขวด
กระติกน้ำอุ่นกว่า 50 ใบ กาต้มน้ำกว่า 80 ใบ กระบอกเคลือบขนาดเล็ก กลาง ใหญ่ รวมกันกว่า 120 ใบ อ่างเคลือบขนาดเล็ก กลาง ใหญ่ รวมกันกว่า 90 ใบ
หม้อเหล็กขนาดต่าง ๆ อีกจำนวนหนึ่ง
รองเท้ากว่า 200 คู่ มีครบทุกขนาดสำหรับทั้งชายและหญิง
ยังมีของอีกมากมายที่ไม่ขอยกมาทีละอย่าง อย่างไรก็มีสินค้าไม่น้อยไปกว่าร้านสหกรณ์เลย
โอ้ สวรรค์ช่วยคุ้มครอง ขอให้มีคนมาหาเรื่องเธออีกเยอะ ๆ เธอสัญญาว่าจะขอบคุณพวกเขาจากใจจริงบนเส้นทางสร้างฐานะร่ำรวย