คำแนะนำตัวของไต้จิงช่วยคลายความหวาดกลัวของทุกคนลงไปได้บ้าง
ก็หลังจากวันสิ้นโลก โลกเปลี่ยนแปลงไปมาก เรื่องที่สัตว์กลายพันธุ์มีจิตสำนึกได้นี้ ทุกคนก็รู้กันดีอยู่แล้ว
แต่พอรู้ว่าต้องเข้าไปในปากของไต้จิงเพื่อเดินทางกลับบ้าน ทุกคนก็ยังลังเลอยู่ดี...
ไต้จิงพูดขายตัวเองว่า "ฉันแปรงฟันมาแล้วนะ ใช้ยาสีฟันรสมินต์ด้วยล่ะ!"
พอพูดแบบนี้ ทุกคนก็หายกลัวกันหมด
มนุษย์บางคนน่ากลัวกว่าสัตว์กลายพันธุ์และซอมบี้เสียอีก วาฬน่ารักตัวนี้ไม่มีทางเป็นอันตรายแน่นอน
มีเพียงบางส่วนที่ยังลังเลอยู่ท้ายแถว คิดว่าจะรอรอบสองแล้วค่อยนั่งเรือกลับไปดีไหม
เผื่อสัตว์กลายพันธุ์ตัวนี้คลุ้มคลั่งขึ้นมากลางทางล่ะ ชีวิตคงไม่เหลือแน่ ๆ
เรื่องในประเทศมีเยอะมาก ทีมรัตติกาลยินดีช่วย จัดการได้จบในเที่ยวเดียว เฉินอี้เซวียนย่อมรู้สึกว่าได้เปรียบมหาศาล
ยากนักที่ทีมรัตติกาลจะใจดียอมช่วยเหลือขนาดนี้
ปากของไต้จิงยัดคนเข้าไปตรง ๆ ถึง 4,000 คน
คนที่ยังไม่ได้เข้าไปต่างแอบดีใจในใจ เหลืออีกพอดี 7,000 คน เรืออีกเที่ยวไปกลับก็คงมารับพวกตนกลับไปพอดี
แต่น่าเสียดาย...
ไป๋เยาเยาโยนฉลามยักษ์ออกมาเพิ่มอีกหลายตัว
ฉลามยักษ์มีนิสัยเย็นชา ต่อให้เป็นไป๋เยาเยาก็ยังพูดด้วยน้อยมาก
จอดนิ่งอยู่ริมฝั่งทะเล เปิดปากให้ทุกคนเข้าไป
2,000 คนสุดท้ายถึงกับตบขาด้วยความเสียดาย ฉลามตัวนี้ยังไงก็สู้วาฬเมื่อครู่ไม่ได้เลย!
ขณะที่กำลังลังเลว่าจะเข้าไปดีไหม
ไป๋เยาเยาตะโกนเสียงดังออกมาทันทีว่า "ใครที่ยังไม่เข้ามาในหนึ่งนาที ฉันจะไม่รอแล้วนะ อยากไปไหนก็ไปเองเถอะ!"