【ห้ามลงจากเตียง!!】
เมื่อตัวอักษรสีเลือดลอยเด่นกลางอากาศ ยู่ยวน หดรูม่านตาวูบ ทั้งร่างแข็งค้างบนเตียงไม้ชื้นเย็น แม้แต่ลมหายใจยังหยุดนิ่งทันที
เธอเกิดใหม่!
ย้อนกลับมาสู่วันแรกที่อพาร์ตเมนต์วิปริตปรากฏ และผู้คนทั่วสารทิศ “นอนนิ่ง” เพื่อเอาชีวิตรอด
โลกบิดเบี้ยวใบนี้ แต่ละคนถูกจำกัดขังอยู่ในห้องแคบๆ
ยามค่ำ เตียงคือเกาะเดียวที่พึ่งพาได้ มีเพียงนอนหลับบนนั้น จึงผลิตเหรียญทองได้ และเหรียญทอง คือแต้มต่อเดียวสำหรับอัปเกรดประตู เสริมแนวป้องกัน และดิ้นรอดจากคมเล็บวิปริต
ชาติก่อน ยู่ยวนตายในเดือนที่สาม
สาเหตุไร้สาระสิ้นดี——
ตอนนางออกหาสิ่งของตอนกลางวัน มีคนยอดฝีมือไม่รู้จักชื่อคนหนึ่งชายตามองนางแวบหนึ่ง ผู้นั้นก็กลายเป็นที่อิจฉาของคนที่หมายปองยอดฝีมือนั้น
นางถูกคนผู้นั้นล่อให้สิ่งวิปริตมาข่วนประตูห้องพัง ก่อนตายอีกฝ่ายยังถ่มน้ำลายใส่หน้าเยาะหยัน “ตัวประกอบเดินเรื่องสมควรได้ความสนใจพระเอกเรอะ? พระเอกต้องวนเวียนอยู่กับนางเอกทะลุมิติแบบฉันเท่านั้น!”
“บ้าเหรอ?!”
ยู่ยวนสบถด่าทุ้มต่ำ
มีชีวิตใหม่ทั้งครา
นางต้องหาเหรียญทองอย่างบ้าคลั่ง ก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิต เหยียบพวกสวรรค์เลือกที่สมองป่วยพวกนี้ให้จมดิน!
ทันใดนั้น โถงทางเดินฝั่งตรงข้ามก็มีเสียงโวยวายตุ้นๆ ดังมา
“เชี่ย! ไอ้บ้าไหนเล่นตลก เอาน้ำรดเตียงกูเปียก!”
ยู่ยวนเผลอกลั้นหายใจ
ต่อมา นางได้ยินเสียงทึบหนักดังกระแทกบานประตู
ชายบ้าบิ่นห้องตรงข้ามยังไม่ทันรู้ตัวว่าภัยมาเยือน เปิดประตูดังกังวานลั่น ตะคอกใส่ความมืด “ดึกดื่นป่านนี้ เคาะหา...”
เคาะ?
พูดไม่ทันจบ
ชายที่เอะอะโวยวายพลันเหมือนถูกบีบคอ อากาศวังเวงไปชั่วขณะ จากนั้นคำด่ากลายเป็นเสียงกรีดร้องโหยหวน ปนเสียงเคี้ยวบดกระดูกชวนขยะแขยง
กลิ่นคาวเลือดข้นคลุ้งลอดช่องประตูเข้ามาในห้อง ยู่ยวนมือเท้าเย็นเฉียบ
ชาติก่อน ก็ไอ้หมอนี่ข้างนอกนั่นแหละที่ล่อของวิปริตมา ไม่เพียงตัวเองจบสิ้น ยังทำให้สิ่งนั้นวกวนหน้าประตูนางทั้งคืน
ตอนนั้นยู่ยวนเกือบกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ
นางฟังเสียงฝีเท้า กับ ๆ ของสิ่งวิปริตในโถงทางเดินทั้งคืน ไม่กล้าหลับตาลงเลย ผลลัพธ์คือเพราะไม่ได้หลับลึก วันรุ่งขึ้นเหรียญทองสักเหรียญก็ไร้
เริ่มเกมพลาด ไม่มีทุนพัฒนา จากนั้นก็ก้าวตามหลังตลอด ตกต่ำเป็นชนชั้นล่าง
แต่แท้จริงแล้ว คืนแรกสิ่งวิปริตฤทธิ์ยังถูกจำกัด แค่ไม่ลงจากเตียง ไม่อึกทึก ก็ปลอดภัย
ยู่ยวนกำผ้าห่มแน่น บังคับตนไม่ให้สนใจเสียงฝีเท้าประหลาดน่าขนลุกหลังประตู พยายามชินกับผ้าปูนอนชื้นและกลิ่นอับรอบตัว หลับตาลงนอน
กระทั่งวันรุ่งขึ้น เสียงแจ้งเตือนของระบบปลุกนางให้ตื่น
“ยินดีด้วย คุณผ่านคืนแรกอย่างปลอดภัย”
“เหรียญทอง +10”
ยู่ยวนตื่นขึ้น กดเรียกระบบเจ้าของห้องออกมาอย่างชำนาญ
【เจ้าของห้อง: ยู่ยวน】
【ที่พัก: ห้อง 12-003 ตึก 188 เขต 101】
【อสังหาฯ: ห้องซอมซ่อเลเวล 1 (ผลิตเหรียญทองได้ 0~10)】
【สินทรัพย์เหรียญทอง: 10】
【ช่องใช้สอย: 0】
【หมายเหตุ: อัปเกรดห้องต้องใช้ 20 เหรียญทอง】
กลับได้เหรียญทองขึ้นสูงสุด
ยู่ยวนมองเหรียญทองในบัญชี กำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้น แล้วรีบร้อนไต่ลงจากเตียง
กลางวันแรกของเกมสั้นมาก มีเพียงครึ่งชั่วโมงมีค่า
และชาติก่อน จางเฉียง ยอดฝีมือแห่งตึกอพาร์ตเมนต์นาง ก็คือวันนี้ที่ปลายสุดโถงทางเดิน เก็บกล่องสุ่มหายากของตึกนี้ได้กล่องเดียว เปิดได้ของเทพผลิตเหรียญทอง จากนั้นก็ทะยานฟ้า!
“ขอโทษด้วย ท่านยอดฝีมือจางเฉียง ชาตินี้กล่องสุ่มหายากเป็นของข้า!”
ยู่ยวนไม่รอช้าแม้เสี้ยววินาที พุ่งตัวออกไปโถงทางเดินทันที
โถงทางเดินตอนกลางวันยังคงมืดสลัว แสงไฟสีส้มแดงถูกเคลือบด้วยคราบเลือดจางไม่จางหาย นางวิ่งไปตามความทรงจำ สุดท้าย ณ ปลายทางที่เปลี่ยวที่สุดของโถง เห็นกล่องที่ลอยปริ่มครึ่งอากาศ เปล่งประกายเรืองรอง
ใช่มัน!
ยู่ยวนกระชากกล่องสุ่มเข้ามาในอกแน่น หันหลังวิ่งฉิว
พอดีมีคนแง้มประตูออกมาอย่างระมัดระวัง เห็นยู่ยวนผ่านมา “เฮ้ย! เด็กนั่น! หยุดนะ!”
ยู่ยวนไม่ชายตามอง พุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วราวสายลม
คนนั้นเดิมทีตั้งท่าจะยื่นมือขวาง แต่ตอนเห็นหน้าตายู่ยวนชัดๆ สายตากลับจ้องเขม็งแน่นิ่งกับใบหน้านาง
หน้าตาของยู่ยวนดูอ่อนกว่าวัย แม้แต่งตัวพื้นๆ ซอมซ่อ ก็ยังงามอย่างยิ่ง——
ผมหยักศกสีอ่อนเป็นลอนธรรมชาติพาดลงบ่า คางเรียวได้รูป ดวงตากลมโต ขนตายาวผิดธรรมดา ราวกับอายไลเนอร์ธรรมชาติ เวลาจ้องเขม็งคล้ายลูกเสือ ยิ่งให้รู้สึกน่ารักน่าชัง
จนเมื่อยู่ยวนปิดประตูดัง “ปั้ง” คนนั้นถึงเพิ่งได้สติ ลูบหลังศีรษะพึมพำกับตัวเอง
“เด็กนี่ก็ดูดีเกินไปหน่อย”
##
ภายในห้อง
“เฮือก... เฮือก...”
ยู่ยวนปรับลมหายใจให้สงบ สายตาเป็นประกายจ้องเขม็งกล่องสุ่มในอ้อมอก
วินาทีนี้ นางเหมือนเห็นภาพตัวเองนั่งเกลือกกองเงินกองทอง เหยียบพวกยอดฝีมือสูงส่งพวกนั้นอยู่ใต้เท้า!
กล่องเปิด แสงสว่างพลันอบอวลทั่วห้องเก่าคร่ำคร่าทันที!
【ยินดีด้วย คุณได้รับกล่องสุ่มแบบซ่อนเร้นหนึ่งเดียว: มาม่าโฆษณา!】
【คำอธิบายนิ้วทอง: ดูโฆษณาเมื่อใด เซอร์ไพรส์มาเมื่อนั้น! มาม่าโฆษณา คุณคู่ควรครอบครอง!】
“...หา?”
รอยยิ้มบนหน้ายู่ยวนแข็งค้างทันที
ชาติก่อน ท่านยอดฝีมือจางเฉียงเปิดได้ “จักรกลผลิตเงินขั้นเทพ” ไม่ใช่หรือ?
ของเทพที่นอนเฉยๆ ทุกวันมีเหรียญทองนับไม่ถ้วนนั่นน่ะ ทำไมถึงมือของนางกลายเป็น... ของประหลาดพรรค์นี้?
ยังไม่ทันได้คิดถ้วนถี่
ในอากาศว่างเปล่าก็พลันเด้งหน้าจอแสงขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยเนื้อพลาสติกถูกๆ ขึ้นมา
【ตรวจพบผู้ใช้ใหม่! จะดูโฆษณาวิดีโอ 30 วินาที เพื่อรับกล่องสุ่มของขวัญต้อนรับจาก”มาม่าโฆษณา” หรือไม่?】