ยุค 80: หาของทะเลก็หาสิ แล้วที่ว่าจะเลี้ยงสามคนนี่หมายความว่าไง?

ตอนที่ 17 คนหนุ่ม ใจถึงดีนี่

6 นาที· 1.5K คำ

ใบหน้าของหลิวไล่จื่อยังมีรอยฟกช้ำเขียวช้ำที่ยังจางไม่หมดจากเมื่อคืน เขากวาดตามองเฉินเย่ด้วยสายตาเย็นชา

เขาหยุดห่างจากหัวเรือไปสามก้าว ก่อนจะหัวเราะเยาะ «เหอเหล่าอู่ นายให้เงิน 5 หยวนก็นับว่าใจดีแล้ว»

«ปลาพวกนี้มีแต่ปลาเบ็ดเตล็ดเน่า ๆ ถ้าขนไปสถานีประมงของสหกรณ์ อย่างมากเขาก็ให้แค่ 6-7 หยวน»

«เดินทางไปกลับบนถนนดินเหลืองตั้งสิบกว่าลี้ เหนื่อยแทบตายเหมือนหมาตาย หักค่าแรง ค่าพาหนะ แล้วก็ค่าน้ำแข็งออก สุดท้ายเงิน 5 หยวนยังเหลือไม่ถึงด้วยซ้ำ»

หลิวไล่จื่อเหลือบมองเฉินเย่ น้ำเสียงเต็มไปด้วยการเยาะเย้ยถากถาง

«ไอ้หนุ่มตระกูลเฉิน พอได้แล้วน่า»

«รับเงิน 5 หยวนไปพักที่บ้านซะ อย่าคิดว่าเมื่อวานโชคดีแล้วจะได้เงินก้อนโตทุกวัน»

เฉินเย่รัดเชือกเส้นสุดท้ายในมือเข้ากับหลักหินแน่นจนแทบขาด

เขายืดตัวขึ้น หันไปมองหลิวไล่จื่อกับเหอเหล่าอู่อย่างเย็นชา

เรื่องที่เมื่อวานหลิวไล่จื่อร่วมมือกับเฉินเปียวไปดักรถที่หน้าตำหนักสุริยันจันทรา พยายามบังคับซื้อขาย แถมยังคิดจะเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความสงบมาจับคน เฉินเย่จำได้ขึ้นใจทุกเรื่อง

เฉินเย่ยกมุมปาก «เหอเหล่าอู่ เก็บเงิน 5 หยวนไว้ซื้อกระดาษหยาบเช็ดปากตัวเองเถอะ»

รอยยิ้มบนใบหน้าของเหอเหล่าอู่แข็งค้างทันที «เฉินเย่ ทำไมนายไม่รู้จักแยกแยะคนดีคนชั่วบ้างวะ?!»

«คนดีงั้นเหรอ?»

เฉินเย่ก้าวเข้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แล้วจ้องพวกเขาจากที่สูงกว่า

«ปลาเต็มลำเรือลำนี้ วันนี้ฉันยอมขนกลับไปเทใส่ลานบ้านให้ไก่ให้หมากิน ดีกว่าจะขายให้พวกแกสักตัวเดียว!!»

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป