"พี่ชาย เมื่อกี้พวกนายฆ่าซอมบี้อยู่บนถนน ผมเห็นหมดเลย สุดยอดจริง ๆ!"
พี่ใหญ่ที่พูดเมื่อครู่นี้ดูท่าทางเป็นกันเองสุด ๆ พอทุกคนเดินเข้าไปในโรงงาน เขาก็อดที่จะชมเสียงดังไม่ได้
ไป๋เยาเยาสำรวจสภาพภายในโรงงาน ห้องนี้คนไม่เยอะ ส่วนใหญ่เป็นผู้มีพลังพิเศษ น่าจะเป็นทีมรบทั้งหมด
"เกินไปหน่อยนะพี่ พวกคุณนี่เป็นยังไง?" ลิงออกไปทำความรู้จักตามนิสัย
"ที่นี่คือฐานที่มั่นของคนฮว๋ากั๋วเรา พี่ชาย พวกเกาหลีน่ะกีดกันคนนอกสุด ๆ เริ่มไล่ล่าคนชาติเราแล้ว อยากร่วมทีมกับพวกเราไหม?
แก่นคริสตัลเราแบ่งตามผลงาน เรามีเมล็ดพันธุ์ พลังไม้ก็เยอะพอ กินข้าวอาจจะไม่อร่อยเท่าไหร่ แต่ให้ผู้มีพลังพิเศษอิ่มท้องไม่ใช่ปัญหา
แล้วพวกคุณยังพาเด็กน้อยมาด้วย พันธมิตรฮว๋ากั๋วเราก็มีคนธรรมดาอยู่ พอผู้มีพลังพิเศษออกไปสู้ซอมบี้ เขาก็ช่วยดูแลเด็กได้!"
ลิงมองไปที่เพ่ยฉี เห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีเจตนาร้าย ก็คุยต่อได้ และชี้ไปที่ไป๋เยาเยาโดยตรง พูดว่า "นี่คือหัวหน้าของพวกเรา!"
หัวหน้าพันธมิตรฮว๋ากั๋วอีกฝ่ายสีหน้าแข็งไปเล็กน้อย คิดว่าเป็นการพูดเล่น "พี่ชาย นายตลกจังนะ"
ไป๋เยาเยาไม่อยากเสียเวลาโบกมือ "พวกคุณอยากกลับฮว๋ากั๋วไหม?"
"หนูน้อย ลุงมีอมยิ้มให้หนึ่งอัน ช่วงนี้ใครไม่อยากกลับฮว๋ากั๋ว ใครไม่อยากกลับบ้าน? ที่นี่มีแต่พวกสารเลว นอกจากต้องสู้กับซอมบี้ ยังต้องสู้กับพวกมันอีก!