ความจริงแล้ว การตามตื๊อหานฉงไม่เลิกรานนี่มันโง่ชัด ๆ
ลู่ฝานตัดสินใจเดินลงเขา หานฉงจึงขับรถสปอร์ตสีแดงตามหลังเขามาอย่างไม่รีบร้อน
เธอมีเส้นสายกว้างขวางจนน่าตกใจในเมืองเทียนอวิ๋น ระหว่างทางเจอรถของคนรู้จักหลายคัน พวกเขาโผล่หน้ามาถามว่ากำลังทำอะไร เธอก็ตอบทันทีว่า กำลังไปส่งคู่หมั้นของหานอิ่งลงเขา
พอเธอเที่ยวประกาศไปตลอดทาง ลู่ฝานก็ปวดหัวจนแทบระเบิด สุดท้ายทนไม่ไหว ต้องยอมขึ้นรถของหานฉงแต่โดยดี
“พี่สาว จำเป็นต้องทำให้คนทั้งเมืองรู้กันหมดเลยหรือไง?”
หานฉงเหยียบคันเร่งเบา ๆ มุมปากประดับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
“ไม่ช้าก็เร็วทุกคนก็ต้องรู้อยู่ดี บอกเร็วหรือช้าก็ไม่ต่างกัน”
ลู่ฝานนวดหว่างคิ้ว “ผมพูดไปกี่รอบแล้วว่ามาที่นี่เพื่อถอนหมั้น”
“พอได้เจออิ่งเอ๋อร์กับตาตัวเอง เดี๋ยวความคิดก็เปลี่ยนแน่”
“สถานะของเราต่างกันราวฟ้ากับเหว ผมจะมีคุณสมบัติอะไรไปเกาะตระกูลหานได้ล่ะ”
“อย่าดูถูกตัวเองสิ คุณเป็นศิษย์ถ่ายทอดวิชาเพียงคนเดียวของหมอเทวดาจงเชียวนะ”
“แต่ในกระเป๋าผมไม่มีเงินสักแดง จนกรอบเลย”
“แล้วไงล่ะ ตระกูลหานของเราไม่ได้ขาดเงิน คุณก็อยู่สบาย ๆ เป็นหนุ่มเกาะผู้หญิงไปก็พอ”
ลู่ฝานขมวดคิ้วทันที “อย่าพูดเหลวไหล ผมไม่คิดจะเกาะผู้หญิงกิน!”
“งั้นฉันออกเงินเปิดคลินิกให้คุณสักแห่ง ฝีมืออย่างคุณ หาเลี้ยงชีพด้วยวิชาแพทย์ได้สบาย”
“เอาเถอะ พอเรื่องนี้ก่อน!”
ลู่ฝานกอดอกเอนหลังพิงเบาะ หลับตาทำทีพักผ่อน
เขาเดาไม่ออกจริง ๆ ว่าผู้หญิงอย่างหานฉงกำลังคิดจะทำอะไรกันแน่
ตามหลักแล้ว เด็กหนุ่มยากจนอย่างเขาหอบสัญญาหมั้นเก่ามาถึงบ้าน ตระกูลหานควรทำหน้าบึ้งแล้วไล่กลับไปถึงจะถูก แต่หานฉงกลับกระตือรือร้นเกินเหตุ!
อย่างไรเธอก็เป็นอาสาวแท้ ๆ ของหานอิ่ง จำเป็นต้องผลักหลานสาวตัวเองลงหลุมไฟด้วยหรือไง?
รถแล่นไปอย่างราบรื่นราว 10 นาที จู่ ๆ ความเร็วก็ลดลงช้า ๆ
ลู่ฝานลืมตาขึ้น เห็นเหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผากของหานฉง ใบหน้าซีดเผือด มือข้างหนึ่งกดท้องน้อยแล้วนวดเบา ๆ
“ดูท่าทางทรมานขนาดนี้ มื้อเย็นไม่ต้องฝืนแล้ว หาที่พักสักหน่อยเถอะ”
ลู่ฝานเป็นหมออยู่แล้ว จึงมองออกตั้งแต่แรกว่าเธอปวดประจำเดือนเรื้อรัง
“ไม่เป็นไร คุณลงไปซื้อไอบูโพรเฟนมาให้ฉันกล่องหนึ่งก็พอ”
หานฉงจอดรถหน้าร้านขายยา แล้วทิ้งตัวลงบนเบาะ ความเจ็บปวดทำให้ใบหน้าบิดเบี้ยว
“กินยาแก้ปวดก็แค่บรรเทาอาการ ไม่ได้รักษาที่ต้นเหตุ ทางที่ดีไปโรงพยาบาลตรวจให้ละเอียดเถอะ”
“ฉันไปโรงพยาบาลมาทุกแห่งแล้ว แต่รักษาให้หายขาดไม่ได้ ทุกเดือนต้องทรมานแบบนี้ รีบไปซื้อยามาเถอะ”
ลู่ฝานไม่พูดต่อ เปิดประตูลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในร้านขายยา
ห้านาทีต่อมา เขาก็เปิดประตูฝั่งคนขับ
“ลงจากรถ”
หานฉงชะงัก “ยาอยู่ไหน?”
