ทะลุมิติสู่โลกอสูร—มนุษย์แท้ถูกแย่งชิงทั่วดวงดาว

ตอนที่ 20 ทะลุมิติมายังโลกอสูร มนุษย์แท้เพียงคนเดียวกลับถูกแย่งตัวในห้วงดวงดาว

6 นาที· 1.4K คำ

นุ่มละมุน หวานหยุ่นราวกับมาร์ชเมลโลว์ละลายบนปลายลิ้น ทั้งยังเหมือนสายลมฤดูใบไม้ผลิที่พัดผ่านข้างหู

วินาทีที่เธอเอ่ยปากพูดเมื่อครู่ พวกเขารู้สึกชาวาบที่ใบหู ไล่จากปลายหูไปจนถึงท้ายทอย ทั้งตัวนิ่งอึ้งไปหมด

อ่อนโยนเกินไปแล้ว

นุ่มนวลเกินไปแล้ว

เสียงแบบนี้เมื่ออยู่บนใบหน้าธรรมดาไร้จุดเด่นเช่นนั้น กลับทำให้เกิดความแตกต่างที่อธิบายไม่ถูก

มนุษย์สัตว์ที่คลุกคลีอยู่กลางแจ้งมานานอย่างพวกนี้ จะเคยเจอหญิงสาวตัวเล็กแบบนี้ที่ไหนกัน?

ไม่เคยมีหญิงสาวคนไหนเสียงนุ่มละมุนแบบเธอมาก่อน

พวกเขาแทบจะทนไม่ไหวแล้ว

บรรยากาศในห้องส่วนตัวช่วงมื้ออาหารที่เหลือเปลี่ยนไปเป็นคนละแบบ

ไม่มีใครส่งเสียงดัง ไม่มีใครตบโต๊ะด่ากราด แม้แต่เสียงพูดก็เบาลงมาก

มนุษย์สัตว์ที่เป็นหัวหน้าถึงกับส่งสายตาห้ามเพื่อนที่นั่งข้าง ๆ ซึ่งกำลังจะใช้ไม้จิ้มฟัน

เสิ่นหลีเยว่ยืนอยู่ตรงมุมห้อง ก้มตาลง ในใจรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง

มนุษย์สัตว์พวกนี้... ทำไมจู่ ๆ ถึงสุภาพขึ้นมาล่ะ?

มนุษย์สัตว์กินข้าวกันเร็วไม่น้อย

อาหารเต็มโต๊ะถูกกวาดเรียบอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

เสิ่นหลีเยว่เก็บจานชามอย่างคล่องแคล่ว เช็ดโต๊ะให้สะอาด แล้วนำชาหลังอาหารมาเสิร์ฟให้พวกเขา ก่อนจะถือถาดเดินออกไป

ตอนมารับบิลที่หน้าเคาน์เตอร์ เธอมองยอดเงินที่โอนเข้ามาบนเครื่องสื่อสารแล้วชะงักไป

ลูกค้าโต๊ะนั้นให้ทิปเธอ 1,000 เหรียญดาว

1,000 เหรียญดาว

เสิ่นหลีเยว่จ้องตัวเลขนั้น ใจลอยไปชั่วขณะ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป