นั่งอยู่สักพัก ชางหลินก็ต่อสายสื่อสารจากเครื่องปลายทาง
ไม่นาน ลูกน้องสองคนก็มาถึง
พวกเขาสวมชุดลำลอง แต่บรรยากาศเฉียบขาดของทหารชั้นยอดที่แผ่ออกมารอบตัวนั้นปิดไม่มิดเลย
คนที่นำหน้าชื่อเฉินเซียว เป็นนายทหารคนสนิทของชางหลิน ติดตามเขามาหลายปี ทำงานคล่องแคล่วและเด็ดขาด
“ไปตรวจสอบมาว่าคืนนี้มีใครเข้ามาในห้องส่วนตัวห้องนี้บ้าง”
เฉินเซียวไม่ได้ถามอะไร รับคำแล้วหันหลังเดินออกไป
ที่นี่เป็นถิ่นของจักรวรรดิ ขอแค่ยังอยู่ในเขตจักรวรรดิ ก็ไม่มีข้อมูลไหนที่ชางหลินเอามาไม่ได้
อย่างมากก็แค่ต้องเสียแรงสืบสักหน่อย
อินเลี่ยรู้ว่าชางหลินมาถึงก็กลับมาแล้ว ตอนนี้เขานั่งอยู่ในห้องควบคุมกล้องวงจรปิด ตรงหน้าคือผนังจอภาพเต็มผืน แต่ละจอฉายภาพจากมุมที่ต่างกัน
เขาถือแก้วเหล้า มองลูกน้องสองคนของชางหลินกำลังยืนกรานขอข้อมูลของห้องส่วนตัวด้วยท่าทีแข็งกร้าว แล้วรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง
ชางหลินไม่ใช่คนที่จะมาสถานที่แบบนี้เลย
และเขาก็ไม่ใช่คนที่จะไปกดดันพนักงานบริการด้วย
วันนี้เป็นอะไรไป?
อินเลี่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนโบกมือให้ลูกน้องแจ้งข้อมูลตามจริง
เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าชางหลินคิดจะทำอะไรกันแน่
ไม่นาน รายชื่อโดยละเอียดก็ถูกส่งไปยังเครื่องปลายทางของชางหลิน
ไม่เพียงมีข้อมูลของแขกในห้องส่วนตัว แต่ยังมีประวัติของพนักงานหญิงที่เคยให้บริการในห้องนั้นด้วย ทั้งชื่อ รูปถ่าย และข้อมูลประจำตัว ครบถ้วนทุกอย่าง