คนที่นั่งรถแบบนี้ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงระดับต่ำ หรือไม่ก็เป็นคนที่ออกมาข้างนอกคนเดียวแบบเธอ
เสิ่นหลีเยว่เลือกนั่งริมหน้าต่างแถวหลังสุด แล้วแอบสังเกตเพศหญิงสองคนที่อยู่ด้านหน้า
คนหนึ่งเป็นระดับซี มีสามีสัตว์สองคนคอยติดตาม ส่วนอีกคนเป็นระดับอี มีสามีสัตว์เพียงคนเดียว
ทั้งคู่ไม่ได้พูดคุยกัน นั่งเงียบ ๆ อย่างสงบ มีเพียงบางครั้งที่หันไปกระซิบกับสามีสัตว์ข้างกาย
ดูเหมือนพวกเธอจะคุ้นชินกับชีวิตแบบนี้แล้ว ทั้งสงบและพอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่
นี่เป็นครั้งแรกที่เสิ่นหลีเยว่ออกมาข้างนอกตอนกลางวัน และเป็นครั้งแรกที่เธอตั้งใจสังเกตชีวิตของคนธรรมดาในโลกนี้อย่างจริงจัง
เธอพบเรื่องหนึ่งเข้า—ดูเหมือนในโลกสัตว์ เพศผู้จะชอบแต่งตัวโดดเด่นเพื่อดึงดูดเพศเมียและเกี้ยวพาราสี
ชาวอสูรแห่งดวงดาวมีสายเลือดผสมกับสัตว์ เพศผู้ส่วนใหญ่จึงหน้าตาดีกว่าเพศเมียมาก
เพศผู้หลายคนบนรถมีสีผมต่างกันไป ทั้งสีน้ำตาล สีทองอ่อน และสีเขียวเข้ม สีดวงตาก็หลากหลาย นั่งกันอยู่ทีละคนราวกับนกยูงรำแพนหาง
แน่นอนว่ามีคนหน้าตาธรรมดาอยู่บ้าง แต่โดยรวมแล้วหน้าตาของเพศผู้โดดเด่นกว่าเพศเมียอยู่มาก
สายตาของเสิ่นหลีเยว่กวาดไปทั่วตู้โดยสาร โดยไม่ทันสังเกตว่าเพศผู้ผมสีน้ำตาลที่นั่งแถวหน้าคนหนึ่งหันมาพอดี
พอเห็นเธอมองมาทางนี้ เขาก็รีบยืดอก จัดปกเสื้อ แล้วกระตุกมุมปากเป็นรอยยิ้มที่คิดว่าหล่อเหลา
เพศผู้ผมสีเงินอมเทาที่นั่งข้าง ๆ ก็ไม่น้อยหน้า เขานั่งหลังตรง หันหน้ามาทางเธอ พร้อมเกร็งแนวกรามแน่น
เสิ่นหลีเยว่รีบเบือนสายตากลับมา ไม่กล้ามองไปรอบ ๆ อีกเลย
พอรถถึงสถานี เธอก็ลุกขึ้นแล้วรีบลงจากรถ