ไป๋เยาเยาเปิดแอป 1988 ก่อนอื่นก็บอกตำแหน่งคลังสินค้าให้เจ้าของร้านในชั้นวางสินค้าทราบ จากนั้นก็สั่งซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสเนื้อวัวตราช้างเผือกจำนวน 50,000 ถ้วย
ส่วนอาหารสำเร็จรูปอื่น ๆ ในแคว้น R เคยตุนไว้แล้ว ซื้อมาไม่น้อย จึงไม่ได้ตุนเพิ่มเป็นจำนวนมาก แค่ซื้อรสชาติที่ตัวเองและพวกพ้องชอบกินเพิ่มอีกนิดหน่อย
ส่วนเสื้อผ้า หาแบบที่คล้ายกับชุดรบ สั่งตัดทุกไซส์อย่างละหนึ่งหมื่นชุด
เสื้อผ้าสำหรับใส่ในชีวิตประจำวันก็แบ่งประเภท ตั้งแต่ชุดบอดี้สูทสำหรับเด็กทารกจนถึงเสื้อแจ็กเก็ตสำหรับผู้สูงอายุ ก็เก็บไว้บ้าง ส่วนใหญ่เป็นชุดกีฬา และก็มีแนวลำลองบ้าง
ชุดกันแดด ชุดกันหนาว เสื้อกันฝน รองเท้าบู๊ตกันฝน ก็อย่างละหนึ่งหมื่นชุดเหมือนกัน
จากนั้นก็กลับไปที่หน้าหลักของแอป เริ่มดูสินค้าแนะนำ
ช็อกโกแลตเหรอ? ซื้อ!
เหล้าและบุหรี่ระดับไฮเอนด์เหรอ? ซื้อ!
ผ้าอ้อมเด็กเหรอ? ซื้อ!
น้ำบัคธอร์นเหรอ? ซื้อ!
ไม้เบสบอลเหรอ? ซื้อ!
กระดาษ ปากกา สมุดสารพัดชนิด? ซื้อ!
ลำโพงใหญ่? ซื้อ!
สมุนไพรจีนนานาชนิด? ซื้อ!
...
ไป๋เยาเยาไล่ดูทุกอย่างที่ขาดตกบกพร่อง ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตามที่อาจจะได้ใช้ ซื้อหมดทุกอย่างโดยไม่พลาดสักชิ้น
การจ่ายเงินไม่จำกัดมันสนุกสุด ๆ ถึงขนาดที่เพ่ยฉีรับพัสดุจนตัวชาไปหลายวัน ไม่รู้ว่าพี่เยากำลังจะทำอะไร
(|| ゚Д゚)
หรือว่าจะไม่คิดจะใช้ชีวิตต่อแล้ว หรือยังไง?
เพ่ยฉีรีบโอนเงินทั้งหมดที่มีให้ไป๋เยาเยา กลัวว่าจะไปขัดขวางเรื่องใหญ่ของพี่เยา