“อย่าลืมสิ ผมเป็นหมอ ผมช่วยปรับอาการนี้ให้คุณได้”
ลู่ฝานยื่นมือประคองเธอ ทั้งคู่เดินเข้าโรงแรมที่อยู่ติดกับร้านขายยา
สีหน้าของหานฉงยิ่งดูแย่ลงเรื่อย ๆ
เธอเป็นอาสาวของหานอิ่ง แต่กลับเข้าโรงแรมกับคู่หมั้นของหลานสาว ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไปจะดูเป็นยังไง?
แต่ความปวดบิดในท้องน้อยรุนแรงจนทนไม่ไหว ตอนนี้เธอแค่อยากหาเตียงนอนราบลงไป
ลู่ฝานประคองเธอเข้าไปในห้อง หานฉงล้มตัวลงบนเตียง กุมท้องขดเป็นก้อน เหงื่อเย็นไหลลงมาตามแก้มไม่หยุด
“ลู่ฝาน… เอาเป็นว่าช่างเถอะ คุณไปซื้อยาแก้ปวดให้ฉันดีกว่า”
“ผมบอกแล้วไงว่าเป็นหมอ อาการปวดประจำเดือนของคุณเป็นโรคเรื้อรังที่เป็นมาหลายปีแล้ว คุณอยากทรมานแบบนี้ทุกเดือนหรือไง?”
ความหมายแฝงชัดเจนมาก เขารักษาให้หายได้
หานฉงลังเล “คุณ… ทำได้จริงเหรอ?”
“เมื่อกี้คุณยังเชื่อฝีมือการรักษาของผมอยู่เลยไม่ใช่หรือไง?”
ลู่ฝานหยิบเข็มเงินที่ซื้อจากร้านขายยาออกมา ฆ่าเชื้ออย่างง่าย ๆ “ต้องถอดเสื้อนอกก่อน”
“ถอดเสื้อ?” หานฉงลำบากใจขึ้นมาทันที
“อย่าคิดฟุ้งซ่าน ผมจะฝังเข็มให้คุณ จะฝังเข็มผ่านเสื้อผ้าได้ยังไง?”
พูดตามตรง ในใจหานฉงไม่เชื่อลู่ฝานเลยสักนิด
เขายังหนุ่มเกินไป ถ้าเป็นหมอเทวดาจง เธอคงร่วมมือโดยไม่ถามสักคำ
“คุณคิดจะปล่อยให้ปวดแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ เหรอ?”
ความปวดบิดถาโถมมาเป็นระลอก แค่ขยับท้องน้อยนิดเดียวก็เจ็บเหมือนถูกมีดกรีด หานฉงทนไม่ไหวแล้ว จึงตอบเสียงแผ่ว “ก็ได้”
เมื่อได้รับอนุญาต ลู่ฝานก็ลงมือฝังเข็มด้วยจิตใจของแพทย์ที่บริสุทธิ์ ไม่มีความคิดอื่นเจือปนแม้แต่น้อย
“อืม… อือ~”
เข็มแรกปักลงไป หานฉงกัดริมฝีปากแน่น
ความเจ็บแปลบตอนเข็มแทงเข้าไปหายวับในชั่วพริบตา จากนั้นความอบอุ่นที่ไหลเวียนคล่องตัวก็ผุดขึ้นในท้อง ทำให้เธอสบายจนอดครางออกมาไม่ได้
ลู่ฝานอธิบายเสียงเบา “แพทย์แผนจีนกล่าวว่า หากเจ็บแปลว่าไม่ไหลเวียน เมื่อไหลเวียนดีก็ไม่เจ็บ อาการปวดประจำเดือนส่วนใหญ่เกิดจากลมปราณติดขัดและเลือดคั่ง ทำให้เลือดประจำเดือนไหลออกมาไม่สะดวก ตอนแรกไม่ใส่ใจ พอปล่อยไว้นานเข้าก็กลายเป็นโรคเรื้อรัง ต้องค่อย ๆ คลายการอุดตัน”
ระหว่างพูด เข็มเงินหลายเล่มก็ปักลงตามจุดต่าง ๆ อาการปวดท้องของหานฉงบรรเทาลงอย่างเห็นได้ชัด
“วิชาฝังเข็มของคุณรักษาอาการปวดประจำเดือนของฉันให้หายขาดได้ไหม?”
“ไม่มีปัญหา วิชาฝังเข็มเฉพาะของเขาฉี่หยวนผสานกับการนวด แค่ 7 คอร์สก็รักษาให้หายขาดได้”
“อ๊ะ! คุณทำอะไรน่ะ?”
หานฉงร้องตกใจขึ้นมาทันที เมื่อสัมผัสได้ถึงฝ่ามือที่แตะลงบนท้องน้อยอย่างชัดเจน
“ผมบอกแล้วว่าต้องนวดด้วย วางใจเถอะ นับตามลำดับแล้วคุณเป็นผู้ใหญ่ ผมไม่มีความคิดเหลวไหลหรอก”
หานฉงรู้สึกขัดใจอยู่บ้าง
“อะไรนะ? พี่สาวอย่างฉันยังไม่เข้าตาคุณอีกเหรอ? ถึงฉันจะอายุมากกว่าหน่อย แต่คนตามจีบมีตั้งเยอะนะ”
“ไม่ใช่อย่างนั้น!”
ลู่ฝานรีบเปลี่ยนเรื่อง “พี่ ผมช่วยรักษาโรคเรื้อรังนี้ให้ พี่ช่วยผมสักเรื่องได้ไหม?”
“เรื่องสัญญาหมั้นนั่นเหรอ?”
“ใช่!”
“วางใจเถอะ ต่อให้คุณไม่พูด ฉันก็คิดจะช่วยอยู่แล้ว เรื่องนี้ยกให้ฉันจัดการ!”
“พูดแล้วห้ามคืนคำนะ!”
ลู่ฝานกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที มือที่นวดอยู่ก็ยิ่งตั้งใจขึ้น ฝีมือนวดเฉพาะตัวลงสัมผัสร่างกาย ทำให้หานฉงสัมผัสได้ถึงความสบายที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
ฝังเข็มกับนวดรวมกันนานถึง 15 นาที อาการปวดท้องของหานฉงก็หายไปอย่างสิ้นเชิง ใบหน้ากลับมามีสีเลือดฝาด ในแววตายังมีความรู้สึกเสียดายที่ยังไม่เต็มอิ่มอยู่หลายส่วน
“พี่ พูดกันตามตรง พี่ก็ควรหาแฟนได้แล้วนะ”
ลู่ฝานโยนเข็มเงินที่ใช้แล้วลงถังขยะ หานฉงสวมเสื้อผ้าเรียบร้อย ก่อนจะเหลือบมองเขา “คุณหมายความว่ายังไง?”
“แพทย์แผนจีนให้ความสำคัญกับการปรับสมดุลหยินหยาง เรื่องนี้ก็สำคัญต่อการบำรุงร่างกายเหมือนกัน…”
“พอเลย ไม่ต้องมาสอนฉัน จัดการเรื่องยุ่ง ๆ ของตัวเองให้เรียบร้อยก่อนเถอะ!”
เธอเหลือบมองลู่ฝาน ลู่ฝานรีบพยักหน้า “ได้ จัดการเรื่องของผมก่อน!”
“ตอนนี้ฉันจะโทรหาหานอิ่ง วันนี้พวกคุณสองคนจะได้เจอกัน ทำความรู้จักกันไว้”
“พี่ เรื่องนี้ไม่จำเป็นหรอกมั้ง?”
“อย่ากังวลไปเลย หานอิ่งไม่ใช่ผู้หญิงที่ดูถูกคนจนหรอก มีฉันช่วยออกความคิดให้ รับรองว่าเธอต้องหวั่นไหวกับคุณ”
พอลู่ฝานได้ยิน สีหน้าก็พลันเคร่งขรึม
“พี่ แบบนี้ไม่ยุติธรรมนะ พี่กลับคำชัด ๆ เลย”
“คุณไม่ได้ขอให้ฉันช่วยหรอกหรือ?”
“ผมขอให้พี่ช่วยถอนหมั้น ไม่ได้ขอให้พี่จับคู่ผมกับหานอิ่ง!”
“ถอนหมั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ!”
หานฉงยืนกรานหนักแน่น ลู่ฝานโกรธจนมุมปากกระตุก “คุยกันไม่รู้เรื่องสักครึ่งประโยค งั้นการหมั้นนี้ ผมจะถอนให้ได้ ไม่ว่ายังไงก็ต้องถอน ผมไปล่ะ!”
“ถ้าคุณกล้าก้าวออกจากห้องนี้แม้แต่ก้าวเดียว ฉันก็ทำให้คุณเข้าไปนอนในคุกได้”
“ขู่ผมเหรอ? ขอโทษที วิธีนี้ใช้กับผมไม่ได้”
“งั้นเหรอ? ในโรงแรมมีกล้องวงจรปิดอยู่ทุกที่ ฉันแค่แจ้งตำรวจว่า คุณวางยาและคิดจะลวนลามฉัน คุณคิดว่าจะแก้ตัวไหวไหม?”
ลู่ฝานอัดอั้นตันใจสุด ๆ!
เมื่อครู่เขาเป็นคนประคองหานฉงเข้าห้อง ถ้าดูแค่ภาพจากกล้องวงจรปิด ต่อให้มีปากสักกี่ปากก็อธิบายให้กระจ่างได้ยาก!