ยุค 70 มิติขนบ้านเกลี้ยง เงินทองเป็นลัง ๆ

ตอนที่ 31 เปลี่ยนเมล็ดพันธุ์

7 นาที· 1.7K คำ

ในความคิดของอวี๋เหมี่ยวเหมี่ยว มีเพียงคำว่า “ใช้แต้มแรงงานแลกธัญพืช” ที่ดังก้องเข้ามาในหูอย่างชัดเจน

ดวงตาของเธอพลันเป็นประกาย รีบถามต่อว่า “ใช้แต้มแรงงานแลกธัญพืชได้ แบบนี้ก็ไม่ต้องจำกัดปริมาณซื้อแล้วใช่ไหม?”

หลี่เซียงเฉ่าพยักหน้าเบา ๆ อธิบายด้วยน้ำเสียงสงบว่า

“ใช่ แลกได้เต็มจำนวนเลย

แต่บ้านส่วนใหญ่จะแลกธัญพืชที่พอกินก่อน ส่วนที่เหลือก็แลกเป็นเงินเก็บไว้ เผื่อมีเหตุจำเป็น”

พอได้ฟังคำอธิบายของหลี่เซียงเฉ่า อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวก็พูดตรง ๆ ว่า “พวกพี่ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก! เวลาทำงานฉันมีแรงเยอะจะตาย กินข้าวเก่งแค่ไหนก็ทำงานเก่งเท่านั้นแหละ”

ทว่าคนรอบข้างกลับมีสีหน้าไม่ค่อยเชื่อ สายตากวาดมองร่างบอบบางของเธอ พลางแอบคิดในใจว่า ตัวผอมแค่นี้จะไหวจริงเหรอ?

พอมองรอยแผลเป็นเด่นชัดบนหน้าผากของเธอ ทุกคนก็อดสงสัยไม่ได้ว่าสมองของเธอจะได้รับผลกระทบหรือเปล่า

เมื่อเห็นว่าหลี่เซียงเฉ่าพูดโน้มน้าวไม่สำเร็จ คนอื่น ๆ ก็ไม่พูดให้มากความอีก ได้แต่คิดเงียบ ๆ ว่าพอถึงฤดูหนาวและขาดแคลนอาหาร สาวน้อยคนนี้ก็จะรู้เองว่าลำบากแค่ไหน

ส่วนอวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวเริ่มวางแผนอยู่ในใจแล้วว่า ตอนทำงานจะต้องหาแต้มแรงงานให้ได้เยอะ ๆ ถึงตอนนั้นอยากกินเท่าไรก็กินได้ ดูซิว่าใครจะยังเอาไปนินทาได้อีก

ถ้าข้าวขาวกับแป้งขาวที่ได้มาไม่พอกิน อย่างน้อยผักก็น่าจะกินได้จนอิ่มไม่ใช่เหรอ?

คิดได้ดังนั้น เธอก็รีบหันไปทางปัญญาชนที่ลงชนบทมาก่อน สายตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

“พวกพี่มีเมล็ดผักไหม? แลกให้ฉันสักหน่อยได้หรือเปล่า? พรุ่งนี้ฉันจะไปพรวนแปลงผักส่วนตัวแล้วปลูกเลย”

พอปลูกไว้แล้ว ต่อไปเธอก็จะมีข้ออ้างกินผักตามฤดูกาลได้ด้วย

หลี่เซียงเฉ่าตอบรับพร้อมรอยยิ้ม “ได้สิ! เดี๋ยวพวกเราจะหาเมล็ดผักผลไม้ที่เหมาะกับฤดูกาลนี้ให้เธอ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป