เช่น เลขากลุ่ม หลินชิวหนาน
เธอรีบลุกขึ้นจากเบาะแถวแรกด้านซ้ายติดหน้าต่าง ด้วยความดีใจ
“ทุกคน ฉันได้พรสวรรค์ระดับ S เฉลยเทพ! เฉลยเทพทำให้ฉันมองเห็นข้อมูลของสิ่งของหรือผู้เล่นได้ รวมถึงสัมผัสได้ถึงสิ่งของหรืออันตรายรอบตัวด้วย!”
กู้ผิงเซิงตกใจ
เฉลย... มองทะลุ? นี่มันพรสวรรค์ที่มีแต่ตัวเอกในนิยายเอาชีวิตรอดไม่ใช่เหรอ?
รถเมล์คันเดียวมี S ระดับสองคน?
โชคดีขนาดนี้!
หลินชิวหนานเป็นสาวสวยอ่อนโยนและเฉลียวฉลาด เป็นคนหน้าตาดีที่สุดในห้อง
เธอสูงประมาณ 168 มีผมยาวดำเงางามถึงเอว ใบหน้างดงามประณีต มีปานน้ำตาอันเย้ายวนอยู่ที่หางตา
ที่สำคัญกว่านั้นคือหุ่นเซ็กซี่มาก เอวบางข้างบนมีขนาดถึง E และข้างล่างก็ไม่น้อยหน้า สะโพกกลมเด้งสวยเช้ง
ยิ่งไปกว่านั้น หลินชิวหนานยังใส่กี่เพ้าสีดำอยู่ตอนนี้อีก...
หลินชิวหนาน
ไม่ใช่แค่หลินชิวหนาน
สาวคนอื่นก็มีที่ได้พรสวรรค์ดีๆ เหมือนกัน
กู้ผิงเซิงยังไม่ทันได้บอกพรสวรรค์ของตัวเอง หลี่รั่วเหยาหัวหน้าฝ่ายวิชาการที่อยู่ข้างๆ ก็ตะโกนขึ้นว่า
“ทุกคน พรสวรรค์ของฉันก็ระดับ S เหมือนกัน ร่างกายแข็งแกร่งขั้นสุด คำอธิบายคือค่าสถานะร่างกายเริ่มต้นสูงกว่าคนปกติสิบเท่า ถ้าหากมีโอกาสเพิ่มค่าร่างกายในภายหลัง ก็จะเพิ่มทีละสิบเท่าด้วย...”
“ร่างกาย ร่างกายคืออะไร?”
“น่าจะเป็นแผงคุณสมบัติ ดูตรงมุมซ้ายบนเร็วเข้า มีแผงเกมอยู่ กดแล้วจะเจอแผงคุณสมบัติของตัวเอง นอกจากแผงคุณสมบัติแล้ว ยังมีอีกสองฟังก์ชัน”
กู้ผิงเซิงเองก็ยังไม่ทันดีใจกับหลี่รั่วเหยา
เขารีบเปิดแผงเกมที่มุมซ้ายบน
[แผงเกม]
[แผงคุณสมบัติ][ช่องแชท][ตลาดแลกเปลี่ยน][แผงรถเมล์][เป้ส่วนตัว]
สิ่งที่ต่างจากเพื่อนสาวคนอื่นคือ แผงเกมของกู้ผิงเซิงมีเพิ่มมาสองอย่าง คือตลาดแลกเปลี่ยนกับแผงรถเมล์
กู้ผิงเซิงลองกดเข้าไปดูที่ช่องแชทก่อนด้วยความสงสัย
[ช่องแชท](โซน 6, ดาวฟ้ามีทั้งหมด 1 แสนโซน แต่ละโซนมี 1 แสนคน จำนวนรถเมล์อยู่ที่ 2000-3000 คัน)
[ที่นี่ที่ไหน เมื่อกี้ฉันยังอยู่ที่ทำงานไม่ใช่เหรอ ทำไมฉันกับเพื่อนร่วมงานถึงมาอยู่ในรถเมล์?]
