ผู้พิทักษ์รัตติกาลแห่งต้าจิ่ง

ตอนที่ 6 รูปปั้นหินที่คอยแอบมอง

6 นาที· 1.3K คำ

ในลานบ้านยังไม่ทันได้จัดแต่ง

หญ้ารกร้างขึ้นระเกะระกะ สายลมพัดผ่าน ต้นไม้ใบหญ้าพลิ้วไหวดังซ่า

ในห้องไม่มีการจุดไฟ จ้าวหลี่นอนอยู่บนเตียงมีเสาสี่ต้น

ยาที่ดื่มเข้าไปมีฤทธิ์สงบจิตใจ นางหลับลึกมาก

เพียงแต่ร่างซีกซ้ายคล้ายแนบกับแผ่นน้ำแข็ง หนาวเย็นจนริมฝีปากนางซีดขาว

เสียงพึมพำอย่างคนเสียสติดังขึ้นข้างหู "หนีบผมข้าแล้ว"

ลมยามราตรีหวีดหวิวนอกหน้าต่าง พัดพาใบหญ้าและก้อนหินมากระทบบานหน้าต่าง

"หนีบผมข้าแล้ว" เสียงนั้นพึมพำไม่หยุด ค่อยๆ เดือดดาลขึ้น

บานหน้าต่างเปิดผางออก ลมพัดม่านเตียงสีครามปลิวกระพือ

มือซีดขาวข้างหนึ่งค่อยๆ ยื่นออกมาจากความมืด ไล่ไปทางจ้าวหลี่

……

"อะไรนะ เจ้าจัดให้แม่นางคนที่ท่านเสิ่นพากลับมาอยู่ที่เรือนฟางหลานหรือ"

ชายผู้หนึ่งซึ่งมือขวาขาดจากข้อมือ พุ่งตัวลุกขึ้นยืน

โต๊ะสี่เหลี่ยมเบื้องหน้าถูกดันดังเอี๊ยด ขวดเหล้าบนโต๊ะหล่นลงพื้นปังหนึ่ง

"เรื่องร้ายแล้ว เรื่องร้ายแล้ว!"

ชายแขนด้วนชื่อว่า ฉีไห่ หลังได้รับบาดเจ็บก็ห่างหายจากหน้าที่ รับตำแหน่งเฝ้าประตูเรือนพักคนชราในที่ทำการ

หลี่ก่วนซื่อมาหาเขาดื่มเหล้า พูดถึงเรื่องนี้ ไม่คิดว่าปฏิกิริยาจะรุนแรงถึงเพียงนี้

หลี่ก่วนซื่อตกใจ คิดร้ายอยู่ในใจ "มีสิ่งใดไม่สมควรหรือ"

"ไม่สมควรยิ่งนัก" ฉีไห่หน้าถมึงทึง เอ่ยด้วยน้ำเสียงหดหู่ "ที่นั่น มีผีสิง!"

"หา?"

"หาเช้าละ!" ฉีไห่เดินไปยังมุมห้อง ใช้มือเดียวยกดาบยาว "ไป ไปเรียกท่านหลูมา อย่าให้เกิดเรื่องใหญ่!"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป