“เชี่ย! พลิกล็อกแล้ว!”
“หยกหวงจากเหอเถียนชั้นเลิศ เนื้อหยกใสจัดจนน่าตกใจ เกือบจะถึงระดับเนื้อแก้วแล้วมั้ง”
“จำได้ว่าหลายปีก่อนมีคนขุดได้หยกหวงจากเหอเถียนชั้นเลิศเหมือนกัน เป็นเนื้อน้ำแข็งชั้นสูง จู๋ซีกรุ๊ปซื้อไปในราคาสูงถึง 30 ล้าน”
“ก้อนนี้สภาพสมบูรณ์ เนื้อหยกใสเป็นอย่างมาก แถมยังดีกว่าก้อนเมื่อหลายปีก่อนอีก ผมว่าขายได้อย่างน้อย 40 ล้าน”
ทุกคนอดสูดหายใจเฮือกใหญ่ไม่ได้ 40 ล้านงั้นหรือ?
สายตาที่มองเย่เฉินกับพวกเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา พวกเขาไม่ได้อิจฉาที่หยกหวงจากเหอเถียนชั้นเลิศก้อนนี้มีมูลค่าถึง 40 ล้าน
แต่ริษยาที่เย่เฉินใช้เงินแค่ 3 ล้านก็ได้มันมาแล้ว
“ว้าว เย่เฉิน นายเก่งจังเลย!”
หลินชิงอีตื่นเต้นจนเขย่งปลายเท้าหอมแก้มเย่เฉินดังจุ๊บ พอหอมเสร็จถึงนึกได้ว่าหลินเทียนหนานยังอยู่ข้าง ๆ จึงรีบยกมือปิดแก้มอย่างเขินอาย แล้วหลบไปอยู่ด้านหลังเย่เฉิน
“แค่ก… แค่ก เย่เฉิน ทำได้ดีมาก”
หลินเทียนหนานเห็นท่าทางเล็ก ๆ น้อย ๆ ของหลินชิงอี ก่อนจะมองเย่เฉิน แล้วรู้สึกว่ากระดูกสันหลังที่ถูกกดจนค้อมงอมาตลอด วันนี้ในที่สุดก็ได้ยืดตรงเสียที
สายตาที่มองฉุยจื้อกับหวังเผิงก็เต็มไปด้วยความมั่นใจ
ต้องยกให้ลูกสาวคนโปรดของฉันจริง ๆ เย่เฉินคนนี้เป็นลูกเขยที่ถูกใจฉันที่สุด!
ตอนนั้นหวังเผิงโมโหจนแทบขยี้โทรศัพท์มือถือแตก ดวงตาแดงก่ำ จ้องเย่เฉินด้วยความเกลียดชัง ก่อนกัดฟันพูดว่า “บ้าเอ๊ย เย่เฉินดวงดีเก็บของดีได้อีกแล้ว”