ยุค 80: หาของทะเลก็หาสิ แล้วที่ว่าจะเลี้ยงสามคนนี่หมายความว่าไง?

ตอนที่ 16 ลากปลาเบ็ดเตล็ดขึ้นมาสักหน่อย

6 นาที· 1.4K คำ

เฉินต้าไห่คว้าสายอวนป่านไปจากมือเฉินเย่ทันที “ฉันจะให้ก็ให้เอง!”

“ได้ พ่อว่าไงผมก็ว่าตามนั้น”

เฉินต้าไห่ก้มมองตาอวนที่พันกันยุ่งเหยิง บ่นพึมพำไม่หยุด “มือไม้เก้งก้างเหมือนเป็ดขนาดนี้ แค่อวนยังจัดให้เข้าที่ไม่ได้ ไม่รู้จริง ๆ ว่าเมื่อวานแกจับปลาหวงฮวาใหญ่ขึ้นมาได้ยังไง”

“หลบไป ดูฉันทอดอวนให้ดี”

มือใหญ่ที่เต็มไปด้วยหนังด้านของเฉินต้าไห่สะบัดสายอวนป่านเบา ๆ เชือกที่พันกันอยู่ก็คลี่ออกทันที

เขาก้มตัว ใช้เท้าข้างหนึ่งเหยียบกราบเรือที่เปียกลื่น แล้วเอนตัวไปด้านหลังเล็กน้อย

“ดูให้ดี!”

เฉินต้าไห่ชี้ไปยังน้ำวนบนผิวน้ำ พลางพูดเสียงเข้ม “ตรงที่น้ำลึกกับน้ำตื้นมาบรรจบกัน กระแสน้ำไหลไปทางตะวันออก ทุ่นก็ต้องเหวี่ยงไปทางตะวันตก”

“ทอดอวนสวนกระแสน้ำ พอฝูงปลาว่ายตามน้ำมา ก็จะชนตาอวนเข้าเต็ม ๆ หนีไปไม่ได้สักตัว!”

พูดจบ แขนกำยำก็เหวี่ยงออกไปอย่างแรง

อวนติดตาที่เก่าขาดแผ่ออกกลางอากาศราวกับพุ่มหญ้าสีเทาขาว ก่อนจะตกลงบนผิวน้ำทะเลดังซ่า

ตะกั่วถ่วงอวนลากส่วนล่างให้จมลงสู่ทะเลสีเขียวคล้ำอย่างรวดเร็ว

ทุ่นไม้สีดำเรียงเป็นแถวยาว ลอยขึ้นลงตามยอดคลื่นจนกลายเป็นเส้นโค้งคดเคี้ยว

เฉินเย่ยืนอยู่หัวเรือ แอบนับถืออยู่ในใจ

สมกับเป็นพ่อจริง ๆ ฝีมือกับประสบการณ์ในการทอดอวนแม่นยำขนาดนี้ ไม่ได้โม้เลยสักนิด

ลมทะเลพัดเอื่อย ๆ

ผ่านไปราวหนึ่งเค่อ ทุ่นไม้สีดำที่ลอยอยู่บนผิวน้ำก็จมหายลงไปอย่างฉับพลัน

จากนั้นทุ่นทั้งแถวก็สั่นไหวไปมา ราวกับมีอะไรบางอย่างดึงเอาไว้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป