เธอใช้อายแชโดว์กับอายไลเนอร์แต่งดวงตากลมโตคล้ายเม็ดอัลมอนด์ให้เรียวยาวขึ้น หางตายกขึ้นเล็กน้อย แต่งแต้มความเย็นชาไม่เป็นมิตรลงไป
การเฉดดิ้งกับคอนซีลเลอร์ก็สำคัญมากเช่นกัน
เธอใช้แปรงค่อย ๆ ลงเงาใต้โหนกแก้ม บริเวณกรอบหน้า และสองข้างสันจมูก เปลี่ยนโครงหน้าที่เดิมดูอ่อนโยนให้มีเหลี่ยมมุมขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
ฉวีเวยยืนมองอยู่ข้าง ๆ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเรื่อย ๆ
เริ่มจากคิ้วเปลี่ยนไป ต่อมาก็ดวงตา แล้วจากนั้นเค้าโครงใบหน้าทั้งหมดก็เปลี่ยนตาม
ใบหน้าเล็ก ๆ ขาวเนียนนุ่มนิ่มที่เดิมดูอ่อนโยน ตอนนี้กลับดูเย็นชาแข็งกร้าวและห่างเหินขึ้นมาหลายส่วน คล้ายเด็กหนุ่มหน้าตาสะอาดสะอ้านที่ดูไม่ควรเข้าไปหาเรื่องด้วย
“ถ้าไม่ได้เห็นกับตา” ฉวีเวยอดทอดถอนใจไม่ได้ “คงจำไม่ได้เลยว่าเป็นคนเดียวกัน”
เสิ่นหลีเยว่เองก็พอใจมาก
เธอมองกระจกซ้ายทีขวาที ปรับรายละเอียดอีกสองสามจุด ก่อนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
จากนั้นเธอใช้เครื่องปลายทางถ่ายรูปไว้หลายภาพ เลือกภาพหนึ่งที่เหมาะทำรูปโปรไฟล์ ปรับพื้นหลังและเพิ่มความสว่าง แล้วส่งให้ฉวีเวย
“ตั้งชื่อว่าเยว่หลี” เธอบอก “เป็นเพศหญิงระดับเอฟเหมือนกัน ลดอายุลงหนึ่งปี เป็นสิบเจ็ด”
อายุสิบเจ็ด เพิ่งบรรลุนิติภาวะ ต่อให้สมาคมพิทักษ์เพศหญิงอยากจับคู่เธอกับสามีสัตว์ ก็ต้องถามเจ้าตัวก่อนว่าเต็มใจหรือเปล่า
ถึงวันนั้นจริง ๆ ก็ยังพอถ่วงเวลาได้บ้าง
จ่ายเงินสามหมื่นเพื่อซื้อทางหนีทีไล่ไว้
เธอคิดว่าคุ้มดี
เผื่อวันหน้าได้ใช้ขึ้นมาล่ะ?
หลังจากฝากเรื่องนี้ไว้กับฉวีเวย เสิ่นหลีเยว่ก็เอาพัสดุที่เก็บไว้ในมิติออกมาแกะทีละชิ้น
หม้อ ชาม กะละมัง และกระทะวางเต็มโต๊ะ กระปุกเครื่องปรุงเรียงเป็นแถว เนื้อสัตว์ต่างดาวกับผักยังสดใหม่อยู่