ยุค 80: หาของทะเลก็หาสิ แล้วที่ว่าจะเลี้ยงสามคนนี่หมายความว่าไง?

ตอนที่ 19 จางซิ่วเหมยถูกทำร้าย!

6 นาที· 1.4K คำ

หัวใจของพ่อเฒ่าเฉินค่อยโล่งขึ้นมาบ้าง ฝีเท้าก็เบาสบายขึ้นด้วย

กว่าครึ่งชั่วโมงต่อมา กำแพงดินของบ้านเก่าก็ปรากฏขึ้นที่ปลายสายตา

เฉินเย่เปิดประตูรถ พอก้าวเข้าไปในลานบ้านของตระกูลเฉิน ก็ได้กลิ่นคาวเลือดสนิมฉุนจมูก

บนขั้นบันไดหินหน้าห้องโถง มารดาของเขา จางซิ่วเหมย กำลังนั่งขดตัวอยู่บนม้านั่งไม้เตี้ย

ศีรษะของเธอพันผ้าก๊อซสีขาวหยาบไว้เกือบครึ่งวง เลือดสดซึมออกมาตามขอบผ้า หยดลงบนปกเสื้อสีน้ำเงินเก่าซีดที่ซักจนสีตก

เฉินสี่เอ๋อร์วัยสี่ขวบนั่งยองอยู่ข้างพื้นดิน ใช้มือเล็กทั้งสองข้างเช็ดน้ำตา ร้องไห้จนแทบหายใจไม่ทัน

“แม่!”

ไป๋ซิ่วฉินถือกะละมังน้ำอุ่นที่มีไอลอยกรุ่น วิ่งรีบร้อนออกมาจากห้องครัว

เสื้อผ้าฝ้ายแขนสั้นที่เธอสวมเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ แนบติดแผ่นหลังและเอวบาง หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง

เธอก้มลงเช็ดบาดแผลบนหน้าผากให้จางซิ่วเหมย ขากางเกงหลวม ๆ รั้งตึงตรงข้อพับ เผยให้เห็นผิวขาวเนียนช่วงหนึ่ง

มือจับรถเข็นในมือเฉินต้าไห่หลุดกระแทกพื้นดังปั้ก

เขาก้าวพรวดไปถึงขั้นบันได คว้าไหล่จางซิ่วเหมยไว้ทันที “ซิ่วเหมย! นี่มันเกิดอะไรขึ้น?!”

เฉินเย่ก้าวตามเข้าไปนั่งยองตรงหน้ามารดา ยื่นมือไปตรวจดูบาดแผลที่พันผ้าก๊อซไว้

แผลอยู่เหนือขมับ เนื้อฉีกพลิก เลือดไหลจากจอนลงมาถึงคาง

จางซิ่วเหมยรีบยกมือขึ้น ใช้หลังมือหยาบกร้านปิดบังแผล

“ไม่เป็นอะไรมากหรอก” เธอหลบสายตาของพ่อลูก “เมื่อกี้ไปตักน้ำที่แปลงผักส่วนตัว แล้วลื่นล้ม หน้าผากไปกระแทกขอบร่องน้ำ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป