ทะลุมิติสู่โลกอสูร—มนุษย์แท้ถูกแย่งชิงทั่วดวงดาว

ตอนที่ 18 เสียงของพวกเราส่งไปไม่ถึง และไม่มีทางทำให้ผู้คนทั้งโลกได้ยิน

6 นาที· 1.5K คำ

ฉวีเวยพยักหน้า สายตาหยุดอยู่บนใบหน้าของเธอชั่วขณะ แต่ไม่ได้พูดอะไร

ช่วงสองสามวันก่อนเธอไม่สบายงั้นเหรอ?

ทุกคนรู้กันดีอยู่แก่ใจ

วันนั้นมีบุคคลสำคัญมาที่นี่ เรื่องแพร่ไปทั่วทั้งตึกแล้ว—ผู้ชายสองคนแต่งตัวหรูหรา กับผู้หญิงคนหนึ่งที่วางท่าหยิ่งผยอง ทั้งหมดตั้งใจมาหาหญิงสาวที่เพิ่งย้ายเข้ามาใหม่คนนี้

หลังจากนั้นเธอก็ขังตัวเองอยู่ในห้อง ไม่ออกมาข้างนอกนานถึงเจ็ดวัน

ฉวีเวยพินิจเสิ่นหลีเยว่ที่ยืนอยู่ตรงหน้า

หน้าตาธรรมดามาก ผิวค่อนข้างคล้ำ เครื่องหน้าเรียบ ๆ เป็นประเภทที่กลืนหายไปในฝูงชนจนหาไม่เจอ

ผู้หญิงที่อาศัยอยู่ที่นี่ ล้วนเป็นคนที่ไม่มีฟีโรโมน

“ทำไมเธอไม่ไปหาสามีสัตว์ล่ะ” ฉวีเวยถาม “ผู้หญิงอยู่ที่นี่คนเดียวใช้ชีวิตลำบากนะ”

ดวงตาของเสิ่นหลีเยว่เป็นประกาย

“เธอก็อยู่ที่นี่คนเดียว ไม่ได้หาสามีสัตว์เหมือนกันนี่ ทำไมเธอไม่หาล่ะ”

ฉวีเวยยิ้ม ในรอยยิ้มนั้นมีบางอย่างที่อธิบายไม่ถูกเจืออยู่

“ฉันไม่ใช่ผู้หญิงของดาวศูนย์กลาง อยู่ที่นี่ก็ไม่ได้รับความคุ้มครอง เลยไม่หาสุ่มสี่สุ่มห้าอยู่แล้ว”

นี่เป็นครั้งแรกที่เสิ่นหลีเยว่ได้ยินคำพูดแบบนี้

“งั้นเธอไปทำบัตรประจำตัวผู้หญิงของดาวหลวงที่ตลาดมืดก็ได้นี่”

รอยยิ้มบนใบหน้าฉวีเวยหายไป เธอมองเสิ่นหลีเยว่นิ่ง

“เธอเป็นผู้หญิงชนชั้นสูงเหรอ”

เสิ่นหลีเยว่ถูกมองจนรู้สึกไม่สบายใจนิดหน่อย

“เปล่า ฉันก็แค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง”

“ไม่ใช่ว่าใครก็ทำบัตรประจำตัวผู้หญิงของดาวศูนย์กลางได้หรอกนะ” น้ำเสียงของฉวีเวยสงบลง แต่แฝงแววพิจารณาอยู่เล็กน้อย “คิดว่าฉันไม่อยากทำหรือไง? ฉันทำไม่ได้ต่างหาก ฉันมาจากสหพันธรัฐเพื่อทำงาน แล้วเธอล่ะ?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป