ปราบมารฟันอสูร เคล็ดวิชาถึงพร้อมในพริบตา

ตอนที่ 21 เราพบกันอีกแล้ว!

7 นาที· 1.5K คำ

บทที่ 21 เราพบกันอีกแล้ว!

ใจกลางหุบเขา

บนเกี้ยวขนาดมหึมา

วานรเฒ่าแยกเขี้ยว ก่อนจะฉีกยิ้มขึ้นมาอย่างกะทันหัน

การยึดครองพื้นที่แห่งหนึ่งในเขตเทือกเขาเทียนต้วนได้นั้น ย่อมแสดงว่าวานรเฒ่าไม่ใช่ผู้ที่ใครจะตอแยได้ง่าย

เมื่อเห็นลั่วเฉินเดินตรงเข้ามาหาทีละก้าว

วานรเฒ่าสังเกตเห็นว่าลั่วเฉินแผ่ปราณเคลื่อนโลหิตออกมาเท่านั้น จึงรู้สึกมั่นใจขึ้น

มันก้าวยาว ๆ ลงจากเกี้ยว ร่างสูงใหญ่ก้มมองเจ้าตัวเล็กที่อยู่เบื้องล่าง

“ราชันจงเจริญ!”

“ราชันจงเจริญ!”

ฝูงวานรมารด้านหลังคำรามพร้อมเพรียง ทุบอกส่งเสียงข่มขวัญ

ลั่วเฉินโยนกระบองเหล็กดำในมือออกไปอย่างไม่ใส่ใจ เสียงลมหวีดหวิวตามแรงเหวี่ยง

กระบองปักลงบนผนังหินด้านข้างพร้อมเสียงสนั่นหวั่นไหว

เขาไม่คิดหาเรื่องยุ่งยากใส่ตัว ด้วยการโยนอาวุธของวานรเฒ่าไปให้ไกลกว่านี้

ยามนี้ พลังที่แท้จริงของเขาอยู่ที่สี่สิบแปดช่องลึกลับ

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งกองบัญชาการปราบมาร ซ่างกวนฉางเยว่ ก็รู้ว่าเขาอยู่ในขั้นเคลื่อนโลหิตอยู่แล้ว เมื่อเปิดเผยไปแล้ว จะแสดงพลังขั้นเคลื่อนโลหิตออกมาก็ไม่เป็นไร

เช่นนี้เขายังจะได้รับอายุขัยเร็วขึ้นด้วย

วานรเฒ่าแยกเขี้ยว ร่างปราดเปรียวพลิกตัววิ่งไปยังผนังหินที่อยู่ไกลออกไป

“หน่วยปราบมารทุกคน ตามข้าฆ่ามัน!”

หวังเยว่พาคนที่เหลือพุ่งเข้าใส่ฝูงวานรมาร

ตูม!

วานรเฒ่ากระทืบเท้า ร่างมหึมาสูงกว่าหกเมตรทะยานขึ้นฟ้า มือคว้ากระบองเหล็กบนหน้าผาไว้

ยังไม่ทันได้ดีใจ เสียงลมคมกริบก็พลันดังมาจากด้านหลัง

ลั่วเฉินพุ่งตามติดมา เกล็ดทองส่องประกายเจิดจ้าท่ามกลางแสงตะวัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป