“ว้าว พี่สาวคนนี้สวยจัง!”
เสียงของเธอดังขึ้น ทำเจียงฝูตกใจ
จะอธิบายยังไงดีนะ เสียงนี้ไม่ใช่เสียงที่เธอมีมาตั้งแต่เกิดแน่นอน มันใสซื่ออ่อนวัยเป็นพิเศษ เหมือนเสียงพากย์ตัวละครโลลิในการ์ตูนญี่ปุ่น
แถมยังดูเด็กกว่านั้นอีกนิด เสียงเล็กเสียงน้อยน่าเอ็นดู... พอฟังครั้งแรกอาจไม่ชิน แต่พอมองชุดตัวละครอีกสองสามที เจียงฝูก็รู้สึกว่าตัวเองยอมรับได้สบาย ๆ
ข้าวเหนียวปั้นก้อนทักทายเธอด้วยน้ำเสียงสดใสเปี่ยมพลัง “สวัสดี เล่นสักรอบไหม?”
“แข่งคะแนนรวมกัน คนแพ้แสดงความสามารถพิเศษ ดีไหม?”
“ได้ งั้นฉันปิดไมค์นะ” เจียงฝูรู้สึกว่าไม่มีอะไรจะพูดแล้ว จึงตอบตกลง จากนั้นทั้งคู่ก็ปิดไมค์เรียกคะแนน
ข้าวเหนียวปั้นก้อนไม่ได้มีคนส่งคะแนนเยอะเหมือนอันเยวี่ย เจียงฝูจึงไม่ได้คะแนนพุ่งแรงเหมือนรอบก่อน
【ซีพีของฉันกำลังทำเรื่องอย่างว่า อย่ามากวน ส่ง ปีกจันทราร่วง x1 ให้ ฝูฝู】(อาหารแมว 3000)
“ขอบคุณนะเบบี๋อย่ามากวน นี่เป็นเอฟเฟกต์ใหม่ที่ไม่เคยเห็นเลย”
เจียงฝูลุกขึ้นหมุนตัว ปีกที่ดูเหมือนจันทร์เสี้ยวสองดวงช่างงดงามราวกับฝัน
ชื่นชมจนพอใจแล้ว เจียงฝูก็กลับมานั่งหน้าโทรศัพท์ หน้าจอสั่นอีกครั้ง จรวดสีน้ำเงินพุ่งทะยานขึ้นฟ้าพร้อมทิ้งไอพ่นไว้เบื้องหลัง
【พาสไทม์ ส่ง แมวน้ำเงินหมายเลขหนึ่ง x1 ให้ ฝูฝู】(อาหารแมว 10000)
หืม?
เมื่อกี้เพิ่งบอกว่าให้เบามือหน่อยไม่ใช่เหรอ?
เจียงฝูจ้องเขม็ง
【พาสไทม์ ส่ง บีบแก้มน้อย ๆ x1 ให้ ฝูฝู】(อาหารแมว 99)
【พาสไทม์ ส่ง ปิดไมค์ด้วยมือ x1 ให้ ฝูฝู】(อาหารแมว 99)