หลังเหยาเซวียนจัดการฉีหย่วนเรียบร้อย เรื่องราวก็จบลงชั่วคราว
หวังเผิงยืนอยู่ตรงมุมห้อง สีหน้าหม่นคล้ำ จ้องเย่เฉินด้วยแววตาเปี่ยมความแค้นเจือความหวาดกลัวอยู่หลายส่วน
“เย่เฉินบัดซบนั่น ไปรู้จักกับเหยาเซวียนตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”
เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะควบคุมได้อีกต่อไป เขาต้องรีบแจ้งสถานการณ์ให้หลินเทียนโยวทราบ แล้วปรึกษากันว่าจะรับมืออย่างไรต่อ
ฉวยจังหวะที่ไม่มีใครสังเกต หวังเผิงก็พาซูเจียวแอบออกไป
เมื่อทุกคนแยกย้ายกันไป เหยาเซวียนก็สั่งให้ลูกน้องกลับไป ก่อนเดินมาหาเย่เฉินกับพวกพ้องพร้อมรอยยิ้มยั่วยวน
“เย่เฉิน ดูไม่ออกเลยนะว่าฝีมือของคุณไม่เลวเลย”
“บอดี้การ์ดของบริษัทเราทุกคนผ่านการฝึกอย่างเป็นระบบจากบริษัทรักษาความปลอดภัยชั้นนำของประเทศ แต่ละคนฝีมือไม่ธรรมดา”
ตอนนี้ความอยากรู้อยากเห็นที่เหยาเซวียนมีต่อเย่เฉินพุ่งถึงขีดสุดแล้ว
เขารู้วิชาแพทย์ แม้แต่ฉินไห่หยวน หมอชื่อดังระดับปรมาจารย์ ยังให้ความเคารพเขาอย่างยิ่ง
เขาดูฮวงจุ้ยเป็น เข้าใจการจัดวางหยินหยาง เพียงมองแวบเดียวก็เห็นปัญหาของวิลล่าในโครงการหยกมังกร ทั้งยังแก้ไขและพลิกผังได้ในคราวเดียว เปลี่ยนเคราะห์ร้ายให้กลายเป็นดี
ด้านของเก่าและอัญมณี เขามีความรู้ลึกซึ้งและประสบการณ์เหนือกว่าผู้เชี่ยวชาญกับนักวิชาการมากมาย
ตอนนี้ฝีมือการต่อสู้ของเขาก็เรียกได้ว่าเป็นยอดฝีมือในโลกสามัญแล้ว
ข้อดีมากมายขนาดนี้ แค่หยิบออกมาสักอย่างก็เพียงพอให้เขาโดดเด่นเหนือผู้คน