คังซินฮุ่ยเองก็อธิบายไม่ถูกว่าตอนนี้รู้สึกอย่างไร ทั้งที่ควรจะโล่งใจแท้ ๆ แต่พอได้ยินคำพูดนั้น หัวใจก็กลับวูบโหวงไปชั่วขณะ
เธอรีบลุกจากตักเขา หันหลังให้แล้วจัดเสื้อผ้าอย่างลนลาน
เธอส่องกระจกแต่งหน้า จัดผมให้เรียบร้อย แล้วเช็ดมุมปากเบา ๆ
ใบหน้าแดงผิดปกติ ตั้งแต่ใบหูไปจนถึงลำคอมีสีระเรื่อ ใครเห็นก็รู้ว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น
เธอเดินไปถึงประตู มือวางอยู่บนลูกบิด แต่กลับยืนนิ่งอยู่นาน
เสียงเฮ่อสวิ่นดังมาจากด้านหลัง «รอให้หายร้อนก่อนค่อยออกไป ข้างนอกมีแต่คนของคุณ»
มือของคังซินฮุ่ยชะงัก เธอหันกลับไปถลึงตาใส่เขา
เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ หลายครั้ง รอจนความร้อนบนใบหน้าจางลงไปมากแล้วจึงบิดลูกบิดเปิดประตู
ในห้องนั่งเล่นยังคงคึกคักเหมือนเดิม
พนักงานพาร์ตไทม์หลายคนกำลังก้มหน้าทำงาน หลิวหงเทากำลังตอบคำถามของพนักงานใหม่อีกคน ไม่มีใครหันมามองทางเธอเป็นพิเศษ
คังซินฮุ่ยเดินไปหยุดด้านหลังหญิงสาวที่ถามเรื่องเปลี่ยนที่อยู่ เธอโน้มตัวมองหน้าจอแล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ «ออเดอร์นี้ยังไม่ได้ส่ง เปลี่ยนที่อยู่ได้เลย ในบัญชีผู้ซื้อมีช่องให้ยื่นคำขอ แคปหน้าจอส่งมาให้ฉันก็พอ»
ทั้งจังหวะการพูดและสีหน้าของเธอดูเป็นปกติ แม้แต่ท่ายืนก็เหมือนทุกวัน
มีเพียงใบหูที่ยังแดงอยู่
เฮ่อสวิ่นนั่งอยู่ในห้องนอนพักหนึ่ง ก่อนจะเก็บรายงานให้เรียบร้อยแล้วล็อกไว้ในลิ้นชัก
เขาเปิดหลังร้านของร้านเติมเงินเสมือนจริงดู ไม่มีวี่แววดีขึ้นจริง ๆ เขายิ้มบาง ๆ ไม่ได้ร้อนใจ
ธุรกิจเติมเงินเสมือนจริงนี้ เขายังรอจังหวะที่เหมาะสมอยู่
อีกอย่าง ตอนนี้ช่องทางเข้าถึงหมวดเติมเงินของเถาเป่ายังเปิดไม่เต็มที่