[คุณคนข้างบนนี่โง่หรือเปล่า? เมื่อกี้ไอ้ที่บอกว่าเป็นเต๋าสวรรค์ก็บอกแล้วว่าเอาชีวิตรอดของมวลมนุษย์ กฎอะไรพวกนั้นคุณไม่ได้ฟังเลยหรือไง]
[ใช่เลย เรื่องแบบนี้ไม่มีใครทำได้หรอก มันคือจุดจบของโลกทั้งใบ หมวดทหารของพวกเราทั้งหมด 35 คนมาอยู่ในรถเมล์คันหนึ่ง
น่าเสียดายที่อุปกรณ์และปืนพกหายไปหมด สงสัยถูกเกมเต๋าสวรรค์เก็บไปแล้ว]
[ทุกคนใช้ชีวิตให้ดีๆ นะ มีตั้งหลายคนคอยดูแล พวกคนรู้จักกันทั้งนั้น เอาตัวรอดต่อไปไม่น่ายาก]
[พูดก็จริง แต่บางทีต้องระวังคนรอบข้างด้วย]
[ทำไมตอนเข้ามหาลัยฉันถึงได้เลือกสาขาวิศวะโยธา มีแต่หนุ่มห้าวทั้งนั้น ในรถมีแต่กลิ่นสาป]
[สาขาฉันเป็นการเงิน สาวๆ เยอะ ในรถเลยมีแต่กลิ่นหอม]
กู้ผิงเซิงเองก็เพิ่งสังเกต เพราะพื้นที่ในรถเมล์แคบและซอมซ่อ
สาวๆ จึงนั่งเบียดกันอยู่ ภายในรถเมล์นั้นเหมือนหอพักหญิง มีกลิ่นหอมจริงๆ
แต่ตอนเรียนปกติ กู้ผิงเซิงก็มีสาวนั่งประกบซ้ายขวา กลิ่นแบบนี้เลยชินแล้ว
อืม แถมยังรู้สึกดีอีกด้วย
จากนั้นเขาก็กดเข้าแผงคุณสมบัติอีกครั้ง
กู้ผิงเซิงจำได้ว่าตัวเองเป็นคนขับ เหมือนว่าจะมีโบนัสร่างกายด้วย?
[แผงคุณสมบัติ]
[ผู้เล่น: กู้ผิงเซิง (คนขับรถเมล์)
โซนที่อยู่: โซน 6
หมายเลขรถ: 15200
พรสวรรค์: พรสวรรค์ระดับ S เช็คอินรายวัน
พลังชีวิต: 100% (สถานะบาดเจ็บ หิวกระหาย ถูกพิษ ถูกเผาไหม้ จะทำให้พลังชีวิตลดลงเรื่อยๆ เมื่อพลังชีวิตลดถึง 0% จะเสียชีวิต)
ร่างกาย: 24 (ค่าร่างกายเริ่มต้นของผู้ชายทั่วไปคือ 10 แต้ม ร่างกายแสดงถึงความแข็งแกร่งทางกายภาพ การโจมตีและการป้องกันเป็นต้น) (ได้รับการเสริม 100% แล้ว การเพิ่มร่างกายในภายหลังก็จะได้รับการเสริมด้วย)
ความคล่องตัว: 13 (ความคล่องตัวเริ่มต้นของผู้ชายทั่วไปคือ 10 แต้ม)
พละกำลัง: 11/11 (พละกำลังเริ่มต้นของผู้ชายทั่วไปคือ 10 แต้ม)
จิตใจ: 100/100 (...จิตใจเริ่มต้นคือ 100) (หากถูกขู่ขวัญจนตกใจกลัวจะถูกหักค่าจิตใจ เมื่อค่าจิตใจลดลง 50 แต้มจะเกิดอาการมึนงง ลดลงต่ำกว่า 20 แต้มจะเข้าสู่ภาวะคลุ้มคลั่ง ลดลงถึง 0 จะสมองตาย
สกิล: ไม่มี
ฉายา: ไม่มี
สถานะ: ปกติ]
ดูแผงคุณสมบัติแล้วก็ค่อนข้างซับซ้อน มีพลังชีวิต ร่างกาย ความคล่องตัว พละกำลัง และจิตใจ
กู้ผิงเซิงเพราะฟิตร่างกายเป็นประจำ ร่างกายของเขาก็เลยดีอยู่ มี 12 แต้ม หลังเสริมก็กลายเป็น 24 แต้ม
ส่วนความคล่องตัว ก็คงเพราะวิ่งรอบมหาลัยบ่อย ความคล่องตัวของกู้ผิงเซิงสูงกว่าคนทั่วไป ถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดี
จากนั้นไม่นาน กู้ผิงเซิงก็พูดกับทุกคนว่า
“พรสวรรค์ที่ผมได้คือ S ระดับเช็คอินรายวัน ทุกวันสามารถเช็คอินรับรางวัลสิ่งของได้ ทุกคน มีใครได้พรสวรรค์อีกไหม?”
ทันใดนั้น ลั่วเสี่ยวเสวี่ยกรรมการหอพักก็ยกมือขึ้นตะโกนว่า
“พรสวรรค์ที่ฉันได้คือ A ระดับคาถารักษา ถ้ามีใครบาดเจ็บ ฉันก็สามารถรักษาได้”
ถึงแม้เธอจะยกมือขึ้น แต่มือก็ยังไม่ถึงหัวของกู้ผิงเซิง...
กู้ผิงเซิงและเพื่อนสาวหลายคนตาเป็นประกาย
นี่มันพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยม
ตอนนี้ก็มีพรสวรรค์ระดับ S ถึงสามคน พรสวรรค์ระดับ A หนึ่งคนแล้ว
จากนั้นก็สรุปอีกครั้ง
ยังมีสาวอีกสองคนที่ได้พรสวรรค์ จางเข่อเข่อกรรมการกีฬาได้พรสวรรค์ B ระดับขยายร่าง สามารถแปลงร่างเป็นยักษ์สูงราว 3 เมตร
เฉินถงเอ๋อร์กรรมการนวัตกรรมได้พรสวรรค์ B ระดับสร้างหุ่นเชิด สามารถสร้างหุ่นเชิดแล้วควบคุมให้ทำกิจกรรมได้
เพียงแต่เฉินถงเอ๋อร์สร้างหุ่นเชิดต้องใช้วัสดุ และสร้างได้มากสุดแค่หนึ่งตัวต่อครั้ง หุ่นเชิดที่สร้างมีค่าร่างกายเท่ากับตัวเธอ
รวมเป็น S ระดับสามคน A หนึ่งคน B สองคน
ทั้งที่ความเป็นไปได้ในการได้พรสวรรค์มีแค่หนึ่งในพัน ต่อให้เป็นห้องที่มี 42 คน การได้พรสวรรค์มาหนึ่งก็ถือว่าโชคดีมากแล้ว
ตอนนี้กลับมีตั้งหกคนได้พรสวรรค์ในทีเดียว แถมยังมี S อีกสามคน โชคแบบนี้ไม่มีใครเกินแล้ว!
หลังจากสรุปแล้ว สิ่งที่น่าสนใจคือ เพื่อนสาวที่ได้พรสวรรค์ล้วนเป็นกรรมการห้อง ไม่รู้ว่าเป็นความบังเอิญหรืออะไร
หรือพูดอีกอย่างก็คือ พวกคนที่อยู่ในตำแหน่งสูงขององค์กรอื่นๆ ก็มีโอกาสได้พรสวรรค์ง่าย?
เช่น หัวหน้าแผนก รองหัวหน้าแผนกของบริษัท ผู้หมวด หรือผู้กองของกองทัพเป็นต้น
หลี่รั่วเหยาตะโกนว่า “สู้ๆ นะทุกคน ถึงพวกเราจะมีคนได้พรสวรรค์เยอะ แต่ยังไงซะมันก็คือโลกเอาชีวิตรอดที่โหดร้าย เราจะประมาทไม่ได้ รู้ไหม?”
“สบายใจได้เลยเหยาเหยา พวกเราไม่ได้โง่”
จางเข่อเข่อลุกขึ้นมาตบไหล่หลี่รั่วเหยา ทำท่าเป็นกันเองอย่างไม่ถือตัว
แต่เอาจริงๆ
จางเข่อเข่อแอบอิจฉาพรสวรรค์ที่หลี่รั่วเหยาได้อยู่นิดหน่อย
ทำไมกันนะ ตัวเองเป็นกรรมการกีฬาแท้ๆ แต่พรสวรรค์ที่ได้กลับต่ำกว่าหลี่รั่วเหยามาก?
ถ้าเธอได้พรสวรรค์ระดับ S ร่างกายแข็งแกร่งขั้นสุดบ้างก็คงดี
ไม่ใช่แค่จางเข่อเข่อที่อิจฉาหลี่รั่วเหยา
สาวคนอื่นๆ ต่างก็อิจฉาคนที่ได้พรสวรรค์ไม่มากก็น้อย โดยเฉพาะคนที่อิจฉาคนที่ตัวเองไม่ชอบ
ด้านล่างเกิดเสียงซุบซิบขึ้นทันที
ก็แน่ล่ะ ในเมื่อเป็นห้องที่เกือบจะมีแต่ผู้หญิง การแบ่งกลุ่มย่อยก็ค่อนข้างรุนแรง
“เตรียมออกเดินทางแล้วนะ ทุกคน”
กู้ผิงเซิงเองก็ไม่อยากอยู่กับที่นานๆ จึงนั่งลงที่ตำแหน่งคนขับ มองดูแป้นเหยียบด้านล่างที่มีอยู่สองอัน แสดงว่าเป็นรถเกียร์ออโต้
เกียร์ออโต้ขับง่ายกว่าเกียร์ธรรมดา
ก่อนกู้ผิงเซิงจะบิดกุญแจสตาร์ท เขาก็เหยียบเบรกด้วยเท้าขวาก่อน เพื่อป้องกันรถไหล
หลังจากสตาร์ทแล้ว รถเมล์ก็เริ่มสั่น เพราะมันเก่ามาก กู้ผิงเซิงจึงกลัวว่ารถเมล์จะดับกลางคันตอนนี้
แต่โชคดีที่เมื่อเขากดคันเร่งด้วยเท้าขวา รถเมล์ก็ติดเครื่องขึ้นมาทันที และเริ่มขับเคลื่อนไปข้างหน้า
หน้าต่างสองข้างมีแต่ทะเลทรายกว้างใหญ่ เบื้องหน้าเป็นทางหลวงที่ทอดยาวเป็นเส้นตรง...
บางทีอาจเป็นเพราะความเร็วไม่สูง แรงกดเบาะจึงไม่มาก
[รถเมล์หมายเลข 15200 เริ่มออกตัว มอนสเตอร์จะเริ่มไล่ตามภายใน 24 ชั่วโมง]
กู้ผิงเซิงฟังแล้วก็เริ่มคำนวณอย่างละเอียด...
ตอนนี้รถเมล์เพิ่งเริ่มออกตัว ถ้าวิ่งวันละ 14 ชั่วโมง ก็จะได้ระยะทาง 280 กิโลเมตร
ส่วนมอนสเตอร์จะวิ่งได้ 240 กิโลเมตร
หนึ่งวันก็จะทิ้งห่างได้ 40 กิโลเมตร
ช่วงแรกยังสามารถทิ้งห่างมอนสเตอร์ได้สบายๆ แต่ว่าจะหยุดพักนานเกินไปไม่ได้
ไม่รู้ว่านั่งนานขนาดนี้ ต่อมลูกหมากจะไหวไหม
“รถเมล์ออกตัวแล้วนะ ทุกคนนั่งให้ดีๆ ล่ะ”
กู้ผิงเซิงเอ่ยเตือน
หลี่รั่วเหยาได้ยินก็เชื่อฟังแล้วกลับมานั่งที่เบาะข้างคนขับ
เป็นอย่างนี้ รถเมล์ก็แล่นโยกเยกไปได้ประมาณสองชั่วโมง
ระหว่างนั้นทิวทัศน์สองข้างหน้าต่าง ก็ยังคงเป็นทะเลทรายกว้างใหญ่ นอกจากนั้น... ไม่มีอะไรเลย
พูดตามตรง กู้ผิงเซิงเพิ่งขับไปได้แค่สองชั่วโมงก็เริ่มเหนื่อย โดยเฉพาะทางที่ทอดยาวเป็นเส้นตรง นอกจากตัวเองแล้วก็ไม่มีรถเมล์คันอื่น มันก็อดง่วงนอนไม่ได้
ตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นข้างหู
[คนขับ กู้ผิงเซิง สถานีต่อไปที่พวกคุณกำลังจะไปถึงมีชื่อว่า ร้านขายของชำแห่งสันติ]
“ร้านขายของชำแห่งสันติ?”
กู้ผิงเซิงไม่คิดว่ามันเป็นร้านขายของชำธรรมดา
ที่นี่คือโลกเอาชีวิตรอด อาจจะมีอันตรายก็ได้
เขารีบเหยียบเบรกแล้วเข้าเกียร์ว่าง
“ผิงเซิง เกิดอะไรขึ้น?”
หลี่รั่วเหยาที่อยู่ข้างๆ มองกู้ผิงเซิงด้วยความกังวล
“สถานีรถเมล์แรกชื่อร้านขายของชำแห่งสันติ ผมต้องไปถามหลินชิวหนานว่ามีข้อมูลอะไรบ้าง”
“อื้ม ใช่แล้ว เมื่อกี้ชิวหนานบอกว่าใช้เฉลยเทพดูข้อมูลสถานีได้”
กู้ผิงเซิงรีบหันไปถามข้อมูลของสถานีที่จะไปถึงตรงหน้าหลินชิวหนาน
หลินชิวหนานทำมือโอเคให้กู้ผิงเซิง แล้วเธอก็หลับตาลงเพื่อประมวลข้อมูล
สาวๆ คนอื่นต่างมองหลินชิวหนานด้วยความคาดหวัง
ไม่นาน หลินชิวหนานลืมตาขึ้น มีแววหวาดกลัวในดวงตา
“เกิดอะไรขึ้น ชิวหนาน?”
หลี่รั่วเหยาถามด้วยความเป็นห่วง