ยังไม่ทันถึงสองวินาที สุนัขกลายพันธุ์ทั้งหมดก็เหมือนบ้าคลั่ง ทิ้งคู่ต่อสู้ตรงหน้า แล้วคำรามพร้อมพุ่งเข้าหาหมาตัวน้อย ขนตั้งชันราวกับโดนซ้อนบัฟความโกรธห้าหกเจ็ดแปดชั้นยังไงยังงั้น!
หมาตัวน้อยเห็นสภาพแบบนั้น ร้องโหยหวนหนึ่งครั้ง แล้วหันหลังวิ่งไปหลบหลังไป๋เยาเยา สีหน้าเหมือนกำลังบอกว่าเจ้าของ มีหมามารังแกฉัน
ไป๋เยาเยา: d(ŐдŐ๑)
ไป๋เยาเยารีบหยิบปืนออกมาอย่างรวดเร็ว แล้วโยนให้เพื่อนร่วมทีมสองสามคน ไม่เช่นนั้นสุนัขกลายพันธุ์เยอะขนาดนี้จะสู้ยังไง!
ถึงเสียงปืนจะดึงดูดซอมบี้มาเพิ่มก็ไม่เป็นไร ซอมบี้สู้ง่ายกว่าสุนัขกลายพันธุ์อยู่ดี!
การใช้ปืนเป็นทักษะพื้นฐาน ทุกคนยิงแม่น ผ่านไปไม่นาน สุนัขกลายพันธุ์ก็เริ่มต้านทานไม่ไหว
สุนัขกลายพันธุ์มีสติปัญญา อย่างน้อยก็ฉลาดกว่าหมาตัวน้อย พอเห็นพวกตัวเองบาดเจ็บล้มตายมากมาย ก็ไม่ลังเลถอยหนีทันที
แต่ถึงจะหนีไปท่ามกลางฝนกระสุน ก็ยังไม่ลืมหันมาคำรามใส่หมาตัวน้อยอย่างดุร้ายอยู่สองสามครั้ง เหมือนคนข่มขู่กันก่อนไป ดูแล้วตลกดี
จนสุนัขกลายพันธุ์ทั้งหมดจากไปแล้ว หมาตัวน้อยถึงได้วิ่งออกมาจากด้านหลังไป๋เยาเยาอีกครั้ง แล้วเริ่มเห่าโหวกเหวกโวยวายรอบใหม่
แสดงสำนวน "หมาได้ไม้" ออกมาได้อย่างเต็มที่! ไป๋เยาเยากังวลว่าหมาตัวน้อยจะเรียกสุนัขกลายพันธุ์กลับมาอีก จึงรีบตะโกนเรียกมันกลับมา อยากจะเข้าไปปิดปากหมานั่นจริง ๆ!