เย่ขุยมองขาของจี้เหยี่ยนที่เดินกะเผลกข้างหนึ่ง ความรู้สึกผิดแทบจะท่วมท้นหัวใจ
ถ้าไม่ใช่เพราะช่วยเธอ พี่จี้ก็คงไม่ต้องกลายเป็นแบบนี้
“พี่รับใบชุนกับหน่อไม้ป่ามาแล้ว คราวหน้าอย่าเข้าป่าคนเดียวอีกนะ” จี้เหยี่ยนส่งตะกร้าคืนให้เธอ ในใจก็อดถอนหายใจเบา ๆ ไม่ได้
ในฐานะลูกพี่ลูกน้องของนางเอกอย่างเย่หร่าน เย่ขุยไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นตัวประกอบหญิงที่ถูกหยิบมาเปรียบเทียบ
ภารกิจของโลกนี้มีการช่วยเหลือเย่ขุยอยู่ด้วย
พ่อแท้ ๆ ของเย่ขุยเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเล็ก ส่วนแม่ก็แต่งงานใหม่ เธอไม่มีทั้งพ่อแม่และพี่น้อง จึงถูกตระกูลเย่ที่ให้ความสำคัญกับผู้ชายมากกว่าผู้หญิงรังเกียจอย่างยิ่ง
เธอทำงานมากที่สุด แต่ได้กินน้อยที่สุด จนอายุใกล้ยี่สิบแล้วก็ยังมีท่าทางขาดสารอาหาร ใบหน้าซูบซีดเหลือง
เย่ขุยถูกกล่าวถึงในมุมมองของเย่หร่านไม่บ่อยนัก ตอนแรกที่เย่หร่านถูกบีบให้แต่งกับเจ้าของร่างเดิม ก็มีเหตุผลมาจากเจ้าของร่างเดิมอ้างบุญคุณที่เคยช่วยเย่ขุย
หลังเย่หร่านแต่งงานกับเจ้าของร่างเดิมได้ไม่นาน เย่ขุยก็ถูกจับแต่งให้คนตัดไม้คนหนึ่ง
คนตัดไม้เคยมีภรรยาเสียชีวิตไปแล้วหนึ่งคน ที่เขาหมายตาเย่ขุยก็เพราะชอบใช้ความรุนแรงในครอบครัว และคนแถวนั้นไม่มีใครยอมยกลูกสาวให้แต่งกับเขา
ตระกูลเย่ให้ความสำคัญกับผู้ชายมากกว่าผู้หญิง เพื่อสินสอดก้อนโตที่จี้เหยี่ยนมอบให้ ถึงกับเกลี้ยกล่อมให้เย่หร่านซึ่งสามีเพิ่งหายตัวไปแต่งงานใหม่ พวกเขาย่อมไม่ยอมปล่อยเย่ขุยไปเช่นกัน
หลังแต่งกับสามีที่ใช้ความรุนแรง เย่ขุยก็มีชีวิตคู่ที่ย่ำแย่อย่างยิ่ง โดยเฉพาะเพราะจี้เหยี่ยนเคยช่วยเธอไว้ เธอจึงมักเอาผักป่ามาให้ ยิ่งทำให้คนตัดไม้ไม่พอใจ