ไป๋เยาเยานอนหลับสบายมาก ฝันเห็นสัตว์กลายพันธุ์ย่างเนื้อให้กินทั้งคืน พอตื่นขึ้นมา หมอนยังเปื้อนน้ำลายเล็กน้อย
เธอยิ้มแห้งๆ ขยี้คอเบาๆ แล้ววาร์ปออกจากมิติส่วนตัว ลู่ลู่ตื่นแล้ว แต่ไม่เห็นอยู่ในเต็นท์
ไป๋เยาเยากำลังแปลกใจว่า คนที่ชอบนอนตื่นสายอย่างลู่ลู่ตื่นเช้าได้ยังไง พอออกจากเต็นท์มาก็เห็นทุกคนล้อมเสี่ยวหมี่ไว้ หัวเราะอย่างมีความสุข
เธอกำลังจะเดินเข้าไปถาม แต่ลิงวิ่งมาหาเธอก่อน
"พี่เยา นอนหลับสบายไหม?" ลิงถามทั้งที่มีถุงใต้ตาดำคล้ำ
ไป๋เยาเยานึกถึงเนื้อที่กินในฝัน เลยตอบไปว่า "สบายดี แล้วนายเป็นอะไรไป หน้าแบบนี้ อดนอนเหรอ?"
"ฉันนอนไม่หลับ เกือบโดนกลิ่นเหม็นคลุ้งจนตาย!" ลิงพูดอย่างน้อยใจ
ไป๋เยาเยานึกขึ้นได้ว่าเสี่ยวหมี่กับลิงอยู่เต็นท์เดียวกัน เธอยิ้มเขินๆ แล้วถอยหลังหนึ่งก้าวอย่างเป็นธรรมชาติ ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
"พี่เยา ฮ่าๆๆ ฉันมีพลังพิเศษใหม่แล้ว!" เสี่ยวหมี่เห็นไป๋เยาเยาก็วิ่งออกมาจากกลุ่มคนอย่างตื่นเต้น
ไป๋เยาเยาตะลึง! น้ำพุมีฤทธิ์ขนาดนี้ด้วยเหรอ! หลังจากตะลึงไปครู่หนึ่ง เธอก็พูดอย่างตื่นเต้นเช่นกัน "ดีมาก! ฮ่าๆ ในที่สุดก็สมใจอยากสักที! พลังอะไร?"
"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ไม่เห็นเคยเห็นใครมีมาก่อน" เสี่ยวหมี่พูดพลางยื่นมือออกไป ฝ่ามือมีแสงสว่างจ้าเกิดขึ้น
ไป๋เยาเยาพยายามอย่างที่สุดที่จะห้ามมุมปากตัวเองไม่ให้ยกยิ้ม พลังแสงที่เธอเฝ้าฝันถึง มาถึงแล้ว!