สือโถวพูดจบ แล้วก็หันกลับไปมองลู่ลู่
ลู่ลู่ไม่พอใจขึ้นมาทันที "เรื่องฉันไม่เกี่ยวเลยนะ ฉันไม่ได้เพิ่งเริ่มมาสวมมาสก์หน้า ต้องเป็นพี่อ้วนแน่ ๆ มาสก์หน้าที่เยาเยาซื้อให้ฉัน เกือบจะถูกเขาใช้จนหมดแล้ว!"
พี่เยาไม่โต้เถียง พูดยิ้ม ๆ ด้วยอารมณ์ดีว่า "ก็ฉันผิดหรือไง! หลัก ๆ คือคนเราโตแล้ว ต้องดูแลตัวเองไม่งั้นไม่ไหว"
ทุกคนอึ้งไปสองวิ อาต้ายจู่ ๆ ก็พูดขึ้นว่า "พวกเรากองทัพรัตติกาล ไม่ว่า อายุเท่าไร ก็ยังสาวเสมอ"
เค่อเค่อเพ่ยฉีรีเริ่มเอ่ยปากชมอาต้ายทันที
ลู่ลู่ก็ชูนิ้วโป้งด้วย แล้วพูดว่า "เด็กดี พี่สาวชอบฟัง พูดอีกสิ!"
เรื่องของอายุ ไป๋เยาเยาไม่อยากพูดออกมาสักคำ แต่ก็ถูกถามจัง ๆ เข้าจนได้!
"18 ปีเนี่ยนะ พี่เยาขาดทุนย่อยยับเลย พี่เยาเพิ่งจะ 6 ขวบเองต่างหาก! ฮ่า ๆ ๆ!" ลิงตบเข่าตัวเองเบา ๆ แล้วยังเอื้อมมือไปลูบผมเปียของไป๋เยาเยาด้วย!
อีกวินาทีถัดมา ลิงก็ไปโผล่อยู่บนฟ้าแล้ว
ลิงไม่กลัวเลย เพราะที่นี่คือทะเล ฐานะเป็นผู้มีพลังพิเศษสายน้ำ การมีหน้าตาแบบนี้สำคัญหน่อย
มันเรียกพลังน้ำม้วนเล็ก ๆ ออกมา ยืนอยู่บนเสาน้ำ ตื่นเต้นกับทุกคน โบกมือลา ดูโดดเด่นมาก
บังเอิญมาเจอไต้จิงแหวกว่ายกลับมา แถมยังคิดว่าลิงเล่นอยู่ ทะลึ่งตีเสาน้ำให้แตก ซวยหมดหล่อกระเด็นลงน้ำอย่างน่าอาย
ด่าทอแล้วก็ว่ายขึ้นฝั่ง
ทุกคนเพิ่งยิ้มและหัวเราะได้ ลิงก็หัวเราะด้วย ชอบเห็นทุกคนมีความสุข อุตส่าห์รับเตะไปหนึ่งก้าว แต่แลกกับรอยยิ้มของทุกคน มันก็คุ้มค่า