ทะลุมิติสู่โลกอสูร—มนุษย์แท้ถูกแย่งชิงทั่วดวงดาว

ตอนที่ 42 ชางหลินกดเรื่องนี้ไว้เป็นการส่วนตัว เพื่อปกป้องซั่วเย่งั้นเหรอ?

7 นาที· 1.6K คำ

เธอใช้อายแชโดว์กับอายไลเนอร์แต่งดวงตากลมโตคล้ายเม็ดอัลมอนด์ให้เรียวยาวขึ้น หางตายกขึ้นเล็กน้อย แต่งแต้มความเย็นชาไม่เป็นมิตรลงไป

การเฉดดิ้งกับคอนซีลเลอร์ก็สำคัญมากเช่นกัน

เธอใช้แปรงค่อย ๆ ลงเงาใต้โหนกแก้ม บริเวณกรอบหน้า และสองข้างสันจมูก เปลี่ยนโครงหน้าที่เดิมดูอ่อนโยนให้มีเหลี่ยมมุมขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

ฉวีเวยยืนมองอยู่ข้าง ๆ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเรื่อย ๆ

เริ่มจากคิ้วเปลี่ยนไป ต่อมาก็ดวงตา แล้วจากนั้นเค้าโครงใบหน้าทั้งหมดก็เปลี่ยนตาม

ใบหน้าเล็ก ๆ ขาวเนียนนุ่มนิ่มที่เดิมดูอ่อนโยน ตอนนี้กลับดูเย็นชาแข็งกร้าวและห่างเหินขึ้นมาหลายส่วน คล้ายเด็กหนุ่มหน้าตาสะอาดสะอ้านที่ดูไม่ควรเข้าไปหาเรื่องด้วย

“ถ้าไม่ได้เห็นกับตา” ฉวีเวยอดทอดถอนใจไม่ได้ “คงจำไม่ได้เลยว่าเป็นคนเดียวกัน”

เสิ่นหลีเยว่เองก็พอใจมาก

เธอมองกระจกซ้ายทีขวาที ปรับรายละเอียดอีกสองสามจุด ก่อนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

จากนั้นเธอใช้เครื่องปลายทางถ่ายรูปไว้หลายภาพ เลือกภาพหนึ่งที่เหมาะทำรูปโปรไฟล์ ปรับพื้นหลังและเพิ่มความสว่าง แล้วส่งให้ฉวีเวย

“ตั้งชื่อว่าเยว่หลี” เธอบอก “เป็นเพศหญิงระดับเอฟเหมือนกัน ลดอายุลงหนึ่งปี เป็นสิบเจ็ด”

อายุสิบเจ็ด เพิ่งบรรลุนิติภาวะ ต่อให้สมาคมพิทักษ์เพศหญิงอยากจับคู่เธอกับสามีสัตว์ ก็ต้องถามเจ้าตัวก่อนว่าเต็มใจหรือเปล่า

ถึงวันนั้นจริง ๆ ก็ยังพอถ่วงเวลาได้บ้าง

จ่ายเงินสามหมื่นเพื่อซื้อทางหนีทีไล่ไว้

เธอคิดว่าคุ้มดี

เผื่อวันหน้าได้ใช้ขึ้นมาล่ะ?

หลังจากฝากเรื่องนี้ไว้กับฉวีเวย เสิ่นหลีเยว่ก็เอาพัสดุที่เก็บไว้ในมิติออกมาแกะทีละชิ้น

หม้อ ชาม กะละมัง และกระทะวางเต็มโต๊ะ กระปุกเครื่องปรุงเรียงเป็นแถว เนื้อสัตว์ต่างดาวกับผักยังสดใหม่อยู่

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป